ویرگول
ورودثبت نام
Sushiyant
Sushiyantگاهی وقتی از تنش های جسم آزاد میشوم، اندیشه ام مجالی برای داستان پردازی ، سخنرانی و گفتگو می یابد.گاهی گفتن تنها جوابی است می توان به تپش های قلب داد تا آرام شود .
Sushiyant
Sushiyant
خواندن ۲ دقیقه·۵ سال پیش

برای تو ، که تو را هیچ وقت نخواهم دید .

سلام، اگر اینها را می‌خوانی بدان من دیگر نمی‌توانم که بخواهم آنرا تصحیح کنم، پس اگر دیدی داری از خط خودت منحرف می‌شوی و این خوب نیست بدان که هر جا برگردی دیر نیست.

همیشه فکر می‌کردم اگر می‌شد دوباره زندگی کنم آیا بازهم همین کارها ، افکار و روش زندگی را داشتم یا نه؟

احتمالا حتی اگر تمام تجربیاتم را هم داشتم بازهم خیلی از مسیر را تکراری می‌رفتم ، نه اینکه خیلی باحال و با برنامه ریزی همه راه را درست رفته باشم، نه، آخر حالش نیست.

این جا و این زمان که من هستم(بودم) همه می‌نالند(بیشتر خود من) از همه چیز، خودم هم مثل همه، اما الان که خوب نگاه می‌کنم ما بیش از هر چیزی بی عمل بودیم، نالیدیم و هیچ حرکتی نکردیم ، بیشتر ناله هامان این بود که چرا همه چیز خود بخود درست نیست، حتی نالیدنمان هم فصلی بود، گاهی در تابستان از کم آبی و برقی و اسهال و استفراغ نالیدیم ، گاهی در پائیز از یاری که خودش با زبان بی زبانی نفهمید که ما در واقع آن سگی نیستیم که همیشه در حال پاچه گرفتن هستیم، در زمستان یاد آلودگی هوا افتادیم و آن قدیم‌ها، انواع مرض های که با زدن ماسک حل می‌شد ولی کو حالش ، در بهار بجای رفتن به باغ شیراز نشستیم پای نمودارهای عجیب و غریب و هی باختیم ... هی باختیم .

_ آخرش هم نفهمیدیم ما نتوانستیم یا نشد_

با همین فرمان عمرمان رفت و آخرش هم زن و مرد از رفتن به ورزشگاه باز ماندیم . راستی یادم رفت بگویم که در قرن ۱۴ شمسی که من زیستم بیشتر آمده بودیم که ورزشگاه خالی نباشد .

ببخشید ولی اگر خیلی دور تر از من مثلا ۶۹ سال دیگر این را خواندی و شاید وقتی این را می نویسم هنوز به دنیا نیامده ای بدان اوضاع این مملکت چند هزار سال است که همین است ، ما رعیتی در ژن هامان رخنه کرده، دلمان یکی را می‌خواهد که به تکرار بگوید فلان و بعد ما هر کاری دلمان خواست بکنیم اگر شد که شد اگر هم نشد تقصیر ما نیست، هزاران نفرمان با رانت استخدام می‌شویم و پول نفت را بر بدن می‌زنیم ، بدون نوبت نان _واکسن_ می‌گیریم ، خلاف جهت اتوبان را می‌رانیم و ... و بعد از بی قانونی ناله می‌کنیم ... می‌دانم اگر زبان مرا می‌دانی احتمالا بدون توجه به زمان و سال و قرن اوضاع همین باشد ، از ما که گذشت شما هم خود دانی...ما که رفتیم نگران ...

راستی اگر آن زمان ها هم دست اندازی بود بهش بگو ما آمدیم حال خوبمان را تقسیم کنیم نشد ، گفتیم یکم بنالیم ، مشتری اش بیشتر است. وگرنه ما حالمان خوب است، ادا حال بدها را در می‌آوریم.

دلنوشتهجامعهفرهنگخودشناسیزندگی
۷
۳
Sushiyant
Sushiyant
گاهی وقتی از تنش های جسم آزاد میشوم، اندیشه ام مجالی برای داستان پردازی ، سخنرانی و گفتگو می یابد.گاهی گفتن تنها جوابی است می توان به تپش های قلب داد تا آرام شود .
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید