
یک بزرگ است، خیلی، یک مثل یک عمر زندگی، مثل یک نفر، مثل یک کشور، مثل یک تاریخ، یک عدد بزرگی است. شاید اگر بزک رسانهها نبود، امروز هم مثل آنروزها یک عدد بزرگی بود. کدام روز؟
آنروزها که دزدیدن یک خلخال از پای یک زن یهود میتوانست بهانهای باشد برای پایان یک عمر.
از بزرگی یک همین بس که ما تنها یک زمین داریم و یک عمر برای زندگی و ای کاش میتوانستیم فقط همین یک بار را به میل خودمان زندگی کنیم.
یک بازهم بزرگتر از اینهاست. فکر میکنم تمام اعداد به یک حسادت میکنند، مثلا فقط یک خدا هست و همین یکی بودن است که او را خدا کرده و گرنه اینهمه کدخدا را ببین! کی برای آنها ارزش قائل است؟
البته هرچند که اینروزها اگر به بازار سری بزنی چندین کدخدا را خواهی دید که هرکدام برای خودش برو و بیایی راه انداخته است و هرچه را بخواهی "به بهایی ناچیز میفروشند و از آن ارتزاق میکنند ".
اما خدا همیشه یکی بوده و هست.
مینویسم چون یک خیلی بزرگ است.
چون میترسم، میترسم از زیادی کدخداها
میترسم از فتنه این زیاد های بی...
ولش کن، از ترس نمینویسم از یک مینویسم
به نام خدا، یکی بود...