امروز قسط خونه تموم شد. خدا رو شکر، حالا این خونه مال خودخود ماست.
راستش بعدش رو نمی دونم چی میشه
حالا باید نگران چی باشیم؟ جامعه تا همین جاش رو یاد ما داده بود. حالا چطور تا ابد به خوبی و خوشی در کنار هم زندگی کنیم؟ کسی بلده؟
به اولین پسری از سلسله‌ی اجدادم فکر می کنم که تصمیم گرفت بجای کوچ کردن یا توی غار زندگی کردن برای خودش خونه بسازه و یک جا زندگی کنه.
به نظرت می دونست چه بلایی سر نوادگانش میاره؟
معلوم نیست کجا بوده؟ سیبری؟ صحرای آفریقا؟ بین‌النهرین؟ یا احتمالاً صحرای مغولستان.
