
به پاهایم نگاه میکنم، کش آمده اند، آنقدر که یکسر آن در جهان دیگری است، وقتی با سرعت نور در جهان مادی حرکت کنی همچین میشوی ، کش میآیی، از ازل تا ابد،تا وقتی که سرعتت کمی کم شود، آنوقت یکجا تمرکز بیشتری پیدا میکنی،کمی جمع میشوی،دیده میشوی، از این حالت خوشم نمیآید، تازه دو ساعت از عمر من میگذرد و آنوقت باید بروم و یک جماعتی را نجات بدهم،یک ملت را شاید...
البته که اعتراض کردم...
_ اصلا چرا من را به عرصه وجود آوردی؟ خودش به تو گفته بود یا تو باز سر خود این تصمیم را گرفتی؟
_ خودش، قانون گذاشته! تو ممکن الوجود گشتی، پس هستی
_ حالا اگر من نمیخواستم چه؟پس چه شد؟ آزادی؟ اختیار؟
_ همینه که هست، لابد دلایلی داشته، کسی تو را لازم دارد، به نظر کار سختی هم داری، باید گروهی را برهانی...
_ کدام گروه ؟ چطور؟ من تازه یکدم است که از نیست هست شدم ، هنوز چند کلمه بیشتر یادم نداده ای...
_ نویسنده ای یا چیزی شبیه آن، داستانی نوشته، در آن داستان یک ملتی را خلق کرده، حالا تویش مانده، یک نفر را لازم دارد کار را جمع کند ، بعد تو را تصور کرده...
_ حالا چرا اینطور کج و معوج ! چرا اینقدر نادَخ ؟
_ سلام
_و این یعنی چه؟
_ یعنی برای تو آروزی سلامتی دارم، اینکه سالم باشی و بی عیب و نقص
_ تو مرا خلق کردی، پر از کجی و کاستی، بعد به من سلام میکنی؟ اوف بر تو ، چه گندی زدی؟
_ یک داستان نوشتم، یک ملت را نقش زدم، افسار کار از دستم در رفت، تویش مانده ام، حالا یکی را میخواهم بیاید سر و ته کار را جمع کند، دلم نمیآید بعد این همه زحمت بیاندازمش توی زبالهدان
_ بیار نگاه کنم...وَه ... چرا اینجا اینقدر درهم و برهم است؟ همه با هم سر جنگ دارند؟ اینها چرا همه شان اینطور زل زده اند توی دوربین، چرا اینقدر کچل زیاد است و همه قوز کرده اند؟ چرا همه چیز خاکستری شده؟ یکم رنگ بپاش روی این بدبخت ها...
_ نمیشود! چاپ رنگی گران است، ناشر گفته یا سیاه و سفید یا نهایت خیلی مشتاقی خاکستری، تازه اینروزها توی کتاب آن عکس نمیگذارند، بیکلاسی است، سطح نویسنده پایین میآید...
_ آن قدیمها بوده است، من دیدهام ، تو که از حافظ بالاتر نیستی، کتابهایش پر از نقشِ نگار بود.
_ اوه... آنها که هیچ، بکل ممنوع است.
_ این بدبخت ها بیشترشان افسرده اند، رنگ که نمیگذاری بزنیم، نقش جای خود، نگار که بماند، پس لااقل بیا و توی باغچه خانههایشان یکم گل و بوته بکار ، آدمها ذاتا کشاورز هستند، تو آنها را آواره کرده ای، معلوم است که اینطور قوز میکنند و یواش یواش راه میروند...
_ نمیشود، مگر نمی بینی؟ اینجا یک شهر شلوغ است، همه خانهها از بیرون شکل خانه است، راستش فقط آنهایی که در اصل قصه نقشی دارند خانه دارند، بقیه را فکری برایشان نکرده ام، همینطوری شب ها پشت آن مستطیل ها قایم میشوند، باغچه شان کجا بود...
_ پس یکی دوتا حیوان بده بهشان ، آدمها در اصل شکارچی و دامدار بوده اند، دیدن حیوانات خوشحالشان میکند ، چند تا پرنده مثلا...
_ این هم نمیشود، آنهایی که توی خانه میشود نگهداری کنند را قبلا جایی در داستان ممنوع کردم، بقیه راهم که درست نیست در قفس نگه داشت، روشنگرانه نیست، پس حقوق حیوان چه میشود؟
_ حالا مجبور بودی همه را بچپانی توی این خانه های مقوایی، نمی شد خانه ها را کمی دل باز تر تعریف میکردی؟ حیاط داشته باشد و باغچه، حوضی آن وسط و تختی کنارش، اینطوری یک قفسی میگذاشتی روی ایوان، اصلا کبوتر نگاه میداشتند، ولش میکردی برود، هر وقت دلش خواست بیاید کنار حوض بشیند کمی بغ بغو کند ، دلشان باز شود...
_ نمیشود، کاغذ گران است.
_این همه کاغذ، چرا گران باشد؟اصلا شما آدمها چطور این جور چیز ها را میفروشید و میخرید؟
_ همه اش کاغذ نیست، اینجوری که یکجا جمع باشند راحت تر میشود توصیفشان کرد ، کلی میگویی و خلاص،این جماعتی که من نوشتم اگر ولشان کنی تا بروند جای خلوت آن کار دیگر میکنند! نمیشود.
_ حالا پس میگویی که چه؟
_ نمیدانم، تو قرار است که کاری بکنی، کارها را روبه راه کنی، راستش من به اینها یک قول های هم داده ام.
_ باران چی؟ ابرها را بباران!ممنوع که نیست؟
_ نه نیست.
_ خوب پس باران، دوای درد اینها باران است ، نم نم باشد،همه جا راکه آسفالت نکرده ای؟ خوب است، بگذار کمی بوی خاک بلند شود، اصلا توی داستان یکجایی را درست کن که این آدمها بتوانند دست جمعی بروند زیر باران، میتوانی قهرمان داستان را هم بیاری بینشان...
_ نمیشود!
_ای داد! باز چرا؟ اولش پاهایم کش آمدند حالا مغزم بین کاغذ های سیاه تو کش میآید ، دیگر چرا؟
_ آخر شادی این جماعت به داستان من نمیخورد، داستان های غم انگیز و افسرده طور بهتر خریدار دارد، لازم نیست خیلی شاد باشند، همین قدر که بروند و بیایند کافی است، اینطوری قهرمان داستان بی کار نیست ، وقتی جایی میرود تنها نیست...
_ ای بر تو و مغز تو و درون مایه داستانت،اصلا اسم این داستان بی سر وته که خودت هم تویش مانده ای چیست ؟ مگر شغل این قهرمان چیست؟
_"دزد شادی"
اوف ، بر دودمانت،این قصه خیلی کشدار است ...