
دلبرجان سلام
نمیدانم این چندمین نامهای است که برای شما مینویسم.
راستش را بخواهید اصلا مطمئن نیستم که قبلاً هم برایتان نامهای نوشتهام یا نه.
امّا با وجود این میل و کششی که در دل نسبت به شما دارم، بعید است تا الان برایتان نامهای ننوشته باشم.
حتماً در این مدتی که من را ندیدهاید خیلی نگران من شدهاید، خدا مرا ببخشد معلوم نیست چند روز،یا ماه، یا سال گذشته که من اینجا هستم، باور کنید اصلاً یادم نمیآید.
دلبرجان اینجا جای من خوب است، هر چند جایی که شما نباشید من آرام و قرار ندارم امّا از شما چه پنهان گاهی فکر میکنم شما هم یکی از این پرستارهایی هستید که اینجا مراقب من هستند، باز هم اگر بهتان بر نمیخورد میخواهم یواشکی چیزی در گوشی به شما بگویم.
راستش دلبرجان، گاهی فکر میکنم شاید شما همین پرستاری باشید که چهارشنبهها میآید. آخر بِه از شما نباشد هم خوشگل است و هم با ما خیلی مهربان، حتی وقتی یادمان رفته باشد و لباسمان را کثیف کرده باشیم فقط لبخند میزند، بر خلاف آن بقیه که ما را به باد فحش و متلک میبندند.
دلبرجان، ای به فدای چشمان زیبای تو، چون میدانم حتماً چشمان زیبایی داشتهای که ما را گرفتار خود کردهای، اگر نامت را یادم بود شاید میتوانستم از خانم پرستار بپرسم که شما هستید یا نه.
دلبرجان، اینجا که ما هستیم بهار نزدیک است، هر طرف را نگاه کنی بهار بیرون زده، حتی از بین ترک موزائیکهای شکستهی محوطه، امّا از خدا پنهان نیست از شما چه پنهان که جایی که شما نباشید، بهار هم که باشد باز هم چشم نرکس به دل این دیوانه چشم غُره می رود.
این همسایهی سمت چپی، اینجا ما به اینهای که کنارهم میخوابند میگوییم همسایه، داشتم میگفتم این همسایهی سمت چپی ما میگوید کارمان خراب است و حالا حالاها خبری نیست.
امّا دلبرجان!
ما دلمان خوش است، شما هرروز به ما سر میزنید و ما به خاطر این فراموشی عجیب یادمان نمیماند، ما به این همسایه میگوییم: "اگر دلبر نیامده است، پس این سبزههای کنار دیوار چی میگه؟ حتماً دلبر اومده که سبزهها در اومدن ". منتهی این همسایهی سمت چپی ما کمی دیوانه است، این حرفها را نمیفهمد. دائم تکرار میکند" دلبر چی؟ کشک کی؟" ولی ما هم جواب میدهیم" حتماً دلبری بوده که ما اینجائیم، وگرنه دیوونه نبودیم که بیایم ور دل توی دیونه"
دلبرجان ایندفعه که آمدی با آن لبهای سرخت پشت گوش ما را ببوس، اینطوری ما مدرک داریم که شما اینجا بودید، همینجا را، کنار این ردهایی که قبلاً افتاده، البته ما خودمان ندیدیم ولی این پرستار مهربانی که چهارشنبهها میآید میگوید پشت گوشمان را ببینیم انگار شما را دیدهایم. شما ببوسید ما قول میدهیم هر طور شده ببینیم.
زیاده عرضی نیست، خداحافظ
