
احساسی باشیم،دنیا عاقل زیاد دارد،از هر چیزی و هر احساسی لذت ببریم.
به خودمان زمان بدهیم،قرار نیست تمام کژی های تاریخ را من و تو درست کنیم،هر آدمی لاجرم مجبور نیست خیلی خاص و توی چشم باشد،رسانه ها و بخصوص آنها که مبتنی بر دیدن هستند اینطور به ما القا کرده که تمام دنیا الان هدفمند هستند و فقط ما هستیم که اینطور ویلان و حیران مانده ایم وسط تاریخ...
یاد گرفته ایم عاقلانه تصمیم بگیریم ولی احساسی قضاوت کنیم، میدانیم کار درست را انجام داده ایم ولی باز چشم به پایان راهی داریم که اولش را نپذیرفته ایم ، باور کن خیلی از این افسرده بازی ها و نگرانی ها بیهوده است،بعضی وقت ها باید به آن بنده خدا حق داد که میگفت ادا حال بدها را در میاریم.
بزرگترین تهدید خطر از دست رفتن خود است، آنقدر بی سر و صدا اتفاق میافتد که انگار هیچ اتفاقی نیفتاده است .
سورن کرکگور
احتمالا ساده ترین راه برای غمگین بودن در زندگی مقایسه خود با دیگران است . دیگرانی که احتمالا خود را با شما مقایسه می کنند و به همین شکل غمگین هستند.
آنچه شنیدید زخود یا زغیر
وآنچه بکردند زشر و زخیر
بود کم ار مدت آن یا مدید
عارضه ای بود که شد ناپدید
و آنچه بجا مانده بهای دل است
کان همه افسانه بی حاصل است
نیما
شاد نبودن را با غمگین بودن اشتباه نگیریم، افسرده طوری و از مرگ حرف زدن ،نور دل را با این چیزها خاموش نکنیم ، خیلی عاقلانه به همه چیز نگاه نکنیم، معنویت را با برچسب های به ظاهر عاقلانه و با عقاید من درآوردی مختلف از زندگی حذف نکنیم .
از کمک به دیگران لذت ببریم حتی اگر میدانیم دردی دوا نخواهد شد، حتی اگر قطره ای باشد در کویر
از دیدن گلهای توی پارک، بخصوص آن گلهای خودروی وحشی که علی رغم خواست باغبان آن گوشه کنارها رشد کرده اند، پای دیوار پیاده رو، از دیدن کودکی که وقت خوردن شکلات لب و لوچه اش را حسابی کثیف کرده و با خود بگوئیم:
هر کودکی که به دنیا می آید نشانه ای است که خدا هنوز از آدم ناامید نشده است
دوست عزیزم،
اگر مرددی که از مرگ بنویسی یا زندگی من پیشنهادم زندگی است، زندگی که روی قایق عقل در دریایی از احساس شناور است.