ویرگول
ورودثبت نام
Sushiyant
Sushiyantگاهی وقتی از تنش های جسم آزاد میشوم، اندیشه ام مجالی برای داستان پردازی ، سخنرانی و گفتگو می یابد.گاهی گفتن تنها جوابی است می توان به تپش های قلب داد تا آرام شود .
Sushiyant
Sushiyant
خواندن ۵ دقیقه·۵ سال پیش

.... این دم که فرو برم ، بر آرم یا نه؟


"گاهی برای پشیمانی خیلی دیر می‌شود، همه ما این را می‌دانیم، ولی همیشه همچون کودکی هستیم که لذت شیرینی را به تلخی درد دندان ترجیح می‌دهیم ،عجیب نیست ، ما فرزندان پدری هستیم که لذت خوردن یک سیب را با رنج زندگی عوض کرد "

شده تا حالا کاری کرده باشید و یا حرفی زده باشید که دقیقا از اون لحظه ای که اون اتفاق افتاده باشه تا الان پشیمان باشید ؟

برای من زیاد بوده!

کلاس اول راهنمایی بودم که به واسطه ی مرگ مادربزرگ مجبور شدیم به خانه پدر بزرگ نقل مکان کنیم .

پدر بزرگم که سن زیادی هم داشت از اون نسل طلایی بود که خودتون بهتر می‌دونید!

تمام امورش منظم و روی برنامه پیش میرفت ...

خدا بیامرزدش!

القصه من و مادر و پدر به همراه برادر کوچکتر به منزل ایشان نقل مکان کردیم، از یک آپارتمان ۷۰ متری به یک منزل قدیمی که حداقل حیاط اون سه برابر آپارتمان ما بود که بیشتر مساحت اون باغچه ای بود پر از درخت و درختچه و سبزیجات مختلف .

مادربزرگم دقیقا روز اول مهر فوت کرد و ما هم تقریبا یکی دو هفته بعد نقل مکان کردیم ...

اواخر خرداد بود و خوشحال از تموم شدن امتحانات برگشتم به خونه و یکراست رفتم سراغ دوچرخه ۲۸ چینی پدرم .

روی تَرک دوچرخه نشستم و دور حیاط شروع کردم به چرخیدن (۲۸ سوارا میدونن چه جوری میشه:) یکم کش میایی فقط ، البته فکر کنم تو اون دوران سنی کلا دست آدم یکم از حالت نرمال بلند تره) دور حیاط .

دور اول نه ! دور دوم . به‌یکباره وجود نوع جدیدی از میوه روی یکی از درخت‌های خیلی کوچک توی باغچه کنار حیاط توجه من رو به خویش جلب کرد! با تعجب و لذت یکی رو کندم و بعد پاک کردن لایه پرز مانند روش ، یک میوه طلایی رنگ و براق، من رو به تعجب واداشت.

یالل عجب !خدایا این چیه دیگه؟

_ آلو قطره طلا بود . البته اون زمان مثل الان زیاد نبود ، ضمنا با وجود چند خرس گریزلی تو هر خانواده معمولا هیچ غوره ای حلوا نمی شد و هیچ چاقاله ای بادام، البته اون دوران بعید میدونم حتی بزرگترها هم میتونستن ارتباطی بین "اَخکوک" * و زرد آلو پیدا کنن چون معمولا میوه ها به مرحله بلوغن نمی رسیدند ، ولی خونه ی آقاجان با بقیه مملکت توفیر داشت_

گاز اول رو که زدم ،پیش خودم گفتم واقعا سیب میوه ی بهشته؟ اونقدر خوشم اومد که هیچ وقت اون لذت رو یادم نمیره .

خلاصه آنکه گریزلی درون در پشت ترک دوچرخه نشست و با هر بار دوران حول چاه وسط حیاط آقاجان ، یکی از معدود آلوهای امروزی و مائده های بهشتی آن لحظه تبدیل به هسته ای می‌شد که البته به سبک موشک‌های بالستیک مستقیم از دهان به سمت چاه فاضلاب شلیک میشد ، دور افتخار رو که زدم و آخرین آلو رو بزور تو لپم جا دادم آقاجان با طمانینه همیشگی از پله ها پایین آمد ، خوش و بشی کرد و از امتحان پرسید، با وسواس شروع به وارسی گل و گیاه توی حیاط کرد

خدای من هیچ وقت قیافش وقتی به درخت غارت شده زل زد یادم نمیره!

نگاهی به من کرد و با دهانی باز به لاشه موشک‌هایی که البته چون هنوز نقطه زن نبودند در تمام حیاط پخش بود ، کرد و با ناراحتی رفت روی پله های تراس

آب دهن رو قورت دادم و از دوچرخه اومدم پایین ، آقاجان اهل دعوا و کتک و این چیزها نبود که ازش بترسم ولی خدایی ابهت و کاریزمای عجیبی داشت ...

بدون اینکه چیزی بگم گفت : دونه ی این درخت رو مادربزرگت کاشت ، خیلی از میوهاش تعریف می‌کرد ،تقریبا ۳سال یا چهار سال می‌شد منتظر بودیم میوه بده تا منم از میوه این درخت بخورم و مزه اش رو حس کنم ، ناخود آگاه اشکم روان شد .

آقاجان بدون اینکه چیزی بگه بلند شد که بره، وقتی اشک های من رو دید با لحنی غمگین گفت ولش کن . نوش جانت

مادر از داخل متوجه گفتگوی ما شده بود یواش اومد بیرون و با نگرانی از من ماجرا رو پرسید ...

عصر مادر سبد پر از آلو طلایی رو جلو پر بزرگ گرفت و تعارف کرد ، چشمهای رنگی آقاجان هنوز نم دار بود، برای من عجیب بود مرد با اون حد از غرور چطور بخاطر چند تا آلو اینقدر خودشو اذیت میکنه

مادر گفت : خدا بیامرزدش ، حالا شده دیگه، انشاءالله سال دیگه.

آقاجان گفت: نوش جانش ، نوش جانش .

وقتی مادر رفت آقاجان از پشت پنجره ای که تختش کنار اون بود نگاهی به من کرد :"میدونی چرا انقدر این گل و گیاه برای من مهم هستن؟"بدون اینکه منتظر جواب من بشه ادامه داد" وقتی آخرین برگ این درخت بریزه ، یا اون خوشه انگور خشک بشه یا اون گل پژمرده بشه معلوم نیست که من بتونم دوباره شکوفه زدن و سبز شدنش رو ببینم یا نه ؟ میفهمی تو سن من هرروز مثل دیروز نیست ، هرروز ممکنه آخرین روز باشه ... البته خدا رو شکر آخرش از اولش بهتر بود"

من که مغزم هنگ کرده بود دو تا از آلوها رو تو دهنم جا دادم و پریدم رو دوچرخه تا مراحل دشوار پرتاب دقیق موشک های هسته ای رو دنبال کنم و خیلی هم خوشحال که آخرش از اولش بهتر بود.

پدربزرگ آذر ماه فوت کرد و چند ماهی خونش خالی موند ، درخت هم نفهمیدم سرما زد یا بی آبی باعث شد خشک بشه ...

هر وقت اون صحنه ها یادم میاد ...

... گفتیم فسانه ای و در خواب شویم ...

*اگه نمی دونی " اَخکوک" چیه اول باید تو گوگل سرچ کنی ببینی "موسی کو تقی" چه جور جونوری هست! ها اینا بهم مربوطن

https://vrgl.ir/AxrOK
https://virgool.io/p/y3debalolydm/%D9%86%D9%87%D8%B6%D8%AA%D9%86%D8%B5%D8%AD%DB%8C%D8%AA%D9%BE%D8%B1%D8%A7%DA%A9%D9%86%DB%8C%D9%85%D9%86%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D9%BE%DB%8C%D8%A7%D9%85%D9%87%D8%A7%DB%8C%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%AE%D8%A7%D9%84%D9%87%D8%B2%D8%B1%DB%8Cvirgool.io


سبک زندگیداستانطنزخانوادهسلامت روانی
۱۵
۳
Sushiyant
Sushiyant
گاهی وقتی از تنش های جسم آزاد میشوم، اندیشه ام مجالی برای داستان پردازی ، سخنرانی و گفتگو می یابد.گاهی گفتن تنها جوابی است می توان به تپش های قلب داد تا آرام شود .
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید