او: امروز برات یه هدیهی فوق العاده دارم
من: وای درست به موقع! خیلی بهش احتیاج دارم
او: چشاتو ببند دستات رو بگیر سمت من
حالا چشاتو باز کن
من: آآه بازم که زندگیه
او: دوستش نداری!؟
من: اوم.. راستش نه! حداقل الان نه
بازم من: همیشه گند میزنم ببخش منو ممنونم ازت
قهر کردی باهام؟
او: نه فقط دوست داشتم امیدوارتر و مشتاقتر ببینمت
درست همونجوری که همیشه تو تصورمی
این یه امکان برای توئه
من: امکان؟
او: آره این همون چیزیه که تو به هر شکلی که میخوای بدون حد و مرز تجربش میکنی
جالب نیست برات؟
من: اما فایدهش چیه وقتی نمیدونم چجوری ازش استفاده کنم
او: فایدهش تو ندونستنته
تو همهی کنجکاویات
تو خسته شدنات و غر زدنات ولی دوباره پا شدنات
هیچ میدونستی وقتی کلافهای از همه چیز وقتی فکر میکنی گم شدی و هیچکسی نیست که کمکت کنه برای من چقدر لذت بخشه!؟ راستش تو اون لحظه تو دیدنیترین قیافهی دنیا رو داری
شوخی کردم لذت بخشه چون رسیدی به ته مرحله و داری وارد مرحلهی بعدی میشی تو داری یاد میگیری درونت رو راهنما قرار بدی و پنجرهی دلت رو به روی نور باز کنی
جایی که آگاهی اونجاست
من: ممنونم بابت هدیهت
اینبار بهتر ازش استفاده میکنم.
