ویرگول
ورودثبت نام
شیوا صادق اسدی
شیوا صادق اسدیمتولد ۱۳۶۲ کارشناس ارشد انیمیشن از دانشگاه هنر تهران، فیلمساز انیمیشن و داور جشنواره ی انیمیشن انسی در سال ۲۰۲۵
شیوا صادق اسدی
شیوا صادق اسدی
خواندن ۳ دقیقه·۲ ماه پیش

جهان پل بوش، سینمای اشیاء:

پل بوش ، یکی از مهمترین فیلمسازان انیمیشن انگلستان بود که بسیار زودهنگام، او را از دست دادیم. فیلم های او کاوشگر هستی اشیاء بی جان هستند، به آنها روح و حرکت می بخشند و از ما می خواهند که درباره ی وجودشان تأمل کنیم. اگر یک کفش در حالت عادی فقط یک کفش است، در فیلم های پل بوش از طریق فیلمبرداری تک فریم و تکنیک استاپ موشن، با انواع مدل های دیگر کفش ترکیب می شود و دیگر نه فقط یک شیء ساکن بی حرکت، بلکه موجودی در حال تغییر و دگرگونی است. نه فقط یک کفش، که همه ی کفش هاست. این کاری است که او در فیلم "شعر مبلمان" با اشیاء انجام می دهد. فیلم های او اشاره به فرهنگ مصرفی و تولید انبوه دارند و بحران های زیست محیطی ناشی از فرآیند تولید، مصرف و دور انداختن را مورد کاوش قرار می دهند. در فیلم "ارگیاستیک هایپر پلاستیک" او با جمع آوری هزاران قطعه ی پلاستیکی دور ریز، شعری درباره ی اشیاء خلق می کند تا شهوت بی انتهای فرهنگ مصرفی را نشان بدهد. پلاستیک تجزیه ناپذیر، در طبیعت باقی می ماند و سیکل بی انتهای تولید و مصرف دائماً بر مقادیر دور ریز این ماده می افزاید.

ارگیاستیک هایپرپلاستیک، پل بوش، 2020
ارگیاستیک هایپرپلاستیک، پل بوش، 2020


باند صوتی فیلم که در آن از اصوات برآمده از قطعات پلاستیکی استفاده شده نیز بر مفاهیمی چون ریتم و سیکل تاکید می کند. این ویژگی را موسیقی سایر فیلم هایش نیز دارند و گویی بر مفاهیمی چون ماشینیزم، تکرار، تولید و مصرف و پسماند دلالت دارند. در فیلم های پل بوش، نه فقط با پیوند ناگسستنی تکنیک و محتوا که با پیوند عمیق محتوا و صدا مواجه هستیم. چنانچه در فیلم "ارگیاستیک هایپر پلاستیک " این خود متریال است که صدا را هم می سازد. پشت صحنه ی این فیلم، که در جشنواره ی اشتوت گارت 2021 نمایش داده شد، نشان می داد که چگونه این قطعات در لابراتور به دقت ضدعفونی می شوند تا یک موزیسین بتواند آنها را در دهانش بگذارد و صدای خاص آنها را به قالب موسیقی در بیاورد.
در فیلم " هنگامی که داروین به خواب می رود..." او به سراغ کلکسیونی بزرگ از حشرات خشک شده می رود و این بار از طریق انیمیشن، او جان دوباره ای به این حشرات بی تحرک می بخشد. انیمیشن می تواند مجدداً به مردگان حرکت ببخشد! پل بوش در این فیلم از همین خاصیت بهره می جوید. کاری که او با حشرات خشک شده می کند، شبیه همان کاری است که با اشیاء می کند.آنها تغییر می کنند و استحاله می یابند، هر گونه ای از آنها فقط در ظرف چند ثانیه جای خود را به گونه های دیگر می دهد.اگر داروین می توانست انیمیشن بسازد چه می کرد؟ ای بسا از همین طریق نظریه ی تکاملش را بیان می کرد! پل بوش اما نظریه ی تکاملی خودش را فریم به فریم خلق می کند؛ نوعی از جایگزینی گونه ها که تنها در دنیای انیمیشن امکان پذیر است.

هنگامی که داروین به خواب می رود، پل بوش، 2004
هنگامی که داروین به خواب می رود، پل بوش، 2004


در انتهای فیلم، پل بوش تاکید می کند که برای ساخت این فیلم هیچ موجودی توسط اوی کارگردان آسیب ندیده است. باند صوتی فیلم که ترکیبی موسیقیایی از صدای حشرات است، گویی آوای خفته ی آنها را در گوشمان زنده می کند.
در فیلم "پنج دقیقه موزه" او همین کار را با اشیاء داخل موزه می کند و به نقوش سفال های یونانی و سایر اشیاء داخل موزه ها حرکت و زندگی می بخشد. "حرکت می کنم، پس هستم" قانون حاکم بر جهان پل بوش است.جهان او، جهان اشیاء متحرکسازی شده ای است که محصولات سلطه ی سرمایه در یک جامعه ی صنعتی هستند. جهانی غیرروایی و آبستره که از طریق کاربست اشیاء و انیمیت آنها، تصویری از جهان معاصر را پیش روی ما قرار می دهد.

نام انگلیسی فیلم های اشاره شده در متن:

Paul Bush (1956-2023)

Furniture Poetry, 1999

While Darwin sleeps, 2004

The five minute museum, 2015

Orgiastic Hyper Plastic, 2020

نویسنده: شیوا صادق اسدی، فوریه 2024

این متن نخستین بار در کانال تلگرامی من ( خوانش انیمیشن) انتشار

انیمیشننقد و بررسی فیلمانیمیشن بزرگسالان
۱
۰
شیوا صادق اسدی
شیوا صادق اسدی
متولد ۱۳۶۲ کارشناس ارشد انیمیشن از دانشگاه هنر تهران، فیلمساز انیمیشن و داور جشنواره ی انیمیشن انسی در سال ۲۰۲۵
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید