ویرگول
ورودثبت نام
شهاب
شهابعادت ندارم یجا بشینم ! ولی همیشه یه کیبورد خوب منو آروم نگه میداره ! \(*-*)/
شهاب
شهاب
خواندن ۳ دقیقه·۷ سال پیش

بهترین چیزی که میشه باهاش شروع به نوشتن کرد !

هر وقت بابام میدید لامپ اتاق یا پنکه روشنه و من بیرون اتاقم ، میگفت :

چرا اسراف؟

چرا هدر دادن انرژی؟

آب چکه میکرد ،

میگفت : اسراف حرامه!

اطاقم که بهم ریخته بود میگفت : تمیز و منظم باش ؛ نظم اساس دینه...

حتی در زمان بیماریش نیز تذکر میداد

تا اینکه روز خوشی فرا رسید ؛ چون می‌بایست در شرکت بزرگی برای کار مصاحبه می‌دادم

با خود گفتم اگر قبول شدم ، این خونه کسل کننده و پُر از توبیخ رو ترک می‌کنم.

صبح زود حمام کردم ، بهترین لباسم رو پوشیدم و خواستم برم بیرون که پدرم بهم پول داد و با لبخند گفت:

فرزندم!

۱_مُرَتب و منظم باش؛

۲_ همیشه خیرخواه دیگران باش

۳_مثبت اندیش باش؛

۴-خودت رو باور داشته باش؛

تو دلم غُرولُند کردم که در بهترین روز زندگیم هم از نصیحت دست‌بردار نیست و این لحظات شیرین رو زهر مارم میکنه!

باسرعت به شرکت رویایی‌ام رفتم ، به در شرکت رسیدم ، با تعجب دیدم هیچ نگهبان و تشریفاتی نبود، فقط چند تابلو راهنما بود!

به محض ورود ، دیدم آشغال زیادی در اطراف سطل زباله ریخته ، یاد حرف بابام افتادم ؛ آشغالا رو ریختم تو سطل زباله…

اومدم تو راهرو ، دیدم دستگیره در کمی ازجاش دراُومده ، یاد پند پدرم افتادم که میگفت : خیرخواه باش ؛ دستگیره رو سرجاش محکم کردم تا نیفته!

از کنار باغچه رد میشدم، دیدم آبِ سر ریز شده و داره میاد تو راهرو، یاد تذکر بابا افتادم که اسراف حرامه؛ لذا شیر آب رو هم بستم..‌.

پله ها را بالا میرفتم ، دیدم علیرغم روشنی هوا چراغها روشنه ، نصیحت بابا هنوز توی گوشم زمزمه میشد ، لذا اونارو خاموش کردم!

به بخش مرکزی رسیدم و دیدم افراد زیادی زودتر از من برای همان کار آمدن و منتظرند که نوبتشون برسه

چهره و لباسشون رو که دیدم ، احساس خجالت کردم ؛ خصوصاً اونایی که از مدرک دانشگاههای غربی‌شون تعریف میکردن!

عجیب بود ؛

هرکسی که میرفت تو اتاق مصاحبه ، کمتر از یک دقیقه می‌آمد بیرون!

با خودم گفتم : اینا بااین دَک و پوزشون رد شدن ، مگر ممکنه من قبول بشم؟ عُمرا!!

بهتره خودم محترمانه انصراف بدم تا عذرم رو نخواستن!

باز یاد پند پدر افتادم که مثبت اندیش باش ، نشستم و منتظر نوبتم شدم

توی این فکرا بودم که اسمم رو صدا زدن.

وارد اتاق مصاحبه شدم ، دیدم ۳ نفر نشستن و به من نگاه میکنند

یکیشون گفت:

کِی میخواهی کارت رو شروع کنی؟

لحظه‌ای فکر کردم داره مسخره‌ام میکنه

یاد نصیحت آخر پدرم افتادم که خودت رو باور کن و اعتماد به نفس داشته باش!

پس با اطمینان کامل بهشون جواب دادم : ان شاءالله بعد از همین مصاحبه آماده‌ام

یکی از اونا گفت : شما پذیرفته شدی!!

با تعجب گفتم : هنوز که سوالی نپرسیدین؟!

گفت : چون با پرسش که نمیشه مهارت داوطلب رو فهمید ، گزینش ما عملی بود .


با دوربین مداربسته دیدیم ، تنها شما بودی که تلاش کردی از درب ورود تا اینجا ، نقصها رو اصلاح کنی…

درآن لحظه همه چی از ذهنم پاک شد ، کار ، مصاحبه ، شغل و...

هیچ چیز جز صورت پدرم را ندیدم ، کسیکه ظاهرش سختگیر ، اما درونش پر از محبت بود و آینده‌نگری…

در ماوراء نصایح و توبیخهای پدرانه ، محبتی نهفته است که روزی حکمت آن را خواهی فهمید…

پس بیاییم ! همه چیز را سر سامان دهیم تا بتوانیم در دنیا جای خود را پیدا کنیم !

پدرانگیزه
۷
۰
شهاب
شهاب
عادت ندارم یجا بشینم ! ولی همیشه یه کیبورد خوب منو آروم نگه میداره ! \(*-*)/
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید