
سلام به بله گویان سینه چاک (بخش دوم)
از اونجایی که تو هر کوه بیابونی بریم جوابی که کف دستمون میذارن اینه که اینا همه ریشه تو بچگی داره، رفتم ببینم خب چارهی ماها که فسیل شدیم چیه؟!
آقا انقدر عامل داشت و زیاد بود گفتم ولش کن اصن زگهواره تا گور "آری" بگو
بعدم خدایی خیلی از این تکنیکهایی که میگن فانتزیه
آخه برگشته میگه : بنشین جدول سود و زیان بکش، بعد بررسی کن این "بله" گفتن چه عواقبی دارد و با کدامیک ارزشهای تو ناسازگار است، آیا تو داری پیامد "نه" گفتن خویش را بزرگنَمایی می نُمایی و ...
خب عامو من تا بیام به اینا فکر کنم که دارم وسط تولدِ نوه عمهی دوستِ دختر خالم هلکوپتری میزنم چه برسه بخوام بشینم بنویسمش...
در نتیجه تحقیقات میدانیم به این نتیجه رسیدم که فقط یه تجربه از خودم رو بهتون بگم، حتی اگه به کار یکیتونم بیاد واسه من یه دنیا میارزه
یه جا به خودم تو زندگی نگاه کردم دیدم شدم یه هاپویه پاچه بگیره لهو لورده، نات اونلی حال نداشتم با کسی مهربون باشم بات آل سو که حوصله خودمم دیگه نداشتم
اونجا فهمیدم تا حال خودم خوب نباشه نمی تونم حال کسی رو هم خوب کنم و یه چیزه مهمه دیگه این که سعی کردم که کنار این "نه گفتن" هایی که جدیدن بهم مزه کرده و زارت و زورت به همه میگم جنبه "نه شنیدن" هم تو خودم بالا ببرم.
راستی یه کتاب درست درمون که واسه این اوضاع قاراشمیشمون دارم می خونم "اصل گرایی" هست که چسبید بهم انصافا
#مهارت_نه_گفتن #توسعه_فردی #اصل_گرایی #اصل_را_بچسبید #فرع_را_رها_کنید