#شعر

چون سبزه، آب از کَرَم جوب می‌خوریم

ما موریانه‌ایم که هی چوب می‌خوریم؟

ما را نسب به ساحت بیچارگان رسد؛

تا نان صبر از برِ ایّوب می‌خوریم

چون شبنمی که لیس زند روی برگ را

ما رزق خویش زان لب مرطوب می‌خوریم

برگیم ما، خزان زده، در کوچه ریخته

هر صبح پیش چشم تو جاروب می‌خوریم.

#حسین_شیردل