
انیمیشن داستان اسباببازی ۵ (Toy Story 5) پس از گذشت سه دهه از تولد قسمت از این فرانچایز، نشان میدهد که این دوستان و همراهان قدیمی همچنان نبض روایت را در دست دارند و ظرفیتشان برای جلو بردن قصههای تازه و سرگرمکننده ته نکشیده است. هرچند با پایانبندیهای احساسی قسمتهای سوم و چهارم این نگرانی وجود داشت که ادامه دادن مجموعه به ورطهی تکرار یا کاهش اعتبار کشیده شود، اما قسمت پنجم با گره زدن دغدغههای معاصر به هویت اصیل فرانچایز، ثابت میکند که اسببازیها حرفهای تازهای برای گفتن دارند.
ماجرا مدتی پس از رویدادهای قسمت چهارم میگذرد؛ جایی که وودی در کنار بو پیپ زندگی مستقلی را برگزیده و جسی با همراهی باز لایتر، مسئولیت هدایت و مراقبت از اسباببازیهای بانی را بر دوش میکشد. بانی غصه میخورد و سرخورده است از اینکه بقیهی بچهها تمایلی ندارند که با او دوست شوند. بحران اصلی درست از جایی رقم میخورد که پای یک تبلت هوشمند به نام Lilypad به اتاق این کودک هشتساله باز میشود. با ورود این تبلت و نمایشگر جذاب، اسباببازیهای قدیمی ناگهان «بیاستفاده و ازمدافتاده» به نظر میرسند و تا جایی به حاشیه رانده میشوند که بانی حتی در جمع همسنوسالهایش به خاطر همراه داشتن و بازی با عروسکها تحقیر میشود. همین چالش، جسی، باز لایتر و در نهایت وودی را بر آن میدارد تا پیش از آنکه پیوند خیالپردازی کودکانه با دنیای واقعی کاملاً از دست برود، برای نجات بانی از جهان سرد نمایشگرها دستبهکار شوند.
بزرگترین برگ برندهی این قسمت، جابهجایی کانون تمرکز قصه و محوریت بخشیدن به شخصیت جسی است، روایتی که بار دیگر نقبی به زخمهای کهنهی او: یعنی ترس از فراموشی و رهاشدگی میزند و قوس شخصیتیاش را به بلوغی احساسی و التیامبخش میرساند. در کنار این رشد شخصیتی، فیلم به جای افتادن در دام نگاهی بدبینانه یا نصیحتگونه به فناوری، موضعی متوازن و مدرن در پیش میگیرد و همزیستی متعادل میان ابزارهای دیجیتال و بازیهای فیزیکی را به عنوان راهکاری سالم برای رشد کودک پیشنهاد میکند. از سوی دیگر، طنز هوشمندانه و معرفی خردهپیرنگها و کاراکترهای جانبی جذاب (از ماجرای خندهدار دستگاه هوشمند Smarty Pants گرفته تا مواجهه با قبیلهای از بازلایترهای رهاشده و حتی ازدواج جسی و باز) ضربآهنگ داستان را زنده و پرانرژی نگه میدارد.
حضور اندرو استنتون در مقام کارگردان، که از ابتدا با این جهان دوستداشتنی آشناست، همراه با تصاویری چشمنواز و موسیقی ماندگار رندی نیومن، استانداردهای همیشگی پیکسار را حفظ کرده است. در نهایت، هرچند شاید جنس تنش داستانی فیلم تفاوتهایی با شاهکارهای پیشین داشته باشد، اما داستان اسباببازی ۵ اثری صمیمی، خندهدار و سرشار از احساس است که نشان میدهد این اسباببازیهای قدیمی هنوز بلدند زبان نسلهای نو را بفهمند و با آنها ارتباطی عمیق برقرار کنند.