دلنوشته

بسم الله الرحمن الرحیم

غمگینم

همانند ابرهای تیره بر آسمان جنگل

نمیدانم شعرهایشان را کجا می تراوند که آنگونه زمینش خیس از شبنمهای های بلوری میشوند

تا درختانش سربه فلک زند

درختان حاکمند وحکم قوی شدن در دردهارامیدهند

آنها به من میگویند قوی باش تا استوار بمانی

میگویند هیچگاه نمیمیریم فقط حالتمان را عوض میکنیم

آنها میدانند زیستن شرطیست برای زیبایی برای ماندن برای تجربه

ریشه هایشان را از تراویدن شعر به سوی ابرها ونم قصه ها محکم میکنند

می دانند استقامت قوی ریشه قوی میخواهد

بارالها می سرایم شعرهایم را به سمت و سوی آسمان آبیت

و قلب بی کرانت تا نم رحمت واستقامت را بر ریشه قوی ماندن و درست زیستنم بزنی آمین

بارالها من میدانم من میدانم باشکوه تر از جلالت وجود ندارد پس یارب گیر دستانم را نم رحمتت را بباران بر استقامتم تا بدانم مثبت زیستن و قوی بودن میتواند افتخار آفرین باشد یارب مفتخرم به بودنم در حاکمیت و خدائیت نوشته از شیما شکری ش.ش