ویرگول
ورودثبت نام
Shimi
Shimiیک آدَم گُمنام
Shimi
Shimi
خواندن ۳ دقیقه·۲ سال پیش

منتظر آن سوی پیچ(بدون ترمز)

اینجا پایان است؟ یا نه؟ اگر پایان است ، پس چرا ترسی در من نیست؟ این طبیعی است؟ پایان یعنی چه؟ شاید این پایان بی پایان است؛ مثل قطره ی آبی که در خاک فرو می رود و آن را زنده می کند . حس می کنم ، وقت تمام شده ، و کسی سال هاست که انتظار مرا می کشد ؛ انتظاری شبیه روز شدن برای گلدان های خانه ام ، یا جوش آمدن آرام یک فنجان چای در آشپرخانه ام.


نمی دانم ، شاید همین سکوت ، خودش پاسخی باشد. من ، که با زخم های کوچک بازی گریه می کردم و شب ها ، از هیولا های زیر تخت پنهان می شدم ، اکنون در آستانه پایان ، نه اشکی دارم، نه فریادی ، هه خواهشی .


شاید ، فقط شاید چون زندگی کرده ام.


و میدانم : هیچ هیولایی ترسناک تر از زیستن ناتمام نیست.


عاشق شده ام ، بی پروا ، با جان و دل حتی اگر مثل شیرین و فرهاد نباشد.


عشق ورزیده ام ، نه از روی نیاز ، که از سر و فور. مثل آیدا بوده ام برای شاملو.


دوست داشته شدن را با پوست و استخوانه فهمیده ام ، و آموختم نه فقط آنچه باید ، که آنچه بودن را معنا میکرد ، مثل فروغ.



شنیدن را یاد گرفته ام ، نه فقط کلمات ، بلکه سکوت ها را.


پذیرفتن را ، با همه ضعف ها و حقیقت ها.


و از اندک کسانی بودم که موسیقی زندگی را تا آخرین نت ، بالذت نواخته ام ...


بی آنکه دلهره ی خاموشی در قلبم شعله ور شود ، حتی شعله ای به انداره شمع.


یاد گرفته ام گاهی معلمی مهربان باشم یا دانش آموزی مشتاق ، بعضی وقت ها پروانه باشم ، آزاد و رها، هر از گاهی شیر ، برای جنگیدن ، بی هراس و پر غرش ، یک تنبل خواب آلود یا حتی شیطان که با لبخندم جهان کوچک و عصاب مادرم را یک تنه نابود کنم.


میدانم شاید برای دیگران سخت باشد ، اما من نگران نیستم ، عین خیالمم نیست. فقط میخواهم ببینم چه کسی منتظر من است و انتظارش را ب پایان برسانم.

مهم نیست بعد از من چه میگویند ، چه اشکی می‌ریزند ، یا برای چیز هایی که جا گذاشته ام چه دعوا هایی راه می افتد. دلم شاید فقط برای گربه ای که توی باغچه می پلکید تنگ شود ، یا غروب های پنجره اتاقم ، اگر هم کسی واقعا مرا شناخته باشد ، می داند که من در کارهایم ، در لحظه هایم زنده ام ، اگر کسی دنبالش بگردد.


وقت دارد تمام میشود ، تقریبا به پیچ رسیدم ، چه خوب ، چه بد ، چه ساده ، چه شگفت انگیز ... یک پایان منتظر من است ، پایانی که شاید تمام نشود ، فقط شکلش عوض میشود ، این پایان فقط برای من نیست ، برای همه است.

چه کسانی میترسند ، چه افراد بی باک...

امیدوارم بذر خاطره خوب کاشته باشم ، نه فقط برای ماندن ، بلکه برای غروب هایی که وقتی ب یادت می آیند ، بخندی.

۳
۰
Shimi
Shimi
یک آدَم گُمنام
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید