نگاهی به چپ، نگاهی به راست، دستش را آرام به جیب بغل کت مردی که کنارش ایستاده بود انداخت. مترو در ایستگاه توقف کوتاهی داشت، کسی متوجهش نبود ولی جز تسبیح و دستمال کاغذی چیزِ دیگری نصیبش نشد. برای ایستگاه بعدی نقشه‌ای کشید؛ به بهانه‌ای باید خودش را آن طرف مرد می‌رساند و دست در آن یکی جیبش می‌کرد، حتما چیزِ دندان‌گیری به دست می‌آورد. تنها یک ایستگاه تا پایان خط باقی بود، فرصتش محدود و محدوتر می‌شد. قطار که تکانی خورد، به سرعت خودش را از لابه‌لای جمعیت به آن طرف مرد رساند. باید کار را یک‌سره می‌کرد. یا چیزی برمی‌داشت یا همان‌جا مچش را می‌گرفتند. در یک چشم برهم زدن دستش را در جیب مرد کرد، مرد مشغول صحبت بود و میله‌ی قطار را سفت چسبیده بود. پسرک روی نوک پاهایش ایستاد تا قدش را بلندتر کند، دستش را تا نزدیکی‌های آرنج در جیب کت انداخته بود که مرد با مهربانی از زمین بلندش کرد و گفت: «پسرم، این دیگه واسه امروز آخریشه‌ها» آبنباتی از جیب کتش درآورد و به پسرک داد.
.
.
.
«جیب‌بر»
نوشته‌شده در ۱۵ خرداد ۱۳۹۹
تصویر از Jackie Coogan در فیلم The kid به سال 1921
