زن کار

آن گاه که از مهرگیاه زاده شد

آن زن دستهایش مردانه بود

زیر آفتاب عشق و عدالت

صورتش سایه بود

آنگاه که از بهشت مردان رانده شد

پری کنار چشمه ها سنگ بود

ستاره ی آرزوها

روی دستهای کودکانش

مناجات بود

آن زن زن کار بود

در کشتزار خیال

در میان پروانه ها

آن زن زن کار بود

کاش رویاها فریاد می شدند

کاش فریاد ها بیدار می شدند

زیر کمر خم شده ی خواهش ها

با بار سنگین اشکها

آن زن چه زیبا بود

شیده شریفی