پارسال این روزها، این کافهها در این گذرها اولین جاهایی بود که از آنتالیا میدیدم. روزها و تا دیروقت شبها این اطراف صدای موسیقی زنده و مردم خوشحالی میپیچید که روی صندلیهای رنگرنگ بیرون کافهها مینشستند، گپ میزدند، مینوشیدند و میخوردند و میخندیدند...
حالا مدتهاست که زندگی در اینجا کاملاً دگرگون شده و هیچ خبری از اون روزها و شبهای پرشور و زیبا نیست.
من یک ماه و نیم حال عادی این شهر رو دیدم و بعد از اون دیگه ندیدم....
اینها برای آنتالیا تنها بخشی از زندگی نیست، همهٔ زندگی این شهره که ازش گرفته شده و تا کرونا کاملاً کنترل نشه برنمیگرده...

