
من شروینم. من عاشق گیم بازی کردنم. گیم واسه من مثل یه جهان میمونه که انگار خود واقعیم اونجا داره زندگی میکنه و من زندگی دوم (موازی) شم.
اصن چرا دارم در این مورد مینویسم؟ دلیلش اینه که بیشتر چیزایی که میخوام بنویسم توی زمینه گیمه و این نوشته مثل یه مقدمه میمونه.
من از جایی که یادم میاد پای گیم بودم. از DOOM و Wolfenstein 3D گرفته که روی هر کامپیوتری که دستم میاومد بازی میکردم (هر فامیلی که کامپیوتر داشت موقع مهمونی از دست من در امان نبود) تا اون بازیه که روی میکرو (NES) بود که به اردکها با تفنگ طوسی رنگ شلیک میکردم، همیشه گیم یکی از اجزای مهم زندگیم بود. اصن وقتی پای گیم مینشستم، حس میکردم در یه دنیای جدید به روم باز شده و میتونم هر چقدر که میخوام توش بشینم و بدون هیچ دغدغهای، بازی کنم و خودمو بسپرم به دنیا و داستان اون بازی خاص.
من توی هر گیم، خودمو میذاشتم جای شخصیت اصلی بازی و پابهپاش، داستان رو میرفتیم جلو. تمامی دیالوگهارو با زیرنویس میخوندم و cutscene ها رو میدیدم. من مخاطب ایدهآل شرکتهای بازیسازی بودم و زحمات تیم تولیدکننده اصلا هدر نمیرفت :))))
این علاقه شدید به مرور زمان نهتنها کمتر نشد، بلکه در تاروپود زندگیم نشست و بیشتر و بیشتر با من عجین شد. توی تایم مدرسه که خیلی نمیشد، ولی تابستونا یا ایام تعطیل، مگه میتونستی منو از پای تلوزیون بلند کنی؟! یادمه همیشه خالم، مادربزرگم یا مادرم بهم میگفتن که «شروین بیا یکم عقبتر، بشین روی گل فرش که چشات ضعیف نشه بعدا!». منم میرفتم یکم عقب ولی میخکوب بودم و کامل خم میشدم رو به جلو که زوم کنم روی داستان و دوباره گوشام هیچی نشنون و غرق بشم.
امروز هم این علاقه به همون میزانه و تغییری نکرده که بیشتر هم شده. اصن گذر زمان رو متوجه نمیشم و شاید بعضی اوقات یه تکونی بخورم که پام درد نگیره؛ تازه دکتر چشمم گفته که هر ۳۰ دقیقه یه بار، ۵ دقیقه به دوردست نگاه کن تا چشمت استراحت کنه. چشم دکتر، قول میدم حرفت یادم بمونه :)))))
من به هر ژانری که فکرشو بکنی علاقه دارم، از ورزشی و FPS گرفته تا استراتژی و کلا هر گیمی که باشه. من ذات خود گیم بازی کردن رو دوست دارم و با بیشتر بازیهای ژانرهای مختلف ارتباط میگیرم. البته یه سری بازی هستن مثل Fortnite که باهاشون ارتباط لازم رو نتونستم بگیرم، اینا جزو معدود عناوینی هستن که اصلا نمیرم سمتشون.
من از بچگی هم با پلیاستیشن بازی میکردم و هم با کامپیوتر و جفتشون رو دوست دارم، اما فعلا بیشتر روی کنسول بازی میکنم. پلتفرم به نظرم خیلی توی لذت بردن از بازی تاثیرگذار نیست و تو میتونی روی هر سیستمی از بازی کردن لذت ببری و خودتو توی اون دنیا غرق کنی.
بیشتر چیزایی که من میخوام اینجا بنویسم در مورد گیمه و قراره کلی مطلب از من در این مورد اینجا ببینی. این مطلب هم بیشتر حالت آشنایی داشت.پس بزن بریم!