لمس گونه نرم و روشن و نگاه کردن توی چشمای سبز زیبات از همون اول باعث میشد خون توی رگهام سریعتر بدون و پیشونیم داغ کنه و دلم بخواد ذوب بشم و تو ببینی که روی تک تک ذره های وجودم اسم تو حک شدن .اما فایده تمام این کلمات زیبا و این حس غنی چیه وقتی به قدری ازت دورم که حتی بازدم نفس هات باید هزاران و میلیون ها سینه رو طی کنه تا به شش های من برسه که در عطش کشیدن عطر تو میسوزه و گدازه میشه.
حالا که این همه ازت فاصله دارم فقط میتونم به روزهای کنار تو بودن فکر کنم ،به همه روزها و شب هایی که توی آغوش داغ تو سر شدن و منی که خیال میکردم قراره توی این بهشت ابدی بشم،،،
ـچیکار می کنی؟ا
ا
