بلوط
دوستان جمع شوید قصه ی من گوش کنید+آتشی است بر جگر و شاخه ی من هوش کنید
شاهد سوختن شاخه ی نازک باشید +ریشه ام سوخت شما شاهد تا نوک باشید
من بلوطی تنومند عطر خوشی با من بود +برگ ها سبز و قشنگ رنگ خوشی با من بود
سایه ام پهن و قشنگ وصف خوشی با من بود +هر هزار نغمه بلند نغمه خوشی با من بود+
ناگهان خشم یکی بر پر و بالم افتاد+آتش خشم غضب سخت به حالم افتاد
صاحب شر و غرور سخت به جانم افتاد +با تبر .اره به زور سخت به جانم افتاد
شاخه ها از پس هم قطع و مرا شاکی کرد +برگها روی زمین و همه را خاکی کرد
تن من هیزم آتش شد و درد در جانم +روزگار تیره شد و غرق به خون هر نانم
این شرور وعده ی چوبم به عزیزان داده+وعده ی آتش چوبم به مریضان داده
آتش چوب بلوط بر سر قلیان آرد +از نفیر من بیچاره چه عصیان آرد
ای خدا این چه عقوبت زمن بد بخت است+از چه رو چوب درختان بدن هر تخت است
کاش من هم ورقی بر تن دفتر بودم+قلمی پاک و نحیف در ید دختر بودم
کاش از چولب منم تخت مرصع میساخت + یا سعادت کمکم کرده حرم در میساخت
نیمکتی میشدم و راحت جانی بودم+میز کافه شده و راحت نانی بودم
لیک جانا همه رویای قشنگی شده است+شعله ام سرخ شده مثل فشنگی شده است
قلب من را هدف کینه ی مردم کرده+عقل ناقص ز کسان بخت مرا گم کرده
گر چه فریاد مرا صاحب شر نشنیده+گر چه در خود شدم و نم شده در هر دیده
این شکایت به خدا و خود انسان آرم+آدمی غرق غرور درد چه پنهان آرم
گر دلی میشکنی منتظر کارت باش+آن عقوبت به تو و غم خور هر یارت باش
مثبت و نیک بی اندیش که جهان نیکو باد +هر سعادت که رسد با تو عزیز زین سو باد
همه با هم به جهاد شاخه نویی بنشانیم+یا بلوط یا که سنوبر هدفی بنشانیم
تا خدا از تو و رفتار تو راضی آید +قلم عفو به بد کار من و ماضی آرد
تقدیم به شما +رضا
