سلام.
همیشه از ذوق و علاقه ای که مردم به دیدن اشخاص مشهور دارند متعجب و متحیر شده ام. اینکه شناختن اشخاص مشهور را افتخار و سربلندی بدانی و به دوستانت بگویی حضوراً آن ها را دیده ای، فقط ثابت می کند که خودِ تو آدم کوچکی هستی
"سامرست موآم"
..........
واین بیت زیبای سعدی:
ای ساربان آهسته رو با ناتوانان صبر کن
تو بارِ جانان می بری من بارِ هجران می برم
..........
شخصی به دارالحکمه رفت و گفت: از کسی پولی طلب دارم که پس نمی دهد.گفتند: آیا شاهدی هم داری؟ گفت: خدا
گفتند: کسی را معرفی کن که قاضی او را بشناسد!
"عبید زاکانی"
........
شازده کوچولو: تو سواد داری؟
روباه: سواد مال آدماس، من شعور دارم...
"آنتوان دوسنت اگزوپری"
........
مرد گاهی با غرور خویش بد تا می کند
سفره ی درد دلش را هر کجا وا می کند عاقبت با اخم خود را از دلت بیرون کشد هر کسی با خنده خود را در دلت جا می کند
راه دور و قسمت و این ها بهانه بود و بس
کفتری که جلد باشد راه پیدا می کند
قحطی گندم کجا و قحطی یک جو مرام شهر کنعان را همین یک دانه رسوا می کند
رفتن یوسف ولی با مردم کنعان نکرد
آنچه که معشوقه دارد با دل ما می کند صورتت شعر است و هر یک تار زلفت مصرعی
شعر را یک مصرع پیچیده زیبا می کند
"ماشا الله دهدشتی"
.........
در قیامت نمازها را بیاورند و در ترازو نهند و روزه ها را همچنین. امّا چون محبّت را بیاورند، محبت در ترازو نگنجد، پس اصل محبت است/"مولانا"
.........
شاد باشید