سلام.خوب یادمه..متن "خالق "رو که داشتم مینوشتم،نزدیک ظهربود...عادت کردم..همیشه یا صبح خیلی زود می نویسم،یا حدودساعت 12..یه جورایی شرطی شدم?..داستان "اثر خالق"،هم خیلی متفاوت بود با هرچی دکلمه و رادیو تا اون لحظه نوشته بودم...چرا؟چون همیشه اول متن رو آماده میکردم بعد موسیقیِ (زیر صدا)، مناسب براش پیدا میکردم...ولی این مرتبه، وضع به کلی فرق میکرد..یعنی ابتدا آهنگ رو پیدا کرده بودم...البته بهترش میشه ؛اول آهنگ منو کیش و مات وضربه فنی کرده بود، بعدتازه به صرافت افتادم، یه متنی بنویسم که بشه روی این قطعه خوند!!!
(قطعه خالق از آلبوم معبد شرقی، مهرزاد خواجه امیری).. فوق العاده بود..شاید صدبارگوشش کردم.. و هر بار تشنه تر و مشتاق تر می شدم..
داشتم میگفتم،همینطور که برای نوشتن اثرخالق(که به دلیل اسم قطعه، اسمش شد خالق)با واژه ها کلنجار میرفتم،و می نوشتم:
..یک دفعه صدای اذان ظهر بلند شد...

گفتم بذار بلندشم نمازمو بخونم، بعدبیام ادامه بدم..
اِِاِ !!!!مگه تا الان داشتم چه کار میکردم؟خب الانم داشتم عبادت میکردم..تازه هم عبادت نوشتاری، هم گفتاری..فرقش اینه که زبانم فارسی بوده...که همونم اسمش نیایشه..
اصلا خدا زبان پر تکلفی برای عبادتش از بنده ش نخواسته..چرا سختش کنیم؟ منِ تهیه کننده با قلم و حتی همین موسیقی میتونم خدا رو ستایش کنم.و تازه از بازخوردهای این اثر و ده ها مناجات دیگه فهمیده ام که حس خوبی داشته:
چند روز بعد از تولیداثر، با جناب خواجه امیری حرف زدم..ایشون هم از انتشاراثر استقبال کردند...