سلام..
تغییراتِِ جدید در ویرگول، به ذائقه من خیلی خوش نیومده..
البته اینو بگم، اصلا عادت ندارم توی شرایط اینچنینی خیلی غُر بزنم و به شکل کاملا یکسویه منافع و خواست خودمو در نظر بگیرم.نه
ولی از طرفی معتقدم، نفس کشیدن و دوام آوردن در یه جایی«مثلا ویرگول»،لازمه ش اینه که اتمسفر اینجا، با روحیات و علاقه مندی های من بخونه..
سازگار باشه..
خیلی دارم سعی می کنم، بنویسم، جدیدو مفید هم بنویسم.
به هرحال فعلا یکی از دکلمه هامو تقدیم می کنم..

با تکرار این نکته که:
حس مناجات،باید مثل تلفن همراه،
همیشه باهامون باشه...
.....
مثالی که زدم،خوب بود؟?