سلام.
دوباره عیدتون مبارک
اینم یه کارت پستال موزیکال تقدیم شما:
داشتم فکر می کردم؛
بگو مگو و درگیری ادبی از دیر باز مرسوم بوده..
این که مثلا، یه شاعر چند بیتی میگه، و یه شاعردیگه جوابشو میده..
نمی دونم تنیس خاکی بازی کردین یا خیر؟
ماجرای پاس کاری شعری هم، حکایت همون توپ سبز فسفری خوشگله

توی زمین 23/77 در 8/23
که البته برای مسابقات دونفره (Double Match) عرض زمین میشه 1٠/23
نمونه ش جناب حافظ.
دلش خواسته برای ترک شیرازی، این جوری تغزّل کنه:
اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل مارا
به خال هندویش بخشم سمرقند و بخارا را
اما انگار، این بذل و بخشش به مذاق صائب تبریزی خیلی خوش نیومده، چراکه یک مرتبه(البته یک مرتبهٔ یک مرتبه م که نه، حدود 3٠٠سال بعد) صدای اعتراضش بلند شده که:
اگرآن ترک شیرازی بدست آرد دل ما را
به خال هندویش بخشم سرو دست و تن و پا را
هر آنکس چیز می بخشد ز مال خویش می بخشد
نه چون حافظ که می بخشد سمرقند و بخارا را

اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل ما را
به خال هندویش بخشم تمام روح و اجزا را
هر آنکس چیز می بخشد بسان مرد می بخشد
نه چون صائب که می بخشد سرو دست و تن و پا را
سرو دست و تن و پا را به خاک گور می بخشند
نه بهر ترک شیرازی که برده جمله دلها را
***********
البته اینکه خال ترک شیرازیِ مورد نظر حافظ، چقدر توی صورتشون، درشت بوده که انگیزه سرودن این ابیات زیبا شده خودش موضوع قابل تأملیه!!?????
تازه باید ببینیم؛ اگه این بانوی خیالی و شعر آفرین در زمان ما زندگی میکردن، آیا برای برداشتن خالشون به کمک روش های جوان سازی و زیبایی پوست اقدامی می کردن یا خیر؟ ⚫
به هرحال رحمت واسعه خدا، بر هرسه شاعر، که در پس قرون و اعصار:
حرفشون شده غزل
عشقشونم شده مثل