موج آبی(p5)

! خواندن این رمان به افراد زیر هیجده سال توصیه نمیشود!

____________________~•بیمارستان، چند هفته قبل
آوین کنار تختِ امیرعلی که چند دقیقه پیش به هوش آمده روی صندلی نشسته است تا از او سوالاتی بپرسد.
آوین: الان هرچقد سرزنشت کنم هیچ فایده ای نداره، هیچ فایده ای پس هرجور اطلاعاتی که درباره صدرالدین داری باید هم بگی اول اینکه چطور به اون نزدیک شدی و وارد شرکتش شدی.
امیرعلی: از طریق آزمون سالانه برای استخدام نیروی جدید، شرکت کننده ها باید سه مرحلهٔ آزمون آنلاین، مصاحبهٔ عمومی و مصاحبهٔ خصوصی رو بگذرونن که در آخر فقط یه نفر در طبقهٔ بالای شرکت یعنی نزدیک صدرالدین کار میکنه...
آوین: که اینطور... خب پس بگو این مرحله ها چطوری هستن، معما طور حرف نزن کامل و واضح بگو...
امیرعلی: مرحله اول: آزمون آنلاین؛ ظاهرش ساده‌ست. یه پلتفرم دیجیتال با هوش مصنوعی. اما هوشش واقعی‌تر از چیزیه که تصور کنی. سؤالا فقط تست هوش نیستن. سوالا با تو حرف می‌زنن. من یادمه یکی از سوالاش این بود: "اگه بخوای یه دروغ قشنگ بگی که کسی ناراحت نشه، حاضری حقیقت رو دفن کنی؟"
آوین: این چه سوالیه آخه؟
امیرعلی: سوال نیست. دام‌یه. اگه زیادی سریع جواب بدی، تو رو سطحی فرض می‌کنه. اگه زیاد فکر کنی، بی‌تصمیمی. مهم‌تر از جواب، نحوهٔ پاسخ دادنه!
مرحله دوم: مصاحبه عمومی؛ یه جمع ۱۰ نفره‌اید. همه می‌خوان خودشون رو خوب نشون بدن، ولی یه چیزو نمی‌دونن. بین اون‌ها یه ناظر مخفی هست. خودش داوطلبه، ولی درواقع از طرف مانی فرستاده شده تا واکنش بقیه رو ثبت کنه.
آوین: تست گروهیه؟
امیرعلی: آره مثلاً باید یه مسئلهٔ سرمایه‌گذاری رو با هم حل کنید. ولی اصل داستان اینه که آیا می‌تونی تیم رو هدایت کنی، بدون اینکه سلطه‌گر باشی؟ آیا به‌موقع ساکت می‌شی؟ آیا می‌تونی بین سود شخصی و سود تیمی، انتخاب درست کنی؟
آوین: از کجا بفهمم کی ناظره؟
امیرعلی: نمی‌فهمی. اصلاً قرار نیست بفهمی.....

________________~•مکان کارآگاهان خصوصی(زیرزمین)
آوین و نبیل در دو سمت «کومو» هکر حرفه ای سازمان کارآگاهان خصوصیِ «برموا» ایستادن و درحال نگاه کردن به کامیپوتر هستن که کومو آوین را با اسم باربد جهانی در آزمون شرکت میکند و بقیه اطلاعات را وارد میکند.

____~•خانه آوین(اتاق کار مخفی)|مرحلهٔ اول، آزمون آنلاین
آوین پشت مانیتور نشسته. چراغ اتاق خاموش است. تنها نور صفحه‌نمایش است که صورتش را روشن می‌کند. تایمر روی صفحه شروع به عقب‌گرد میکند.
۱:۰۰:۰۰
نفس عمیقی کشیده که اولین سؤال ظاهر میشود:
"فرض کن رئیست از تو می‌خواد گزارشی رو دستکاری کنی تا سرمایه‌گذار جذب بشه. کسی هم نمی‌فهمه. جواب تو؟"
آوین نگاهش را روی جمله ثابت نگه داشته، نه سریع، نه کند. با ذهنی آرام می نویسد
آوین: در کوتاه‌مدت ممکنه دیده نشه، اما در بلندمدت اعتبارم برای من مهم‌تره. سرمایه‌گذارِ اشتباه، هزینه داره.
آوین پاسخ را میدهد که صفحه کمی می‌لرزد. سؤال بعدی سریع ظاهر میشود. اما حالا، صفحه فقط یک جمله نشان داده، بدون گزینه:
"به نظر خودت، تو باهوشی؟ اگه آره، چرا الان هنوز استخدام نشدی؟"
آوین لبخندی می زند از اینکه هوش مصنوعی با او بازی میکرد، کمی فکرده و سپس به آرامی و با خونسردی تمام می نویسد.
آوین: باهوش بودن با دیده شدن فرق داره. من اینجام تا دیده بشم!
سپس آوین همینطور با دقت و خونسردی کامل، جواب تمام سوالات را داده و نقطه پایان آزمون را می زند که با این جمله همراه است: "مرحله اول: کامل شد. بررسی در حال انجام است..."
و چند مدت بعد، پیامک آمد: «شما به مرحله دوم دعوت شدید. زمان و مکان جلسه به زودی اعلام می‌شود.»!
آوین لبخندی مرموزانه زده و می گوید: حتما با کمال میل!

___~•شرکت چارته، سالن کنفرانس شیشه ای در طبقه ۴
مرحله دوم: مصاحبه عمومی
یک سالن ساده، با ده صندلی دایره‌ای. آوین وارد شده و سلامی کوتاه می کند. همه رسمی، ساکت و سنگین نشسته‌اند.
در وسط، یک میز با پوشه‌ای خاکستری‌رنگ قرار دارد. خانمی با موهای جمع‌شده وارد میشود و می گوید:
ماوا ساعدی: شما قراره با هم یک شرکت فرضی راه‌اندازی کنید. بودجه دارید، یک بازار، یک مشکل، و فقط ۳۰ دقیقه. جزئیات داخل پوشه‌ست. ما فقط ناظر هستیم.
جمع شروع به حرکت کرد. یکی از داوطلب‌ها می گوید
داوطلب: ما می‌تونیم اپ هوش مصنوعی بزنیم برای مدیریت ارز دیجیتال.
آوین چند دقیقه ساکت می شود و با دقت به بحث و حرف بقیه دواطلب ها گوش میکند و سپس وارد بحث میشود
آوین: صبر کنید. اول باید مسئلهٔ بازار هدف مشخص بشه. کی مشتریه؟ اصلاً چرا اپ دیگه‌ای جواب نمی‌ده؟
جمع متوقف شده و همه به او نگاه میکنند، یکی دیگر لبخند زده و در جهت تایید حرف آوین میگوید:
ـ خب، حرف حسابه. بریم سراغ نیاز بازار اول.
زمان می گذرد، آوین به‌موقع می شنیده، به‌موقع اصلاح می کرده، نه زیادی فعال، نه زیادی بی‌اثر. در پایان، داوطلب‌ها بلند می شوند. زن ناظر لبخند آرامی زده و می گوید.
ماوا ساعدی: ممنون از حضور همگی. نتیجه مرحله به‌زودی اعلام می‌شه.

____________________~•اداره آگاهی بخش جنایی
پیامکی برای آوین از طرف شرکت «چارته» می آید که برای کار در شرکت درخواست داده و حالا باید برود مصاحبه خصوصی با شخصِ مانی صدرالدین، برای همین سریع می رود.
آوین: خب اومد... من برم فعلا بااجازتون.
آوین سریع از اداره آگاهی خارج میشود.
[بخشی از پارت سوم است]

_________________________~•بیمارستان روانی
آوین و نبیل به همراه دکتر مونا و مهندس سپهر؛ دوتا از دانشجو های خانم مرجان الیاسی به اتاق او می روند تا از او در انجام عملیات خود و عملی کردن نقشه شان کمک بگیرند.
آوین و نبیل در اتاق نگهبانی منتظر می نشینند و از طریق دوربین های مداربسته نظارت میکنند.
مونا و سپهر با کلی ذوق و البته کمی استرس و ناراحتی شدید به همراه پرستار وارد اتاق خصوصی و فوق امنیتی مرجان الیاسی می شوند، او را می بینند که با رباتی انسان نما که خودش ساخته به یاد پسرش درحال حرف زدن است.
مونا: دیدن این صحنه، خیلی غمناک و تلخه.
سپهر: صد البته ولی من هنوز باورم نمیشه، آخه چطور ممکنه استادی به اون عظمت و خوبی و عاقلی به این روز بیفته.
مونا: ولی من درکش میکنم، آدما همیشه از درد زیاد دیوونه میشن، بعضیا از درد عشق، بعضیا از درد از دست دادن عزیزترین ها.
سپهر: خب ما چطور اون قضیه رو بهش بگیم، مارو اصلا میشناسه.
مونا: معلومه که میشناسه، فقط یادت باشه طوری باهاش حرف بزن که کلا سرگرم کار و ساخت بشه.
سپهر: شما که خودت میدونی من اصلا حرف زدن بلد نیستم، پس من ساکت می شینم همه چیو خودت بگو
مونا: باشه زود باش بیا من دلم لک زده برای استاد.
سپس نزدیک شده و مونا از پشت خانم الیاسی را بغل می کند. مرجان کمی می ترسد ولی وقتیکه رویش را بر می گرداند با دیدن مونا و سپهر آرام میشود، سپس مات و مبهوت با نگاهی مادرانه به مونا زل میزند، با دستهای لرزانش صورت او را نوازش میکند و سپس رویش را بر میگرداند و بدون حرفی به سقف خیره میشود، مونا از این حرکت او تعجب کرده و با ناراحتی سعی میکند به طوری قضیه را به او بگوید.
مونا (آهسته، نزدیک شده): استاد... من برگشتم... منم، مونا. (صداش می‌لرزرد)؛ تو همیشه می‌گفتی آدم نمی‌تونه بدون سؤال بمونه... من یه سؤال دارم.

مرجان واکنشی نشون نمی‌دهد و با ربات حرف می‌زند:
"ببین... دستات هنوز بلدن چه‌طوری پیچ رو بچرخونن؟ نه، نه... اون‌طوری نه، با وسواس... با ترس... ترس خوبه... ترس نشونهٔ دقته..."
مونا (بی‌صدا گریه می‌کند):
منم می‌ترسم استاد... ازش... از مانی صدرالدین...
تو همیشه می‌گفتی ساختن، تنها راهِ مقابله‌ست.
(با صدای لرزان)
پس کمکمون کن بسازیم... بسازیم تا بتونیم ببینیمش... بشناسیمش...
سپهر کیف فلزی‌اش رو باز می‌کند، داخلش تکه‌هایی از اسکچ‌ها و مدارهای مربوط به چهرهٔ صدرالدین است. به‌آرامی کنار ربات پسر مرجان می‌گذارد. مرجان، بی‌صدا، به تصویر چهرهٔ صدرالدین نگاه می‌کند. انگار جرقه‌ای از خشم یا اضطراب در چشمانش می درخشد، بعد... انگشتش را به‌طرف طرح دراز کرده، با لرزش، یکی از سیم‌ها را جدا می‌کند، و با لحنی کمرنگ می‌گوید:
مرجان (زیر لب، با لبخند جنون‌آمیز):...اون چشما دروغ می‌گن... بذار نشونت بدم چطوری بخندنشونو خراب کنم...!

_______________________~•آزمایشگاه زیرزمینی مخفی
صدای پِچ‌پِچ لوله‌ها، چراغ‌های کم‌نور فلورسنت و انعکاس نور قرمز روی سیم‌های آویزان از سقف دیده و شنیده می شود.
مونا، سپهر، و مرجان در فضایی محصور، پر از قطعات الکترونیکی، بوردهای خاک‌گرفته، و مانیتورهای قدیمی، کنار هم مشغول کار هستند. در گوشه‌ای از فضا، اسکلت فلزی یک ربات روی میز آهنی بزرگ بسته شده. هنوز چهره‌ای ندارد. اما مفاصلش نرم حرکت می‌کنند.
مونا (در حال اتصال سیم):هر چی از سرور اصلی شرکت چارته کش رفتیم، ریختیم تو این حافظه‌ها. ولی هنوز به یه الگوریتم رفتاری نیاز داریم... چیزی که شبیه «مانی» فکر کنه، نه فقط حرف بزنه.
سپهر (با چشم‌هایی خسته ولی برق‌زده): من تونستم بخشی از پیام‌های صوتی مانی صدرالدین رو رمزگشایی کنم. لحن و الگوی گفتارش، خاصه. اگه بتونیم تقلیدش کنیم...
مرجان (با صدایی گرفته، انگار از دنیای دیگر):اون از صداش دفاع می‌کرد. ولی نگاهش لو می‌داد.
(به سمت مانیتور می‌ره، با انگشت‌های لرزان، خطوط الگوریتم رو لمس می‌کنه)یه فریم اضافی... توی پلک‌هاش بود. مصنوعی. اون‌جا شروع می‌شه.
سپهر و مونا لحظه‌ای به هم نگاه می‌کنند — او هنوز تیزبین است، حتی در این وضعیت.
مونا: اگه استاد بتونه چهره‌اش رو از نو بسازه، از حافظه‌اش... شاید ربات بتونه نزدیک بشه. حتی برای لحظه‌ای.
مرجان (لبخند نامتعادل، نگاه به اسکلت ربات):
بذار خودش خودشو ببینه...(مکث می‌کند)بعد شاید بفهمه چقدر ترسناک بوده.
مرجان به آرامی به میز طراحی‌اش نزدیک می‌شود. از داخل جعبه‌ای، یک قطعه‌ی قدیمی را بیرون می‌آورد — یک چشم مصنوعی شیشه‌ای که در نور سرد، برق می‌زند. آن را با وسواس روی ربات سوار می‌کند.
دوربین‌ها شروع به ضبط می‌کنند. نور آبی بر چهره‌ی نیمه‌ساخته‌ی مخلوق می‌افتد.
صدای نرم ربات:"من... مانی... هستم؟"
همه یک لحظه در سکوت فرو می‌روند. مونا دستش را جلوی دهانش می‌گیرد. مرجان می‌نشیند، انگار بخشی از خودش را دوباره دیده.
سپهر (با لرز در صدا): ما... واقعاً ساختیمش.
او از خوشحالی مونا را بغل میکند که ناگهان مرجان سرفه ای کرده و می گوید
مرجان: هنوز کار داریم... زود باشین بیاین اینو تمومش کنیم پسرم منتظرمه.

_________________________~•شرکت چارته، طبقه آخر
آوین از ماشین پیاده میشود و با قدم های سریع وارد شرکت چارته میشود.
آوین: با آقای صدرالدین مصاحبه داشتم، جهانی هستم
منشی: بله یه لحظه...... بفرمایین منتظرتونن.
آوین: ممنون
سپس آوین وارد میشود و بالاخره چهره مانی صدرالدین را از نزدیک می بیند.
آوین: سلام
مانی: سلام... بفرمایین بنشینین، آقای جهانی... باربد جهانی درسته؟!
آوین: بله خودم هستم
مانی: خب بسیار عالی بدون فوت وقت شروع میکنیم، چرا چارته؟!
آوین: چون شرکت خوبیه، خدماتش عالی ان، برای من مناسبه
مانی: اهوم.. جالبه، خب شما از کجا انقدر مطمئنین که برای ما مناسب هستین؟!
آوین: از اونجایی که بین چهل نفر در آزمون آنلاین و مصاحبه عمومی، فقط من قبول شدم والان در خدمت شمام.
مانی: بازم جالبه و البته عالی، خب سوال بعدی اینه که میدونین من از چی بدم میاد؟
آوین: شما رو نمیدونم ولی من خودم از بی پولی بدم میاد، شاید شما هم بدتون میاد
مانی: نه جوابی نیست که من میخوام، اینروزا همه از بی پولی بدشون میاد، کیه که از بی پولی خوشش میاد؟
آوین: هستن بعضیا مثلا یکی از رفیقام اسمش آوینه، این اصلا براش بی پولی مهم نیست
مانی: چیکاره ست این رفیق شما؟
آوین: هیچ کاره
مانی: جالب تر شد، ولی نه من از خیانت بدم میاد، ازش خیلی متنفرم، از خیانت کردن نه ها، از خیانت دیدن، خیلی خیلی خیلی بینهایت متنفرم، و میشه بدونم که آیا شما آقای باربد جهانی، وفادار هستین؟
آوین: بستگی داره به کی و چی وفادار باشم
مانی: چطور؟!
آوین: اینطور که به وطنم خیلی خیلی خیلی وفادارم، به عهدم، به شرف و غیرت و انسانیتم، به خانواده‌م به رفقام، اما به آدمای حرومزاده‌یی مثل تو اصلا، دقیقا به توعه صورت قهوه‌ای اصلا و ابدا وفادار نیستم و نخواهم بود
سپس آوین تفنگش را در می آورد و به روی صدرالدین میگیرد.
آوین: خب آقای صدرالدین فکر اینجاشو نکردی نه؟! اونهمه آدم بیگناه رو کشتی، کلی جنایت کردی تا قدرت و پول بدست بیاری و در اوج باشی و سلطنت کنی ولی شخصی به نام باربد جهانی راحت با یه گلوله هم خودتو هم رویاهاتو نابود میکنه به همین سادگی، بعد مرگت چی میشه؟ هیچی، نه کسی برات اشک میریزه نه کسی ناراحت میشه، پول و قدرتت هم میرسه به یکی دیگه و دنیا و آدما به کارشون ادامه میدم، و زمین از یه آشغال پاک میشه...
مانی صدرالدین: چی میگی با خودت؟ تو کی هستی؟!
آوین: من هیچکی نیستم، هیچکی. فقط و فقط یه کابوسم که هم توو خوابت هم توو بیداریت منو میبینی، الان هم وقت زیادی نداریم مثل بچهٔ آدم به حرفام گوش میکنی وگرنه... پِخ به دیار باقی میفرستمت.
آوین اسلحه را روی مغز صدرالدین میگذارد و به چشمهایش نگاه میکند و میگوید
آوین: گوش میکنی یا بچکونیم ماشه رو؟!
مانی صدرالدین: گوش میکنم ولی صدای چکوندن ماشه رو نه حرفات رو
آوین: آفرین باهوش زرنگ... الان زنگ میزنی به این شرکت که میگی دفتر شرکتت نیاز به سمپاشی داره سریع بیان
آوین یه کارت را به مانی صدرالدین میدهد که روی آن شمارهٔ یک شرکت بهداشتی سم پاشی نوشته شده.
صدرالدین، گیج و هراسان، بدون چانه‌زنی، با منشی تماس می‌گیرد و آنچه را آوین خواسته ، تکرار می‌کند. کمتر از پانزده دقیقه بعد، گروهی از مردان با لباس‌های صنعتی وارد ساختمان میشوند، آنها نه کارگران سم‌پاشی، که نیروهای هماهنگ‌شده‌ی نبیل، همکار دیرینه‌ی آوین هستند. با خود یک میز بزرگ و مسطح، مجهز به محفظه‌ی کنترل دما و فشار همراه داشته؛ چیزی که به‌ظاهر شبیه تجهیزات حمل مواد سمی می باشد، اما در حقیقت محفظه‌ی مخصوص نگهداری بدن انسان در شرایط تعلیق زیستی است.
در چشم‌برهم‌زدنی، نسخه‌ی رباتیکِ کاملاً مشابه مانی صدرالدین در اتاق مصاحبه جایگزین میشود و نسخه‌ی اصلی، بیهوش‌شده و بسته‌شده، داخل محفظه قرار می‌گیرد و به بیمارستانی تحت کنترل تیم منتقل میشود. رسانه‌ها تا عصر همان روز، خبر رسمی مرگ مانی صدرالدین را مخابره  میکنند، شوک عمومی گسترده ث بازار رمزارز نوسان شدیدی پیدا میکند، شرکت چارته بلافاصله جلسه‌ی بحران تشکیل می دهد.
اما پشت پرده، نقشه‌ی پیچیده‌ای در حال اجرا می باشد.
آوین و نبیل، با پوشش پزشکی، کنترل اتاق مخصوص را در بیمارستان در اختیار گرفتند. می‌دانستند که رئیس مانی، فردی مرموز در پشت پرده، بی‌درنگ گروهی را برای تأیید مرگ وی اعزام خواهد کرد. خودِ مانی نیز پیش‌تر در گفتگوهای ضبط‌شده، به این موضوع اشاره کرده بود. مأموران تأیید، که به نظر می‌رسید از یک سرویس اطلاعاتی ناشناس هستند، ظرف بیست‌وچهار ساعت به اتاق می رسند.
تا آن زمان، تیم آوین عملیات مرگ موقت را اجرا کرده بود. ابتدا با تزریق ترکیب دقیق داروهای بیهوشی، مهار ضربان قلب و تثبیت متابولیسم، بدن مانی را به وضعیتی رساندند که هیچ علائم حیاتی نداشت. دمای بدن کاهش داده شد و سیستم‌های پایش علائم، مرگ کامل را تأیید کردند.
گروه تأیید با دقت اسناد را امضا می‌کنند، نمونه‌برداری انجام می‌دهند، عکس می‌گیرند و در نهایت، جسد را به خانواده و شرکت تحویل نداده و با خود نمی‌برند. چون ظاهراً دستور دیگری از بالا دارند.
پس از خروج آنان، آوین به‌آرامی فرایند احیای زیستی را آغاز می‌کند: دما به‌تدریج افزایش یافته، پالس الکتریکی به قلب وارد شده و سپس با تزریق محلول احیاکننده، رنگ به صورت مانی باز می‌گردد. ابتدا بی‌قراری و ناهشیاری، سپس باز شدن چشم‌ها، و در نهایت نگاه خیره‌ی کسی که از مرگ بازگشته است.

___________________________~•خانهٔ بیدار
باربد ماشین را جلوی درب خانهٔ بیدار پارک میکند.
باربد: عزیزم تو برو خونه من یه جا کار دارم بعدا میام.
بیدار: کجا میری؟!
باربد: گفتم یه کاری پیش اومده میرم زود میام
بیدار: باشه پس مواظب خودت باش فعلا عزیزم
باربد لبخند می زند و می رود، بیدار تلفنش را در می آورد و به هاله زنگ میزند.
__________________________~•خانهٔ هاله
هاله در اتاقش پشت میز نشسته و درحال فکر کردن است که موبایلش زنگ می خورد. با دیدن شماره بیدار، سریع جواب میدهد.
هاله: چی شد بیدار جون، رفت نه؟!
بیدار: آره ولی از کجا معلوم میره اونجایی که تو میگی.
هاله: اونم معلوم میشه نگران نباش، تو با خیال راحت برو داخل استراحت کن.
بیدار: باشه پس فعلا منتظر خبرتم، اینکه باربد من یه آدم خوبه.
با قطع کردن تماس از طرف بیدار، هاله به ماتیس که به طور نامحسوس در حال تعقیب کردن باربد می باشد زنگ می زند.
هاله: خب خائن ما به محل مورد نظر داره میره؟
ماتیس: نه جلوی یه کافه وایستاده.
هاله: پس با همدستاش میره، به ماوا خانم گفتم همه چی اوکیه، تو به تعقیبت ادامه بده خواهر، مواظب باش متوجه حضورت نشه.
ماتیس: چشم خواهر.
سپس هاله تلفن را روی میز گذاشته و به فکر کردن مشغول میشود!

_________________________~•فرودگاه، سالن انتظار
نبیل و ماهتو به همراه چمدان های خود نشسته در انتظار پروازشان هستند.
نبیل: خانم عزیزم واقعا مطمئنی از رفتن؟! یعنی میخوای جلوی مادرت وایستی؟!
ماهتو: در باره این قضیه آره صددرصد، ببین من واقعا دلم برای بچه م تنگ شده، تو خودت پدر و مادرهای ظالمشو میشناسی اینهمه سال گذشته من اصلا نمیتونم بیخیالش شم، بعدش اونا هم اصلا پدر و مادر واقعیش نیستن، لعنتی تو خودت همه چیو خوب میدونی ولی بخاطر ترس از بابا مامانم اینطوری میکنی
نبیل: اگه حقیقت و منطق اسمش ترس باشه پس مشکلس نیست اصلا من ترسو، عشقم ببین اگه ما بریم اونجا... چطور پیداش کنیم، دهمون که نیست یا تهران خودمون که نیست، یه کشور به اون بزرگی، بعدش اصلا اونا بزارن ما ببینیمش یا نزارن که مطمئنا نمیزارن تا بچه هوایی نشه، همینجوریش هم میترسن که ما مال و اموالشو میکشیم بالا فکر میکنن همه مثل خودشونن.
ماهتو: اولا من شماره شونو دارم پرونده آردیسو دارم راحت میشه پیداش کرد، دوما اونا غلط کردن خودت هم گفتی، و در آخر تو اصلا چرا اینهمه زر میزنی ما بلیطامون رو گرفتین، منم تصمیمم قطعیه اینا رو واسه چی میگی هان
نبیل: بخاطر خودت میگم، منم میدونی یه پلیسم کار دارم نمیتونم که بیام چون معلوم نیست تا کی اونجا بمونیم اینجا بهم نیاز دارن
ماهتو: که اینطور باشه پس منکه نگفتم تو بیای، خودم میرم تنهایی
نبیل: ببین ببین باز ناز میکنه کفتر من...
ماهتو: کفتر چیه کلاغ... میتونستی بگی قناری گنجیشککم
نبیل: آهان شما بگی کلاغ اشکالی نداره... به هرحال من کلاغ محاله که گنجیشکک خودمو تنها بزارم
ماهتو: پس سکوت کن
نبیل: چشم... فقط بریم یه چی بخوریم من خیلی گشنمه
ناگهان اعلام میکنند که وقت پروازشان است.
ماهتو: آهان شنیدی الان باید بریم... اونجا داخل هواپیما میدن یه چی کوفت کن بلند شو یالا
نبیل: شما هم همینطوری پُر تیکه بنداز و با ادبیات شنیع با من حرف بزن، ایو الله گنجیشکک،(زیرلبی): بعد به من میگه کلاغ، خودش قار قار میکنه
ماهتو: زر نزن الاغ بیا... بیا الاغ خوشگل من زووود

__________________________~•لندن، پاتوق ائما
ائما(امیر) به ظاهر و به چشم پدر و خواهر و بقیه همکاران و دوستانش، پسری کاری و مودب و بسیار خوب است اما پشت پردهٔ تمام اینها، او پسری روانی و شروری خاص و باهوش است. ائما اکس های زیادی دارد که هچکدوم آنها حق برقراری رابطه با کسی جز شخص ائما را ندارند یعنی تمامی آنها بردهٔ ائما هستند. او در تلاش است تا کلکسیون اکس های خود را گسترش دهد و هر شب با اعضای جدید این کلکسیون رابطه برقرار کند. روش کار او اینطور است که او در لباس یک پسر خوب پولدار و خوشتیپ و خوش اخلاق، دل دخترانی خاص و سخت را به دست آورده و با آنها وارد رابطه میشود سپس بعد از گذشت مدتی طبق نقشه کثیفش آنها را از خود جدا میکند و روی اصلی اش را نشان می دهد و قضیه را برای آنها تعریف میکند، اینکه آنها دو انتخاب بیشتر ندارند، یا مرگ یا اکس او شوند!
علاوه بر این او به دور از چشم پدر و به کمک رفیق روانی خود آرمایل، کار خرید و فروش مواد را انجام می دهد، او آزمایشگاهی مخفی دارد که در آن چند تن از شیمیدان ها را به اسارت گرفته تا مواد های جدید با قدرت اثر گذاری بالا را برای او بسازند!
ائما در پاتوقش روبروی کلکسیون اکس خود نشسته که هر کدام با لباس زیر داخل شیشه ای مستطیل شکل  خاص هستند و درحال رقصیدن برای ائما هستند. او نگاهی به تمامی شان می اندازد، به دختری لاغر اندام با موهایی مشکی رنگ و چشم هایی رنگی که به طرز خاصی با نفرت و خشم میرقصد اشاره کرده و به موزل که کنارش ایستاده می گوید
ائما: اون خوشگله رو میخوام... فقط میخوام برام طولانی برقصه، بقیه رو هم ببر انبار
سپس لبخندی شیطانی زده و به آن دختر نگاه میکند!

____________~•آزمایشگاه مخفی ائما، تولید مواد مخدر
آرمایل بالا سر تولیدکنندگان و کارکنان ایستاده و به آنها می گوید
آرمایل: از یه ماهتون فقط و فقط یه هشت روز مونده، هشت روز. پس سریع تر کار کنید چون یه اشتباه کوچیک و کمی سهل انگاری باعث میشه فرزندان های عزیزتون آسمونی بشن... پر بکشن پر(و بلند می خندد)

_________________________~•خانهٔ دایی هاله، لندن
آلینا و جیلان در اتاق کنار هم نشسته و درحال تماشای یک فیلم ترسناک هستند، که جیلان با دیدن صحنه ای ترسناک جیغ زده و سریع تلویزیون را خاموش میکند.
جیلان: یا هشتاد امام... دهنم قلبم... در اومد واییی زهرمار
آلینا(با خنده): چی میگی عمه جان... قاطی کردی همه چیو، هشت امامو گفتی هشتاد امام، دهنت قلبت...
جیلان: خب انتظار داشتی قاطی نکنم نترسم... بعدش اینا چیه که میزاری برای من که همسن مادرتم هان
آلینا: خب به من چه خودت گفتی فیلم ترسناک میخوای
جیلان: من غلط کردم... این برادر تو کجاست همش کار کار کار بیاد من حوصله م سر رفته باتو اصلا خوش نمیگذره
آلینا: دستت درد نکنه عمه واقعا که....
جیلان: چی واقعا که، واقعا همینه، فردا پس فردا میریم ایران بهت میگم خوش گذروندن واقعی یعنی چی، اونم عروسی امیرجان و دخترم هاله باشه
آلینا: دیگه نورعلی نور میشه عمههههه... چه شود.

_______________~•اداره آگاهی، بخش جنایی، اتاق تینو
تینو درحال بررسی و مطالعه پرونده چارته هست، و درباره مرگ مانی صدرالدین اطلاعاتی را بررسی میکند. از نظر او خیلی از قضایا مشکوک است. او با نگاهی پر از شک و سوال در حال مطالعه و بررسی است که تلفنش زنگ میخورد، همکار اوست، درباره پرونده «رز صورتی»، اطلاعاتی به دست آورده.
تینو: سلام بگو که چیز به درد بخوری پیدا کردی وگرنه میدم دردو بخوریش.
همکار تینو(از پشت تلفن): یه دختر به اسم هاله است، رئیس یه گروه مافیای، دنبال ساغی تبریزی هست میگن که اطلاعات مهمی درباره شون داره
تینو: همین؟!
همکار: بله قربان
تینو: یعنی چی فقط همین، من برم از یه رئیس مافیا اطلاعات بگیر.... گفتی دختره رئیسه؟
همکار: بله قربان
تینو: باشه پس آدرسش رو برام بفرستین، درباره همین هاله درست و حسابی تحقیق کنید، میخوام که دست پر برم دیدنش
همکار: چشم قربان
تینو: قربانتو من ساییدم... برو زود باش
سپس تینو تلفن را قطع میکند و با خنده ای مرموز با خودش می گوید
تینو: پس به یه مافیای خانم برخوردیم... امیدوارم که به درد بخور باشه، هم به درد بخور، هم درد بخور!

______________________________~•خانهٔ دلناز
پدر بیمار آوین روی ویلچر نشسته و درحال تماشای تلویزیون است. مادر آوین، دلناز خانم در اتاقش قاب عکسی را در دست دارد و درحال نگاه کردن آن است. قاب عکس، عکس یک دختربچه پنج ساله درحال خندیدن است در آغوش پدرش. اشک از چشمهای دلناز جاری میشود. او با تمام وجودش عکس را لمس کرده و بی صدا گریه میکند!

____________________________~•خانهٔ خانم ماوا
باربد به همراه رفیقش از ماشین پیاده می شوند و طبق هماهنگی قبلی وارد خانه میشوند. ماوا در انتظار آمدن آنهاست و همه چی را آماده کرده. ماتیس که باربد را زیر نظر دارد به هاله زنگ میزند.
ماتیس: با یه نفر دیگه رفتن داخل
هاله: خوبه پس، تو از لحظه ورودشون عکس گرفتی؟
ماتیس: بله
هاله: از خروجیشون هم عکس بگیر... منظورم لحظهٔ خروجشونه
ماتیس: اطاعت خواهر
هاله: مواظب باش چشم ازشون بر ندارد کلا تا چند روز زیرنظرشون داشته باش
ماتیس: حتما خواهر
سپس قطع میکند.

________________________________~•خانهٔ هاله
هاله پشت میز نشسته و از طریق دوربین های مدرسه در داخل خانهٔ ماوا خانم، باربد و رفیقش را رصد میکند!

! پایان پارت پنجم، مرسی که تا آخر خوندن، دوستان عزیز یکم انرژی بدین کامنت بنویسید و نظرات و پیشنهادات و انتقادات سازندتون رو برام بفرستید!