قبل از هرچی تسلیت میگم به تمام ایران، جنوبی های خونگرم و عزیز، من خودم جنوبی ام و واقعا از حادثهٔ تلخ چند روز پیش که در بندرعباس افتاد، خیلی خیلی ناراحت شدم، هممون ناراحت شدیم و واقعا از ته قلبم میخوام که این اتفاق هیچوقت دیگه تکرار نشه. ما خودمون خانواده هامون دیگه ظرفیتمون تکمیله بیشتر از این نمیتونیم تحمل کنیم، امیدوارم که امیدوارم که این حادثه تلخ تنها حادثه تلخ ۴٠۴ باشه، و خدا به خانواده های داغدار و غمدیده صبر بده، روح همه رفتگان شاد و یادشون گرامی🖤🕊
و همچنین دومین مورد هم درباره کنکوری های عزیزه، من خودم امسال برای بار دوم در کنکور شرکت کردم، و میخوام بگم همه ایشالا نتیجه زحماتشونو ببینن، همه قبول بشن، حتی اگه خدای نکرده کسی قبول نشد به هر دلیلی، ناراحت نباشه چون کنکور مقصد نهایی ما نیست، من خودم این تجربه رو داشتم ولی تلاشم رو کردم و قبول نشدم گفتم عیبی نداره به هرحال آدم تنها با دانشگاه رفتن و قبول شدن در کنکور موفق نمیشه، راه های سالم و درست زیادی علاوه بر کنکور برای موفق شدن هست.
به همهٔ عزیزان کنکوری خسته نباشید میگم، دمتون گرم ایشالا که بهترین نتیجه ها برای شماست🍻🫰🏻🎈
___________________________~•بیمارستانِ روانی
دکتر مرجان الیاسی(۴۵ساله)، استاد سابق دانشگاه شریف، متخصص مهندسی رباتیک پیشرفته، هوش مصنوعی و طراحی روان‌سازگار ربات‌های انسان‌نما؛ چند سال پیش، همسر و پسر یازده‌ساله‌اش در یک سانحه فوت کردند. این حادثه باعث فروپاشی روانی او شد. مرجان، که روزی به عنوان «مادر رباتیک ایران» شناخته میشد، دیگر با دنیای واقعی ارتباطی نداشت؛ گاهی با خودش حرف می‌زد، گاهی فکر می‌کرد پسرش هنوز زنده است و برای او ربات‌های کودک‌نما می‌ساخت. به درخواست خانواده‌اش، او را در یک آسایشگاه روانی فوق‌امنیتی بستری کردند. اما ذهنش... هنوز هم دقیق و خلاق بود؛ فقط قفل شده بود در گذشته.
مرجان در یک اتاق سفید با دیوارهای شیشه‌ای دیده میشود. با خرده‌وسایل مجاز، یک ربات کوچولوی ناقص درست کرده، مثل یک اسباب‌بازی. با آن حرف میزند، مثل این که پسرش باشد.
مرجان: پسر عزیزم مادر قربونت بره، انقد ندو میفتی زمین آسیب می بینی... یواش یواش، اگه زیاد اذیت کنی بابا نمیبرتت شهربازی.... آفرین پسر خوبی باش.
یک ساعت بعد
لالا کن پسر قشنگم
چشمای درخشانتو ببند،
بزار نبینی کابوس های بیدار رو
آروم تو خواب تو بخند،
بزار نبینی گریه های گیتار رو
لالا کن پسر قشنگم....
یک ساعت بعدتر
بیاین غذا حاضره... اول دستاتونو بشورین، حواسم هست سه ساعته باهم بازی کردین پدر و پسر، یالا زود.
________________________~•اداره آگاهی
دفتر جناب سرهنگ
جناب سروان سرش را پایین گرفته و به حرف های جناب سرهنگ که از حادثه چند روز قبل خیلی خیلی خشمگین است گوش فرا داده.
جناب سرهنگ: تو متوجه حساسیت قضیه هستی یا نه؟! نه واقعا خودتون میدونید که دارین چیکار میکنید؟! میدونید یا نه؟
جناب سروان(به آرامی): بله قربان
جناب سرهنگ: نه نیستی نیستین، اگه بودی که وضعیت ما این نبود، من به شما نگفتم اونا رو وارد این ماجرا نکنید، رفیق شما هست باشه ولی از اداره اخراج شدن، اگه قربانی ها خودشون پرونده رو دادن به اونا باشه، ما از قبل پیگیرش بودیم، ما پیگیر بودیم ولی همچین اتفاقی اصلا نیفتاد، پس مثل همیشه تقصیر اوناست، پرونده رو ازشون میگیری میدیش به بچه های خودمون، بزار اونا پرونده رز صورتی رو حل کنن
جناب سروان: ولی قربان...
جناب سرهنگ: ولی نداره همین که گفتم پرونده ها رو عوض کنید، تمام بفرمایین
جناب سروان: اطاعت قربان
سپس جناب سروان با قدم هایی سریع از دفتر جناب سرهنگ خارج میشود و به آوین و رئیسش پیام میدهد تا به لبوفروشی جناب خان بروند.
__________~• خانهٔ دلناز(بیست و هفت سال پیش)
آوین با پدرش در حیاط خانه درحال بازی هستند. پدر چند لایی به پسرش میزند و توپ را گل میکند.
پدر: آوین خان چیشد پس؟ شما که اونهمه ادعات میشد حالا چرا لپ هات آویزونه و دهنت کجه هان
آوین: هیچی نشده همه چی رو رواله، پدرجان من مراعات حال شما رو میکنم نه که سنتون یکم بالاست میترسم یه گل بخورین، فشارتون بره بالا خدای نکرده اتفاقی بیفته
پدر: هر هر هر... خیلی بامزه ای پسر، اینا همش بهونه‌ست من با این سن زیادم و فشار بالام باز هم گل به گلت کردم، کم مونده شکوفه بزنی.... درضمن اینو یادت باشه همیشه سعی کن از بهانه هات قوی تر باشی، خوب و جدید فکر کنی، گل های خاص بزنی، مثلِ روزگار که همش گل های تکنیکی و خاص از چپ و راست به آدما میزنه...
___________~•لندن، شرکت ساخت و ساز ائما(حال)
پسرداییِ هاله، ائما(امیر) رئیس شرکت «ائما» در دفتر کار خود نشسته و درحال بررسی یه سری پروژه های ساخت و ساز در کامپیوتر خود است که منشی او_خانم موزل_در را می زند
ائما(امیر): بیا داخل
منشی وارد میشود و یه سری کاغذ و پرونده را برای ائما می برد.
منشی: لطفا اینها رو امضا کنید.
ائما: باشه بزارشون رو میز
منشی آنها را روی میز ائما می گذارد و سپس با دستش دست امیر را لمس کرده و یه چشمک میزند، ائما هم با یه لبخند مرموز و شیطانی واکنش نشان داده و می گوید
ائما: بفرمایین خانم موزل، این کارها برای بعد وقت کاری
منشی: به روی چشم آقا، هممون منتظریم. و بیرون میرود.
امیر پرونده هایی را که منشی برایش آورده بررسی میکند و با خودکار طلایی مخصوص خود شروع میکند به امضا کردن آنها که تلفنش زنگ میخورد. می بیند عمه جیلان است سریع جواب می دهد.
ائما: سلام به بهترین عمهٔ دنیا... عمه ای که بهتر از برگ درخته و زیباتر از بوسه های باران...
جیلان: سلام سلام پسر زبون باز زرنگ، چخبرا خوبی روبراهی، هم خودت هم شرکتت و کاراش؟
ائما: بله همه چی عالیه، از شما چخبر چیکارا میکنی؟
جیلان: والا پسر عزیزم ما هیچ کاری نمیکنیم نشستیم خونه دوتا زن، بی حوصله و خسته، منتظریم شما بیاین، شما که قرار بود ما رو ببرین دور دور لندنو بهم نشون بدین
ائما: ما که عمه جان مشغول کاریم وقت نمیکنیم بیایم، بعدش هم شما که بهتر از ما لندن رو می شناسید دوره کودکی و جوانیتون رو تا جایی که من میدونم توو لندن بزرگ شدین، نیازی به ما نیست که
جیلان: چرا هست، من برای همین زنگ زده بودم امشب کاملا در اختیار مایی، منتظرت هستم فعلا به کارت برس
ائما: ولی عم.... قطع میکنی چرا همش باید حرف حرف خودش باشه، امان از دست عمه ها، یه شب هم نمیزاره آدم قشنگ عشق و حال کنه.
ائما سریع به منشی زنگ میزند و می گوید
ائما: برنامه کنسله، به بقیه بگو نیستم امشبو
منشی: چرا؟!
ائما: چون کار دارم موزل جون، ولی نگران نباشین عزیزای من خودم از دل تک تکتون در میارم، فقط دوست دختر جدیدمو آماده کنید، ساعت سه صبح میام اوکیش میکنم
منشی: باشه حتما
بعد از قطع کردن تلفن، ائما مشغول امضا زدن می شود.
____________________~•جنگل «مردول»
کارآگاه تینو، مردی جوان و خوش تیپ با عضله های سنگین و محکم، روانی ترین و باهوش ترین کارآگاهِ اداره اگاهی بخش جنایی، عاشق تغییر قیافه، تیپ و استایل، پرونده های زیادی رو با موفقیت 100درصدی حل کرده، و بیشتر از همه چی از دار و دستهٔ خرافه پرست ها بدش میاد و ازشون متنفره و این نفرت عمیق و شدید یه دلیل خاصی داره که مربوط به گذشته ش میشه.
تینو سوار بر خودروی شخصی خود_وانتا آر-دوازده از شرکت جدید ایرانی ای به اسم ۱«توکتا_tocta» می باشد و با آخرین سرعت درحال تعقیب یک مجرم فراری است، این بار تیپ و استایل یک پسر ثروتمند از خانواده ای اشرافی زده و مثل همیشه با چهار تیله در دستش سعی میکند دقتش را افزایش داده و فاصله اش را حفظ کند.
طبق نقشهٔ قبلی، مجرم را به سمت یک جنگلِ خارج از شهر به نام «مردول» هدایت میکند.
مجرم فراری مردی به نامِ آرین سالاریان می باشد که یکی از اعضای ساغی تبریزی، مجرم اصلی پرونده «رز صورتی» است از مسیر خارج شده و به یک درخت برخورد میکند، تینو هم از ماشینش پیاده میشود و با تیله هایش بازی میکند و از صندوق عقب ماشین خود یک جعبه در می آورد و آن را باز میکند که پر است از نارنجک های جدیدی به نام«نارنجک های پرتقالی»، چهارتا را برداشته و با فاصلهٔ یک متر در یک خط صاف آنها را قرار داده، سپس با قدم های آرام به سمت آرین حرکت میکند، آرین که زخمی شده و از ماشین پیاده، لنگ لنگان درحال فرار است. تینو با خونسردی تمام راه می رود و با تیله هایش بازی میکند. پس از مدتی که آرین سرگردان شده و راه را گم کرده و دور خود می چرخد، تینو شروع میکند به سوت زدن. با شنیدن صدای سوت، چهار فرد شبح نما از چهار نقطه مختلف جنگل نزدیک موقعیت آرین، از زیرزمین بیرون می آیند و در دست هر کدام یک نارنجک پرتقالی است که ضامن آنها را کشیده و می اندازند، آرین با شنیدن صدای منفجر شدن نارنجک های پرتقالی می ترسد و عصبانی میشود و همینطور دور خود می چرخد که بعد از چند دقیقه یکی از شبح ها از پشت به سر او ضربه ای زده و بیهوشش می کند.
چند ساعت بعد
کلبه ای چوبی در جنگل که از بیرون به ظاهر کلبه ای قدیمی و خراب شده اما داخلش مثل خانه ای پیشرفته و کاملا مدرن می باشد با دیوارهایی هوشمند و شیشه ای، تینو روی یک تخت آهنی، آرین را خوابانده و لختش کرده و فقط جاهای حساسش را با یک پارچه پوشانده، در کنارش یک سینی پر از چاقوهای تیز است یکی از آنها بر می دارد و به آرین. می گوید
تینو: ختنه شدی یا نه؟
آرین(با ترس): شدم
تینو: چند بار؟
آرین با انگشت نشان میدهد یک بار
تینو: دوبار...ه هم بشی چه عیبی داره، کار همیشه باید محکم کار بشه،کار از محکم کاری چه...کار، ای یووووو نمیخواد اصلا بیخیال، بزار یه سوال دیگه بپرسم دوست داری کدوم یک از اعضاتو قطع کنم؟
آرین: زبونمو
تینو: باشه...فقط یادت باشه اگه تو حرف نزنی یکی دیگه حرف میزنی،یکی که جونشو دوست داره، تو هم اگه از زندگیت سیر شدی اشکالی نداره خودم خلاصت میکنم، چی میگی؟
آرین: چی بگم؟!
تینو: هرچی که میدونی هرچی که میدونی و من نمیدونم، هرچی که لازمه بدونم
آرین: در چه موردی؟!
تینو: گل. در مورد گل، رز صورتی درسته؟!
آرین: ما رز صورتی نداریم، رز قرمز و سفید و
تینو: آبی و سبز و زرد و بنفش و....صورتی هم دارین کلک، من آمارتونو دارم....باشه پس با رز طلاییت خداحافظی کن
تینو میخواهد آرین را ختنه کند که موبایلش زنگ. میخورد، جناب سروان است سریع جواب می دهد
تینو: بله قربان
جناب سروان: سریع بیا به آدرسی که برات میفرستم، اونو هم ولش کن اطلاعاتش به درد نخوره
تینو: اوکی... خب مثل اینکه خیلی خوش شانسی ولی خوش شانسی و بدشانسیت به من بستگی داره، من میتونم بدون اینکه آسیب بهت بزنم برم و هم میتونم ختنه‌ت کنم و برم پس بنابراین زیاد خوشحال نباش چون من از کودکی دوست داشتم دوبلر بشم. اینم کمترین کاریه که میتونم بکنم در مقابل اونهمه کثافت کاری که شما کردین، چقدر نوجوان بیگناه برای گل های کثیفتون کشتین.
تینو یک جفت جوراب را داخل دهن آرین میگذارد و سپس با چاقو آلت او را از بن قطع میکند و میرود....!
_____________________~•لبو فروشی جناب خان
آوین و رئیسش در جای همیشگی نشستن و مشغول خوردن لبوی آلوعه ورا هستند که جناب سروان وارد میشود. خیلی عصبانی و ناراحت بنظر می رسد، شروع میکند به دست زدن و سپس به همه مشتری ها می گوید
جناب سروان: همگی یه کف مرتب به افتخار این قاتل درستکار، عاقل، باهوش... همگی تشویق، بسه کافیه بفرمایین ادامه بدین لبوتون سرد نشه. سپس روی میز می نشیند.
رئیس: مثل اینکه تصمیم های خوبی رد و بدل نشده بین شما و جناب سرهنگ
جناب سروان: نه اتفاقا خیلی خیلی تصمیم های خوبی رد و بدل شده اینکه شما کاملا از پرونده «چارته» کنار گذاشته میشین، به پرونده رز صورتی رسیدگی میکنید.
آوین: یعنی چی؟
جناب سروان: یعنی همین.
آوین: باشه پس فعلا با اجازتون
جناب سروان: کجا؟... بشین قراره یه دوست قدیمی بیاد.
آوین: من با اون دوست قدیمی هیچ حرفی ندارم، فعلا.
سپس آوین سریع از لبو فروشی خارج شده و می رود که ناگهان جلویش تینو ظاهر میشود، تینو با دیدن آوین نگاهش سرد و پر از خشم میشود و تیله هاش را در جیب خود گذاشته و می گوید.
تینو: کجا چنین شتابان آقای قاتل؟!
آوین سکوت میکند و سریع به راهش ادامه میدهد تا سوار ماشین شود.
تینو: فرار کن مثل همیشه فرار کن اینطوری خودتو قانع میکنی پس... حرو
قبل اینکه تینو حرفش را کامل کند، آوین دهنش را با دو دستش محکم می گیرد و به چشم های تینو زل می زند.
آوین: حیف که برادر رفیقمی وگرنه...
تینو: وگرنه چی هان؟! چه غلطی میتونستی بکنی؟ نکنه منو هم مثل برادرم میکشی هان؟!
آوین: نه... زبونتو از دم می بریدم مینداختم جلو کف... تار.
تینو: جرئتشو نداشتی و نداری، درضمن یه رفیق هیچوقت رفیق خودشو نمیکشه و یا حتی باعث نمیشه که. رفیقش کشته بشه آقای حرفه ای، دیگه هم جلوی من ظاهر نشو چون معلوم نیست به جای حرف زدن، تیر بزنم بهت!
سپس تنه ای به آوین میزند و وارد میشود، آوین هم نفسی از سر حسرت میکشد و سوار ماشینش میشود.
__________________~•رستورانِ ماهتو
پدر و مادر ماهتو و خود ماهتو به نبیل زل زدن ولی نبیل انگار براش مهم نیست دولپی درحال خوردن غذا و نوشیدنی هست، همه را با هم میکس کرده و مثل گشنه ها یاجوج و ماجوج درحال خوردن است، پدر و مادر زن و زنش با تعجب و حرص درحال تماشای او هستند، کمی مانده که بالا بیاورند برای همین ماهتو یه لگد محکم به پای نبیل میزند.
نبیل: آخخخخ... چته وح.... ویییی چرا شما نمیخورین، بخورین غذاهاش محشره، از این به بعد باید زیاد اینجا بیایم... پدر جان از این نوشیدنیا بخور خیلی خوشمزن، نگران نباشین بخورین الکل نداره.
پدر زن: ممنون نبیل خان صرف شده... شما بخور
نبیل: حتما... مادرجان شما چی، شما هم خوردین؟
مادر زن: نه
نبیل: بفرمایین بخورین پس
مادر زن: دوست ندارم خوشم نمیاد
نبیل: نخوردین که...؟!
ماهتو(عصبانی): اح... عــــــــــع، زیزم
نبیل: عزیزم
Meet me on the floor tonight
امشب در زمین رقص منو ملاقات کن
Show me how to move like the water
بهم یاد بده چجوری بدنم رو مثل آب تکون بدم
In between the dancing lights
بین رقص نور زمین رقص
Be mine, be mine, azizam
مال من باش، مال من باش، عزیزم[آهنگ عزیزم از ed sheeran]
عجب آهنگیه.... خب جانم عزیزم داشتی میگفتی
ماهتو: ما برای چی اومدیم اینجا، اومدیم که کوفت کردن تو رو ببینیم یا درباره سفر با مامان بابام حرف بزنیم
پدر زن(با تعجب): سفر؟! چه سفری؟!
ماهتو: نبیل عزیزم... با شماست
نبیل: چی؟!
ماهتو: سفر
نبیل: آهان قراره ما بریم یه مدت اسپانیا
مادر(با تعجب و عصبانی): چیییی؟!!!!! اسپانیا برا چی؟! نگید که میخواین برین پیش اون بچه
ماهتو: میگیم و گفتیم، میریم اسپانیا تا بچه مونو ببینیم
مادر زن: ببین دخترم باز شروع نکن هی بچه م بچه م نکن، اون بچهٔ شما نیست، یه مدت فقط ازش نگهداری کردین همین بعدش خونوادش پیدا شدن بردنش، خودتون بچه بیارید
ماهتو: خودمون که من حا..... اع میگم من حاضر نیستم یعنی آمادگیشو ندارم.
مادر زن: آمادگیشو نداری پس یعنی بچه نمیخوای، اسپانیا میری برا چی
ماهتو: چون اون دختر مثل بچه مون میمونه، سالها مثل بچه مون بزرگش کردیم، سالها ازش مراقبت کردیم، اونم به ما عادت کرده، خب من حق ندارم دخترمو ببینم
مادر زن: نه حق نداری، اون دختر هم بچهٔ ش ما نیستتت، اینو قبول کن و بیخیالش کن تمام
ماهتو: تو مگه بیخیال من میشی که من بیخیال بچه م بشم هان؟!! ببینید ما میتونستیم بدون اینکه به شما بگیم بریم ولی من برای احترام به شما قضیه رو گفتم پس خواهش میکنم کار رو سخت نکنین لطفا
مادر زن: من حوصله سر و کله زدن در این باره رو ندارم و نمیزارم هم بزارین، ذاتا دکترت گفته دیدن اون دختر اصلا برات نیست.... تو یه چیزی بهش بگو
پدر زن: نرو دخترم
مادر زن: خسته نباشی
پدر زن: سلامت باشی
ماهتو: نبیل خان تو هم حرف بزن... شما نبودی که میگفتی بریم بگیم، نمیترسی بگی بفرما الان وقتشه
نبیل نوشیدنی جدید که یه چندتا قطره ریز ازش تو لیوان مونده با زور و جنگ میخورتش و کمی لیوان را لیس زده و انگار که تو جمع نیست و خودش را زده به اون راه
ماهتو: با توامممم...
نبیل: جانم
ماهتو: جانم و زهر هلائل، میگم حرف بزن بگو روشن کن
نبیل: چشم
نبیل بلند میشود تا برود بیرون و ماشین را روشن کند
ماهتو: کجا میری؟!
نبیل: ماشینو روشن کنم دیگه
ماهتو: کی گفت ماشینو روشن کنی؟
نبیل: خودت گفتی دیگه
ماهتو: بیا بشین اینقد واسه من نقش بازی نکن انگار که از هیچی خبر نداری، ترسو بیا بشین
نبیل: ترسو چیه عزیزم زشته جلوی پدر جان مادر جان...
ماهتو: ترسویی دیگه چرا زشت باشه
نبیل: نیستم... ببینید پدر زن عزیز مادر زن گلم، ما دلمون برای بچه مون تنگ شده، فقط یه سر میریم ببینیمش و زودی بر میگردیم همین
مادر زن: میگم نه، بعدش هم داماد تو باید مواظب زنت باشی حواست بهش باشه نزاری بره
نبیل: من بارها گفتم نمیشه نباید بری ولی کیه که حرف گوش کنی، عزیزم نمیتونی بری تمام
ماهتو: لعنت به هرچی آدم ترسوعه... من دیگه حرفی نداریم، تصمیمم قطعیه و جز خدا هیچکی نمتونه مانعم بشه... فعلا با اجازتون، بلند شو ترسوی شفته
نبیل: من هنوز سیر نشدم
ماهتو: ماشالا... من اینهمه بهت میدم میدم ولی تو سیر نمیشی، گاو.
نبیل: چیکار کنم... میخوام من
ماهتو: خب بیا بریم خونه بهت میدم
پدر زن: چی میگین شما، خجالت بکشین
نبیل: پدر جان شما بنظرم برین دستشویی یه دستی بزنید، ذهنتون اوکی شه، فعلا با اجازتون نوش جونتون
و با خنده از آنجا خارج میشوند.
ماهتو: واقعا که چقدر نترس بودی چقدر رک و پوست کنده تو صورت مامان و بابام گفتی همه چیو، آفرین شوهر نترس من
نبیل: عشقم تیکه ننداز اصلا تیکه ننداز، پدرت یه سرهنگ باز نشسته ست ذهنش هم یکم انحراف داره اگه من میگفتم، میکشتم.
ماهتو: چی پدرمو میکشتی؟!!!!!!!
نبیل: نه تَتم، میکشتَتم.
ماهتو: بریم خونه من خودم میکشمت هیچ نگران نباش ترسوی نفله
نبیل: نفله و شفته دیگه چیه، آدم مگه با شوهرش اینطوری حرف میزنه زشته واقعا، عیبه
ماهتو: باشه از این به بعد اصلا حرف نمیزنم
نبیل: آفرین همینطوری به حرف شوهرت گو....
ماهتو: مشت میزنم
نبیل: آفر... چی؟!! مشت میزنی؟! دمت گرم عجب مادری هستی، عجب مادری هستی به پدر بچه ت مشت میزنی
ماهتو: نه من شوخی کردم ولی واقعا عشقم اگه بریم اونجا نزارن ما آردیس رو ببینیم چی؟!!
نبیل: مگه دست خودشونه، اینهمه راه بریم اینهمه خرج کنیم بریم اسپانیا برای دیدن دخترمون بعد نزارن، اصلا اونا چه حقی دارن، اونهمه سال دخترشونو ول کردن به امون خدا اصلا براشون مهم نبوده که دخترشون کجای این جهانه حالش خوبه یا نه، بعدش که فهمیدن پدربزرگش براش کلی مال و اموال به ارث گذاشته گفتن، آی دخترمون کجاست دختر خوشگلمون، برچسب دزد رو هم زدن بهمون، واقعا که غلط کردن نزارن خودم هر دوشونو خفه میکنم میندازم سطل آشغالی، آسغال های خرفت نمک نشناس بی رحم احمقِ...
ماهتو: آروووووم باش، آروووم، یه نفس عمیق بکش، بیا بریم بریم کارای رفتنو راست و ریست کنیم
سپس ماهتو دست نبیل را می گیرد و هر دو سوار ماشین شده و می روند
____________________~•ویلای هاله
خدمتکار ها همه چیز را برای پذیرایی از رفیق هاله و نامزدش آماده کردند. هاله منتظر روی میز بزرگ نشسته است که با شنیدن صدای زنگ در بلند می شود و به استقبال رفیقش می رود.
هاله: به به بیدار خانم قدم رنجه فرمودین اومدین
بیدار: هاله جون
دو رفیق همدیگر را بغل کرده و خوب رفع دلتنگی میکنند.
هاله: نمیدونی چقد دلم برات تنگ بود
بیدار: منم همینطور عزیزم، راستی باربد هستن نامزد بنده
هاله: پس باربد باربد که میگفتی ایشون هستن، چقدر هم ماشاالله خوشتیپن، خوش اومدین
باربد: استغفرالله نفرمایین شما هم زیبایین، ممنون
هاله: بفرما بریم بشینیم بریم که کلی حرف داریم
بیدار(با خنده مرموز): بله عزیزم
سپس هر سه حرکت میکنند و روی صندلی های دور میز بزرگی که پر از غذا و نوشیدنی است می نشینند.
هاله: بیدار جان من ازت ولی دلخورم خیلی دلخورم
بیدار: چرا
هاله: به مراسم نامزدیت دعوتم نکردی
بیدار: من گفتم بهت دیگه ما هیچکیو دعوت نکردیم، شرایطمون خاص بود پدر و مادرم مخالف بودن حالا بماند، به هرحال عروسیمون اولین نفر تو دعوتی
هاله: ایشالا... خب آقا باربد شما چیکاره ای؟
باربد: هنرمند، نقاشم
هاله: به به بسیار عالی، قشنگ یکی عین خودت پیدا کردیا شیطون بلا
بیدار: ایشالا تو هم عین خودت یکیو پیدا کنی
هاله: نه نه زبونتو گاز بگیر دختر، ذاتا من فعلا سرم شلوغه کارم زیاده، وقت ازدواج و عروسی رو ندارم... بعد آقا باربد شما عاشق چیه بیدار جون شدی، میشه یکم بگی تعریف کنی
باربد: نیازی به گفتن نداره، من عاشق همه چیه بیدار جان شدم، زیبایی و قشنگیش ظاهرش باطنش همه چیش من عاشق بیدار شدم، خودم نفهمیدم چی شد که قلبم یهو تسلیم بیدار جان شد
هاله: چه زیبا، خیلی خو....
تلفن هاله زنگ میخورد
هاله: ببخشید من اینو جواب بدم میام
بیدار: اشکالی نداره عزیزم
هاله بلند میشود و از اتاق خارج می شود و با صدای بلند حرف میزند طوریکه بیدار و باربد بشنوند.
هاله: الو سلام بفرمایین.... چی؟!!! فرار کرده چرا؟!، خب احمقه دیگه، آخه خانم به اون قشنگی سنش هم زیاد نیست، توو یه حسابش چهارده میلیارد پول داره کلی مال و اموال هم داره بعد پسره واسه یه نمور بد اخلاقیش ولش کرده رفته، اینا مغز خر خوردن توهمی ان چششونه... باشه باشه من خودم با خانم میوا حرف میزنم حتما اگه یکیو پیدا کردم بهش معرفی میکنم، باشه خداحافظ
سپس هاله وارد اتاق میشود و می نشیند.
هاله: ببخشید ضروری بود...
بیدار: میدونم اشکالی نداره
باربد: ببخشید جسارت و بی ادبی نباشه، چرا انقد عصبی شدین قضیه چی بود
بیدار: باربد جان
هاله: نه اشکالی نداره، اتفاقا من میخواستم این موضوع رو باهاتون مطرح کنم، من مادرم یه دوست داره یه خانم خوشگل و پولدار این منتها تنهاعه نه بچه ای نه فامیلی چیزی داره، دنبال یه پارتنر میگرده تا از تنهایی درش بیاره همه جوره عالیه منتها یکم بد اخلاقه یکم، میگم شما دوست هنرمندی نقاشی ندارین که مجرد و سینگل باشه و بخواد وارد رابطه بشه
باربد: چرا اتفاقا من یه رفیق دارم، ببخشید دال بر بی ادبی نباشه این دهن ما رو نمونده از بسکه از سینگلی و تنهایی و بی کسیش میگه
هاله: خیلی عالیه پس، من آدرس میرا خانم رو میدم به شما رفیقتون رو بگین برین اونجا باهم آشنا بشن، فقط مواظب باشه یه وقت سوتی ای چیزی نده، صدشو بزاره
باربد: چشم خیالتون راحت من میگم بهش اوکیش میکنم
هاله: خیلی ممنونم، بیدار جانا عجب آدمی گیرت اومده خوب و عالیه خوش به حالت
بیدار: آره باربد جان ماهه ماه
_____________________~•بیمارستان روانی
خانم ساواشیک که در زندان طبق نقشهٔ آوین که با همکاری زن خپله چاق و زن قلدر اجرایی شده در بیمارستان روانی تحت درمان است. ساواشیک در اتاقش روی تخت خوابیده، موهای سر و صورتش را کوتاه کردند.
خانم پرستار در را می زند و سینی به دست وارد میشود.
خانم پرستار: بلند شو دختر عزیزم، بلند شو داروهاتو بخور
ساواشیک هنوز خواب است و جوابی نمیدهد
پرستار داروهای روی میز کنار سر ساواشیک گذاشته و سعی میکند با دست او را بیدار کند.
خانم پرستار: عزیزم بلند شو وقت داروهاته بلند شو
ساواشیک یهو بلند میشود و با زدن ضربه ای با دست به نقطه حساس پرستار او را بیهوش میکند و سپس از اتاقش خارج میشود و میدود تا به بالای ساختمان بیمارستان می رسد، میرود و از آنجا خودش را به پایین پرت میکند...!
________________~•مکان قاتلان کرایه ای«ویز ویز»
تینو طبق معمول با استایل خاصش و تیله هایش در دست از ماشینش پیاده میشود و یک راست وارد خانه میشود، نگهبان ها مانع او میشوند ولی او اسلحه خود را تحویل داده و می گوید
تینو: بفرما هیچی ندارم، فقط میخوام با رئیستون حرف بزنم
نگهبان: هرچی داری بگو ما بهشون میگیم
تینو: باشه برین بهش بگین که فرشتهٔ مرگتون اومده
نگهبان ها میخندن و یکی از نگهبان ها یه مشت به تینو می زند که گوشه لبش خون می آید، تینو خون جاری شده را با لذت میخورد و خیلی خونسرد می گوید.
تینو: بابا شوخی کردم چقدر شما بی جنبه این... خصوصیه حرفم یه لحظه میرم میام
نگهبان: همینجا صبر کن من برم بگم اگه اجازه دادن میتونی بری
تینو: باشه منتظرم
نگهبان می رود و وارد می شود، رئیس گروه «ویز ویز» دوتا پسرعمو هستند، یکی لاغر مردنی قد بلند است و یکی چاقالوی قد کوتاه است، سیا و کیا.
سیا روی صندلی چرخ دار نشسته و درحال تیز کردن چاقوی بزرگ کمری خودش است و کیا درحال خوردن کباب تنورچه.
نگهبان: رئیس یکی اومده شما رو ببینه
کیا: کو؟!
نگهبان: دم دره
کیا: بزار بیاد
نگهبان: اطاعت قربان
نگهبان می رود و به تینو که منتظر ایستاده و درحال بازی کردن به تیله هایش است.
نگهبان: برو توو
تینو: دیدی چقد راحت بود، درضمن شکایت تو رو پیش رئیست میکنم بیخودی به من مشت زدی پیزوری
تینو با تیله هایش و خنده ای سرد و مرموز وارد میشود. دوتا دستبند از جیبش در می آورد و روی میز جلوی دو پسرعمو میگذارد.
تینو: سلام آقایون... حرفمو کش نمیدم میرم سر اصل مطلب، تو به اون اون هم به تو این النگو هارو بندازین دستتون و بیاین که خانواده های داماد منتظرتونن
کیا دست از خوردن برداشته و اول با تعجب نگاه میکند و سپس بلند میخندد و می گوید
کیا: فکر میکردم تنها جگردار این منطقه منم که هر روز جگر میخورم نگو که یه نفر دیونه بیشتر از من میخورده، ولی تو لاغری که؟! اینهمه جسارتت رو از کجا آوردی، از کجا تامین میکنی بگو ماهم یکم بخریم مگه نه رفیق؟!
سیا سرش را به نشانه تاکید تکان میدهد.
تینو: زیاد کباب خوردی نمکت خیلی بالاست تپلی، اگه حدس درست باشه تو هوشت خیلی زیاده چون خودتو زدی به لالی... بله مثل اینکه درسته، خب ببینید من ذاتا دوست دارم با شما بشینم کلی حرف بزنیم ولی وقت ندارم چون یه پرونده مهم رو سپردن بهم باید حلش کنم پس بی زحمت النگو هاتونو دست کنین بریم عروسی
کیا(عصبانی): چی میگی تو پسر خوب، حالت خوبه؟! کی هستی چی هستی چی میگی
تینو: میگم که بلند شین بریم عروسی دیگه چرا انقد بی هیجانین بریم زود باشین دیگه کلی کار داریمآ... آقایون ویز ویز، وقتشه ویز ویز بشین ویز به ویزتون کنن تو ویزدان.
ویز ویز، آخه این دیگه چه اسمیه، قاتلان کرایه ای اسم گروهشونو بزارن ویز ویز، ویز ویز یعنی زر اضافی چند تا مگس اضافی، کلا اضافی ان... حالا اشکالی نداره ناراحت نباشین زندان که رفتین اونجا عوض میشین هم خودتون هم اسم....
ناگهان سیا خنجر کوچک تیزی به سمت تینو پرتاب میکند که از کنار گردنش میگذرد و یه خراش ریزی روی گردنش ایجاد میکند.
تینو: اووووووف عجب نشانه گیریه دقیقی، میگن که از هر انگشتش هزارتا هنر میباره به اینجور عروسا میگن.... دمت گرم، خب حالا میاین یا نه... نمیاین، میاین؟! نمیاین؟!...
کیا: بسههههههههه بچه ها اینو ببرین درسشو بدین، مشق شبشو هم بدین بیاین
تینو: اَههههههه چرا داد میزنی من دیالوگم یادم رفت.... آهان بچه ها بچه ها کجایین پس، رفتین خونه؟! نه؟! پس حتما عروسی رفتین، آره میدونستم عروسی رفتن، وقتشه ماهم بریم
سپس تینو سوت میزند که همه پلیس ها میان داخل و دو پسرعمو را داخل تابوت گذاشته و می برند.
تینو: سزای آدم بی تربیت همینه، زبونم مو در آورد میگم بریم عروسیتونه نشستن بر وبر کباب کوفت میکنن و چاقو تیز.... مگس های اضافی، ویز ویز.
_______________________~•خانهٔ آوین
آوین در اتاق مخفی کار خودش مقابل تخته اطلاعات و مدارک ایستاده و در حال بررسی هست. همزمان؛
آوین: خب نمیخوای حرفی بزنی... آقای صدرالدین
عکس جنازه مانی صدرالدین را از روی تخته در آورده و رویش را بر میگرداند، رو بروی او روی صندلی مانی صدرالدین با دهن بسته نشسته است که آوین عکس جنازه اش را روی میز مقابلش می گذارد و ادامه میدهد
آوین: خب منتظرم لام تا کامشو تعریف کنی بدون یه حرف دروغ، البته اگه میخوای این عکست واقعی نباشه!
پایان پارت چهارم!
! مرسی که تا آخر خوندین، خوشحال میشم که نظرات مفید و سازندتون رو برام بنویسید!
! دوستان این نسخه اولیه هست، من طرح و داستان کلی این رمان اول نوشتم و حالا دارم کل رمان رو مینویسم یعنی پایانش معلوم نیست، و ایده ها در لحظه به ذهنم میان ممکنه یه جا مسیر داستان عوض شه که شما در پارت های بعدی دلیلش رو میفهمین و متوجه میشین که کل قضیه چیه پس صبور باشین و تا آخر رمان رو دنبال کنین، اگه انتقاد پیشنهادی داشتین حتما بگین که در بازنویسی و نوشتن نسخه نهایی اعمال کنم!
