موج آبی

به نام خداوند جان و خرد

کزین برتر اندیشه برنگذرد.

عنوان: موج آبی

نویسنده: آقای نقطه

ژانر: درام، مافیایی، جنایی، مهیج

!! لطفا تا آخر بخوانید!! فصل اول| پارت یک

شروع: 1404/2/3 چهارشنبه ساعت 00:16

___________________________________________

خلاصه (فعلی): بخور و بدو و بکش!

---------------------------------&
خیانت یه حبابه، یه حباب که یه روزی میترکه و میترکونه، اونی که خیانت میکنه... وجدان و احساس شرمش رو، اونی که بهش خیانت میشه... احساسات و اعتمادش رو. و این حباب خیانت اینجوریه که گاهی خود طرف میترکونتش و گاهی هم خودش میترکه... مثلِ یه بمب.... بووووم، و جایی که من زندگی میکنم یعنی سرزمین مافیاها، هم حباب سازهای ماهری داره هم حباب های رنگی و فراوانی. اما من... کارم فقط و فقط ترکوندنِ حباب هاست و صد البته پاکسازیِ قلمروی خودم از حباب سازهای ماهرِ دلقک به ظاهر باهوش!

-----------------&فلش بک، بیست و یک سال پیش
هاله(هفت ساله) را خدمتکار از اتاقش به طبقهٔ پایین می آورد تا صبحانه اش را بخورد، پدر او سالار درحال حرف زدن با تلفن است که با دیدن دخترش آن را قطع کرده و میگذارد روی میز، سپس کت ابریشمی و گران قیمت خودش را یه تکانی میدهد و دخترش را به آغوش میگیرد.
سالار: به به پرنسس کوچولوی من چقدر خوشگل و خوشمزه شده، میگم پرنسس بابایی صبحا فرشته ها تو رو آرایش میکنن.
هاله(شیرین و لحجه کودکانه زیبا): نمیدونم... بلکه.
سالار: بلکه نه حتما... راستی یه سوال دیگه بپرسم؟
هاله: نه اول صبحانه مو میخورم بعد... میدونی که مدرسه‌م دیر میشه.
سالار: آفرین... منم سوالم در همین مورد بود، میگم که چه نیازی هست که شما مدرسه بری، باید خود معلم و مدیرها شخصا بیان همینجا، نظرت چطوره؟
هاله(کمی فکر میکند): والا بابا جون منکه از خدامه... حوصلهٔ آشنایی با آدمای جدید رو ندارم.
سالار (با خنده): دختر خودمی... آفرین پس صبحانه تو. که خوردی برو اتاقت، خانم معلم رو میفرستم میاد
که یهو مادرِ هاله، جیلان خانم(43ساله) با صورتی شبیه صورت یک فرمانده نظامی وارد میشود و میان حرف پدر و دختری، می گوید
جیلان: دیگه چی سالار خان... چطوره مدرسه رو هم بیارین اینجا؟
سالار: سلام به شما بانوی من... والا پیشنهاد قشنگیه بهتره حتما همین الان هماهنگ میکنم
هاله می خندد و یه چشمکی به پدرش میزند.
جیلان(با جدیت): سالار... بهتره دیگه شما بری به کارت برسی، من با دخترم میخوام چند کلوم زنونه حرف بزنیم، معلم خصوصی هم کنسله... بفرما.
سالار: من چیکار کنم ذاتا خدم و حشم من همگی ماشالا منظم و دقیق و کاربلدن
جیلان نگاهی تند و سرد به سالار میکند که سالار می ترسد و رو به دخترش میگوید
سالار: باشه منکه میرم معلم خصوصی هم کنسل میشه، فقط اگه دخترم بگه... هرچی پرنسس بابایی بگه همون میشه جیلان بانو، خب دخترم نظر تو چیه؟
هاله نگاهی به پدرش و نیم نگاهی به مادر نظامی‌اش می اندازد و میگوید
هاله: بابا جون شما فعلا برو به کارت برس... بنظرم ما زنونه اختلاط کنیم برای هممون بهتره.
سالار: آفرین دخترم خب پس با اجازتون من برم... نوش جونتون فعلا
سالار دخترش را می بوسد و خداحافظی میکند و خارج میشود، جیلان خانم روی صندلی کنار دخترش می نشیند و موهای او را نوازش میکند و سپس کمی موهایش را میکشد...
هاله: آخخخ مامان چیکار داری میکنی؟
جیلان: هیچی دخترم یه مگس بود ادبش کردم... خب دخترم ببین بابات همش گوش به فرمان توعه و این دلیل نمیشه که پررو باشی باید ادب و احترام داشته باشی، الان هم ثمین جون... تو رو آماده میکنه میری مدرسه با دوستای جدیدت آشنا میشی و درس میخونی، باشه؟!
هاله: باشه .. درضمن بابا منو دوست داره پررو هم میشم هم برام کافیه... نیازی به دوستای جدید هم ندارم، چایی سرد شد مثل فضای این اتاق، من برم مدرسه‌م دیر نشه (با طعنه): مامان... جون.
سپس هاله از جایش بلند میشود و میرود.
سالار سوار ماشین لوکس مدل آخرش هست و نشسته با تلفن حرف میزند، راننده‌اش مردی جوان چهارشونه و مو فرفری است که عینک دودی زده و موزیک کلاسیکی گذاشته
سالار(مکالمه تلفنی): خوب گوش کن چی میگم خانم وکیلِ کاملا نامحترم، به موکل احمق و کچل خودتون بگید که سالارخان گفته تو یه بازیچه ای بیش نیستی انقد خودتو نگیر خط و نشون نکش، من فکر میکردم خیلی باهوشی ولی نه مثل اینکه نه مو داری نه عقل پس درِ دهنتو ببند و نون و ماستتو بخور مخبرِ دوزاری درضمن اینم به خودتون میگم تا درس عبرتی بشه براتون در آینده وکیل همچین احمقایی نشین، شما هنوز سالارخان رو نشناختین، درست من سالارم مثل خودم خانه ولی سختی و ریاضت کشیده تا به اینجا رسیده... وایستا تموم نشده اینو هم بهش بگو اگه فقط یه نیم تار یه ذره فکر آسیب رسوندن به دخترم توو سرتون باشه، مطمئن باشید خودم شخصا از بن و بیخ میبرمتون... تو نه همتون رو، روزتون کاملا بد و شخمی.
سپس سالار نفس عمیقی میکشد و به راننده‌اش میگوید
سالار: دور بزن میریم پایین
راننده: پایین منظورتون پایینِ زمینه... یعنی زیرزمین.
سالار: نه بالای زمینه، پایین پایینه دیگه باید به تو هم جواب پس بدم شوما.... خَر.
راننده: چه میدونم قربان شما پایین زیاد جا دارید، فکر کردم منظورتون از پایین محلهٔ پایینه پیش خانمتون میرین.
سالار: هیسس... هوووششَ، چیه دهنتو وا کردی هی میریزی بیرون، کی گفته تو فکر کنی... ذاتا تو فقط رو سرت مو داری و توو سرت پوچه، حالا بپیچ اون کوچه... بریم یکم اعصابم خرابه خودمو خالی کنم
راننده: به روی چشم قربان... فقط قضیه دخترتون چی بود؟
سالار: باز سوال پرسیدی، به تو چه تو کارآگاهمی یا راننده‌م، هر قضیه ای که باشه دخترم خودش شخصا خوب بلده حلش کنه، به سن کمش نگاه نکن با همون سنش دهن تو رو سرویس میکنه... اَههه بسه چقدر ور ور راتو برو دیگه...!


----------------------&فلش بک به زمانِ حال
آوین(سی و یک ساله) مردی جوان و خوشتیپ با تیپ و استایلی خاص جلوی یک پیرزن شصت و خورده ای ساله نشسته است و نوشیدنیِ انرژی زای خودش را روی کفش هایش میریزد و با دستمال سفیدی آن را تمیز میکند سپس نگاهی یه پیرزن میکند و با خونسردی میگوید.
آوین: خانمِ ساواشیک... چه فامیل عجیب غریبی، خیلی دلگیر به نظر میرسه مثل این فیلمیایی میمونه که اسم هایی عجیب و غریب دارن ولی محتواشون چرت و پرتِ محضه... آره چرت و پرتِ محض که فقط و فقط برای یه چیز ساخته میشن.... پول و پول و پول، آره پول، پول پول پول پول... وایییی خدای من چقدر کلمهٔ وسواس بر انگیز و جذابیه، والا دروغ چرا... منکه عاشقِ پولم، پول پول پول، یکی از معشوق های منه... اما از راه درستش، اینکه دخترای معصوم و پاک رو گول بزنم و بهشون قرض بدم و ازشون سفته بگیرم و....
خانمِ ساواشیک میخواهد بلند شود و محافظش را صدا بزند که آوین او را می نشاند و ادامه میدهد
آوین: کجا خانم ساوا... شیک، زشته آ وسط حرفم بلند شین، آه باز یادم رفت... چی داشتم میگفتم، ای بابا این حافظه نیست که ما داریم، رکورد ماهیا رو هم شکستم زیر یه ثانیه... هی هی، چرا بلند میشین وسط حرفام هاان
سپس آوین بلند میشود و بلند داد میزند و چند مشت به دیوار میزند سپس روی صندلی روبروی خانم ساواشیک که ترسیده می نشیند
آوین: آهان یادم اومد... از روش پول در آوردن میگفتم، از روشِ کثیف پول درآوردن، اینکه دخترای معصوم و نیازمند رو قرض بدم بهشون و سفته بگیرم ازشون و بعد با چندتا غول تشن تهدیدشون کنم و وادارشون کنم که بیان و توو تن فروشیِ من کار کنن و عفت و پاکیشون رو بفروشن به چه قیمتی... به قیمت خودخواهی و طمعِ من... نه نه هرگز من هیچوقت همچین پولی رو نمیخوام حتی حاضرم بمیرم، حاضرم برادرم هم بمیره، حاضرم مادربزرگ بیمار من که تو کما هست بمیره ولی به همچین پولی دست نزنم، حالا شما به من بگو چرا زنده ای؟! هااااان؟! بگو دیگه چرا زنده ای و بر و بر داری نگام میکنی، چرا خودتو نکشتی توو لیوان سم خودتو غرق نکردی؟ از بالای ساختمون بیست طبقه خودتو پرت نکردی؟
آوین خیلی عصبانی هست و سعی میکند خودش را کنترل کند...
آوین: دِ جواب بده دیگه زنکیهٔ حرومی... اصلا اینطوری نگاه نکن، بزار همسن مادربزرگمی ولی بزرگی به سن نیست، خیلیا مثل تو سنشون رو از شصت و هفتاد رد کردن ولی هنوز بزرگ نشدن، هنوز همون لجن قبلی موندن... برو خدا رو شکر کن که به جناب سروان قول دادم نزنم صورت بوتاکسیتو داغون نکنم وگرنه یه جوری میکردمت... نصیحت که هیچوقت یادت نره...
ناگهان دوتا محافظ خانم ساواشیک وارد میشوند که آوین هر دو تا را له و لورده میکند سپس دستبندی را از جیبش در می آورد و آن را جلوی ساواشیک می اندازد و می گوید
آوین: این النگو های خوشگل رو با پول حلال واسه تو خریدن، اینارو سفارشی خاص تو ساختن بنداز دستت ببین قشنگه... بعدش برو بیرون نبیل آقا دم در با بچه ها ایستادن مردنتو تسلیت بگن بعدش که رفتی قبرت و اونجا با بقیه مرده ها نشستی و از تجربه هاشون بهره بردی و آدم شدی... باز یه ساواشیک خوب و تازه متولد میشه، اونموقع با انگشتر میام تولدتو تبریک میگم... آهان انقد ماتت زده حرفای استعاریم رو متوجه نشدی، الان متوجه میشی... اینارو بزن... بزن میگم.... آفرین خب حالا حرکت کن بیرون تا نبیل آقا تو رو ببره به دنیای جدید یعنی اینطوری بگم توو زندون بپوسی... ایشالا میپوسی اگه هم نپوسی میپوسنت... نه ذاتا خودت پوسیدی چیزی نمونده که...(می خندد)... یالا برو آهان ببخشید من پرحرفی میکنم نمیزارم بری وگرنه خودت خیلی مشتاقی دوستای جدید رو ببینی... یالا بی سلامتی برو به درک.... بروووووو
سپس خانم ساواشیک با چهره ای ترسان و اندکی خشم به بیرون می رود، نبیل، دستیارِ آوین به همراه چند نفر از مامورین بخش جناییِ تیم خودشون جلوی در وایستادن که خانم ساواشیک رو سوار میکنن و میبرن.
نبیل: قربان تبریک میگم یه پرونده دیگه رو با موفقیت حل کردین
آوین: آره خب نبیل جون... قند رو باید تو چایی حل کرد، ذاتا من چای تلخ دوست ندارم
نبیل: منم همینطور... تلخی فقط قهوه... قهوهٔ تلخ میچسبه
آوین: به دل تو هر نوشیدنی و غذایی میچسبه ماشالا... بزنم به تختت.
نبیل: نظر لطفتونه... میگم که جشن بگیریم، بگم اوکی کنن.
آوین: بگ...
ناگهان تلفن آوین زنگ میخورد که نگاهی میکند و میبیند شمارهٔ رییسش است، این یعنی ماموریت جدید جدی و فوری برای همین میگوید
آوین: نه نگو... هنوز کلی مونده تا جشن... الو سلام استاد اصیل و عزیز من... بگو بینم ماموریت جدیدمون چیه... ببخشید یادم رفت، بفرمایین قربان
رئیس تیم جنایی: ساعت هشت شب، جای همیشگی.
آوین: اوکی... حتما، فعلا روز خوش... نبیل جون روشن کن بریم.... چیه نکنه به تو هم بگم قربان رسمی حرف بزنم باهات
نبیل: نه ولی لااقل بین اجتماع و مردم نگو نبیل جون حس خوبی نداره
آوین: باشه نبیل نفس.... روشن کن بریم، هووی بزار جیبت ماشین رو میگم نه سیگارو
نبیل سوار میشود و ماشین را روشن میکند، آوین هم سوار میشود، نبیل حرکت میکند
(داخل ماشین) آوین: بچه پدر زنت نگفت که این زهرماری رو توو جیبت ببینه طلاقتون قطعیه
نبیل: چرا گفت... اون ولی سیگار نبود
آوین: یعنی چی سیگار نبود، پس چوب آبنبات بود
نبیل: یه همچین چیزی... از اینا فلوت کوچولوهای فوت کنی بیهوش میشیه
آوین: آووو چه جالب و ناز... خوبه آفرین احسنت(میخنده)

............
گلخانهٔ بزرگِ هاله(زمان حال)

هاله دختری جوان و زیبا درحال لمس کردن و دیدن گل های زیبای یکی از گلخانه های بزرگش است و همراهِ او یک دختری زیبا و جوانِ کم سن تر با قدی کوتاه و صورتی روشن و خوشگل به اسمِ تینا است کسیکه از او کمک خواسته.
هاله: خب تینا خانم ساکتی هنوز... شما که همینطوری به ما سر نمیزنی.
تینا: این چه حرفیه هاله جون... سر که جای خود دارد ما بهتون مشت هم میزنیم ولی شما ما رو قبول نمیکنی.
هاله: یجور میگی قبول نمیکنی انگار که دعایی، تو هر وقت که بخوای میتونی بیای من حتی حموم هم باشم دعوت تو رو قبول میکنم
تینا: نه دیگه در این حد نمیخوام مزاحمت بشم، فقط خواستم ازت تشکر کنم بابت کاری که کردی
هاله: خب آدم از کسی بابت کاری که نکرده تشکر نمیکنه که... حالا چیکار کردم من؟
تینا: اون زنیکه سلیطه رو انداختی هلفدونی
هاله: کدوم زنیکه سلیطه رو؟
تینا: من چه میدونم همون که فامیلش عجیب غریب بود
هاله: آهان... ببخشید اون قضیه رو من کلا یادم رفت قرار بود بچه ها کاراشو انجام بدن بهم خبر بدن
تینا: یعنی چی؟ تو مگه دستشو رو نکردی؟
هاله: نه
تینا: پس کی رو کرده... دستشو، پس ما چرا یه ساعته دارم ازت الکی تشکر میکنم
هاله: من چه بدونم... بعدش هم یه ساعته ساکت وایستادی تشکر که نکردی
تینا: والا هاله جون من شنیدم که یه پلیس جذاب خوشتیپ اونو با غل و زنجیر روونهٔ زندون کرده، فکر کردم از طرف توعه
هاله: نه از طرف من نیست، تینا جون من که تنها آدم خوب این کرهٔ خاکی نیستم، بعدش هم من اگه حساب اونو میرسیدم راهی زندونش نمیکردم، خودم از رو صفحه هستی محوش میکردم... کار ما با پلیسا فرق میکنه
تینا: آره بی قانونید شما دیگه
هاله: بی قانون نه... قانون هامون خاصن، خاص
تینا: خب پس با اجازت من برم از پلیس خوبمون تشکر کنم.
هاله: میگم بچه ها برسوننت... فقط از طرف منم تشکر کن
تینا: چشم حتما... فعلا هاله جون
هاله: بسلامتی تینا جون
تینا را چند تن از افراد هاله سوار ماشین میکنند و میبرند، هاله هم دست راست خودش را که زنی پر هیکل و رزمی کار است صدا میزند
هاله: ماتیس... ماتیس
ماتیسا: بله خانم
هاله: خانم نه رئیس... تو همون هاله بگو بهم اوکیه، به بچه های تو زندون بگین که از ساواشیک خانم به بهترین نحو ممکن پذیرایی کنن، فقط تمیز کارشونو انجام بدن
ماتیسا: چشم رئیس حتما
هاله به لمس و تماشای گل های زیبایش مشغول میشود.

---------------زندان، بند دو بانوان

بعد از تکمیل و انجام کارهای پروندهٔ خانم ساواشیک او را به زندان میبرند و به بند دو هدایت میکنند.
خانم ساواشیک وارد میشود و نگاهی به هم سلولی های خودش می اندازد و سپس روی یه تخت ساکت می نشیند که پس از مدتی یه زن چاق و چله با نگاهی پر مهر و محبت کنار ساواشیک می نشیند.
زن 1: سلام خوش اومدی...
ساواشیک(با سردی): ممنون
زن 1: جرمت چیه؟
ساواشیک: از جواب دادن به سوال های تکراری خوشم نمیاد.
زن 1: باشه پس من مزاحمت نمیشم خوب استراحت کن
ساواشیک: نه چه مزاحمتی فقط نمیخوام در این مورد حرف بزنم
زن 1: بمونم؟
ساواشیک: هرجور که راحتی
زن 1: من نمیخوام راحتی من باعث ناراحتی تو بشه.
ساواشیک: نه نمیشه... ممنون.
زن 1: خوبه پس، چایی بیارم میخوری
ساواشیک: اگه زحمتی نیست
زن1: نه چه زحمتی عزیزم... الان میارم
سپس زن بلند میشود و در دو استکان چایی می ریزد و داخل سینی می ریزد و برای ساواشیک می آورد.
ساواشیک: ممنون، دست شما درد نکنه
زن 1: خواهش میکنم نوش جونت
ساواشیک: فقط یه سوال اینجا میزارن خودتون چایی درست کنین؟
زن 1: هم آره هم نه... راستش این قضیه ش یکم خاصه این از همون سوال های تکراریه که من خوشم نمیاد جواب بدم
ناگهان تخت بالا سریِ ساواشیک که یه زن جنگی و خشن و خشمگین است از جایش بلند میشود و میگوید
زن 2: پس چایی من کو؟
زن 1: الان میارم
زن 2: چرا برای این آوردی برای من نیاوردی هاان؟
زن 1: چون خواب بودین خانم
زن 2: که خواب بودم... حالا من ازت یه سوال تکراری میپرسم ببینم میتونی جواب بدی یا نه
زن 1: بفرمایین خانم
زن 2: برای من خواب مهم تره یا چای؟
زن 1: چای خانم
زن 2: پس کو؟ نی؟ نی چرا؟ چرا نی؟
زن 1: ببخشید
زن 2: اه اه بازم جواب تکراری اصلا از این واژه خوشم نمیاد باهاش میونهٔ خوبی ندارم... برای همین برو یه استکان چای داغ داغ بیار واسم
زن 1: به روی چشم
سپس زن ساده و مهربان میرود و یک استکان آب جوش برای زن خشمگین و قلدر می آورد.
زن 2: این بی رنگه چرا؟
زن 1: چایی داغ داغ که باشه میشه آب جوش، لکمهٔ من(به حالت طعنه)
زن 2: بسکه قند خوردی، شکر شدی با جرئت شدی ولی ایرادی نداره الان آدمت میکنم
سپس لیوان آب جوش را به سمت زن چاق مهربان می ریزد که ناگهان ساواشیک بی اختیار خودش را جلو می اندازد و می سوزد، زن قلدر روی تخت دراز میکشد و میگوید
زن 2: آخی سوختی؟.... بسوز، بسوز که قراره زیاد بسوزی زیاااد!

---------لبو فروشیِ جناب خان

جناب سروان از بخش اداره آگاهی و رییسِ آوین از بخش کارآگاهان جنایی خصوصی به همراه پرونده های خود به لبو فروشیِ جناب خان آمدن تا آوین یکی از این دو پرونده را انتخاب کند، آنها در گوشه ای خلوت از لبو فروشی روی میزی نشستند و درحال لبو خوردن هستند، جناب سروان و رییس هر دو ماسکی مشکی رنگ به صورت خود زنند، هر بار که میخواهند لبو بخورند آن را یواشکی بالا میزنند، لبو فروشی خلوت است و مشتری زیادی ندارد ولی جناب خان با مشتری کم هم فضا را شاد و پر شور کرده با آواز:
جناب خان: سیاههه نارگیلِ.... تا اینطوری آوین و رییسش بتوانند با امنیت کامل حرف بزنند.
آوین: خب بفرمایین بگین که چی داریم...فقط امیدوارم هرچی که دارین مثلا این لبو خوشمزه باشه.
جناب سروان: هست هست نگران نباش لبوهای من که مثل رییس جنابعالی برج زهرمار نیستن که.... هه رئیس رعه چه ئیسی؟!(می خنده)... انگار عقده رئیس شدن داریا
رییس: من حرفی ندارم... شما هم جناب سر... وان، برو سر اصل مطلب
جناب سروان: باشه... ما هفتهٔ پیش چندتا خرده فروش نوجوان رو گرفتیم ازشون بازجویی کردیم هیچکدومشون حرف نزدن جز یه نفر که اعتراف کرده یه مرد حول و حوش چهل ساله که صاحب اصلی باشگاه بوکس بوده در ازای شهریه خواسته که فقط یه سری بسته های حمایتی مردمی رو به آدرسی که میگه ببرن... غافل از اینکه بدونن اون بسته ها نه مردمی بودن نه حمایتی، زیر هر کارتون یه لایه هست که با چسب و کاغذ کاهی ساخته شده که اونجا مواد ها رو جاسازی کردن، موادهایی که خودشون ساختن... گل های رنگی بودن، حالا طبق تحقیقات اولیه این باند خرده فروش میخواد که یه مواد جدید به اسم رز صورتی بسازه و اونو به به یه باند عمده فروش بفروشه، یعنی اگه رد اینا رو بزنیم با یه تیر سه نشون میزنیم، یکیش خودشونن، یکیش اون باند بزرگهه‌ست، آخری هم خریداران ایرانی خارج از کشور هستن که
رییس با یه پووف و بی حوصله‌گی حرف جناب سروان را قطع میکند و بعد تموم کردن لبوی خود می گوید
رییس: بسه بسه... لالایی میخونی که من خوابم برد، تا همینجاشو فهمیدیم بسه، بریم سراغ پرونده ما، یه پرونده جالب و هیجان انگیز
آوین تا کلمهٔ هیجان انگیز را شنید سریع از جایش بلند شده و با آواز جناب خان هماهنگ و شروع به رقصیدن کرد، سپس بعد از چند دقیقه باز می نشیند و می گوید
آوین: هیجان انگیز که گفتین...امیدوارم دو برابر این رقص باشه... هیجان انگیز.
رییس: هست ولی قضیه پرونده به تو نمیخوره یکم چون تو اهلش نیستی
آوین: خب معلوم من اهل هیچ جرمی نیستم... جز انسان بودن... اووه عجب جملهٔ سنگینی گفتم سرم شکست.
رییس: باشه باز شروع نکن... راجع به رمز ارز و ترید و دیجالته
آوین: آهان اینارو که واقعا من اهلشون نیستم، حالا چیه قضیه
رییس: یه گروه مافیایی هست در این بخش به اسم «چارته» که در ظاهر شرکتی خوشنام در زمینه فین‌تک و بلاک‌چین، اما در واقع پوششی برای بزرگ‌ترین پولشویی دیجیتال خاورمیانه‌ست؛ شامل قاچاق انسان، پورنوگرافی کودک، باج‌گیری از اینفلوئنسرها، شرط‌بندی، و حذف فیزیکی مخالفان.

سرکرده‌ی این شبکه، مانی صدرالدین، میلیاردر جوان و کاریزماتیکی‌ست که با شعار «آزادی دیجیتال» درحال ساختن امپراطوری خودشه.
حالا اون طرف قضیه یه شخصی به نام البرز عارفی که توو شرکت چارته به عنوان کارآفرین رمزارز کار میکنه ولی به طور مشکوکی به قتل میرسه، این یه کیف پول داشته و اطلاعاتی درباره خلاف و فسادِ مانی صدرالدین که همه رو داده به خواهر زادهٔ خود.
و اما آیلین ناظمی، خواهر زادهٔ البرز عارفی، که قبلا رئیس یه گروه هک و تریدر هایی موفق بودن در شرکتی به نام «چندو» که یکی از رقیبان مهم و اصلی شرکت چارته بوده منتها به دلایلی که پشتش توطئه ها و نقشه های شوم مانی صدرالدین بوده از گردونه رقابت خارج شده و چندسالی هست که فقط خاک میخوره، حالا آیلین خانم باز گروه قبلی خودشون رو راه اندازی کردن، یه گروه چهار نفره که اطلاعات مهمی به دست آوردن... خب نظرت چیه؟
آوین: قصه خیلی هیجانی و البته عجیب شد... خیلی جالبه، من بدون فکر کردن پرونده رییس رو برمیدارم حلش که کردم میریم سراغ پروندهٔ بعدی یعنی رز صورتی، اوکیه؟
رییس: از نظر من که اوکیه ولی جناب سروان رو نمیدونم
جناب سروان: منم موافقم چون پرونده جنابعالی مهم تره
آوین: خب پس با اجازتون من برم به کارم برسم
رییس: کجا هنوز یه قضیه دیگه هست
آوین: چه قضیه ای؟
رییس: خودت که از این چیزا سر در نمیاری با تیم آیلین خانم کار میکنی، بهت کمک میکنن
آوین: به من نه، به هم کمک میک نیم... آدرس خونمو بلدین بگین بیان اونجا با هم آشنا شیم، فقط بهشون گوشزد کن که آماده بیان، میدونی رییس منظورم چیه
رییس: آره مفهومه اوکیه
آوین: بسیار عالی خب فعلا خوش بگذره بهتون ولی دفعه بعدی یه رستوران شیک تری بریم پیتزایی بخوریم چیه همش لبو لبو
این حرف را جناب خان میشنود برای همین بلند میگوید
جناب خان: خب صورت مو به زور آوردمت مگه... میگفتی بچه ها واست پیتزا میاوردن میخوردی، آ وینِ خان خوشگله
آوین: میام براتا... تو به ما کار نداشته باشه سیاهه نارگلیت رو بخون
جناب خان: چی؟! تو با مو اینجوری حرف میزنی، بیام صورتتو بیارم پایین، مغزتو بشکافم نخودی، بچه جغله اومده واسه من شاخ شده یالا بزن به چاک تا چاکتو وا نکردم شکوفه نزدی
رییس: جناب خان... آوین لطفا مشتری ها دارن نگاه میکنن زشته، خب پسر برو دیگه
آوین: باشه میرم ولی جناب خان بحث ما هنوز ادامه داره
جناب خان: ذاتا من خودم دنبال بحثم که ادامه دار جرش بدم، شبت خوش از کنار برو ماشین نخولتت
آوین(خودش خنده‌ش میگیره): اهوم باشه... شبتون خوش.
سپس به همراه پرونده از لبو فروشی جناب خان بیرون می رود و سوار ماشین میشود که نبیل راننده هست، ماشین را روشن میکند و حرکت میکند.
نبیل: خب چی شد؟ باز قراره کجاها ها بریم.
آوین که درحال بررسی دقیق پرونده بود و آن را مطالعه میکرد جواب داد
آوین: خودت میفهمی به زودی
نبیل:اوکی... میگم که جلسه شما تموم شده، دیگه امشب کار خاصی نداری بریم پارتی
آوین: نه من کار دارم تو میری برو
نبیل: صدبار گفتم از این جوابت خوشم نمیاد، یا باهم میریم یا هردومون اصلا نمیریم
آوین: باشه نمیریم
نبیل: پس چیکار کنیم؟
آوین: من یه جلسه مهم دارم... جلسهٔ آشنایی.
نبیل: جلسهٔ آشنایی منظورت دیته؟ دختره دوست موستی داره؟... نداره؟، داره یا نداره؟
آوین: نه جلسه کاریه، بعد تو خودت مگه زن نداری، زن داداش بفهمه پوستتو میکنه کارتن خواب میشیآ
نبیل: چه ربطی داره من برای خودم نمیخواستم که برای یکی از رفیقام خواستم
آوین: یکی از رفیقات؟ تا جاییکه من اطلاع دارم تنها رفیقت منم شل مغز
نبیل: شل مغز.... منظورم پسرعموم بود
آوین: اصلا دروغگوی خوبی نیستی، مرتیکه تو پسردایی داری ولی پسرعمو نه بجاش دختر عمو داری، من آخرش نفهمیدم این خانواده شما چرا اینطوری ان، ماشالا جمعیتشون اندازه یه کشور که بجای خود ولی تو مثلا کلی خواهر داری، عموت کلی دختر داره، داییت کلی پسر، برنامه ریزیِ خاصی انجام دادین؟!
نبیل: چه برنامه ریزیی خرفت لش ایکس، اینا چیه که میگی
آوین: هیچی بیخیال فراموش کن... اصلا میشه حرف نزنی حواس برا آدم نمیزاری اصن نمیدونم چی خوندم چیو خوندم.. اصن وایستا توقف کن
نبیل: چرا هنوز نرسیدیم
آوین: باشه توقف کن من خودم میرم تو به پارتیت برس
نبیل: ولی آخه
آوین: ولی آخه نداره... زود باش
نبیل: باشه بیا... برو به سلامت
آوین: فردا صبح میبینمت
نبیل: می توو اند سی یوو
آوین: زهر هلاهل و می توو و سی توو، صد دفعه گفتم پارسی را پاس بدار
نبیل: به دیدهٔ منت سرورم، فعلا اجازه میدین برم
آوین: برو بسلامتی مواظب ماشین باش
نبیل: خیلی ممنون هستم هست!
سپس نبیل گازش را می گیرد و می رود
آوین: صد دفعه گفتم آسته آسته برو ولی کو گوش شنوا، فقط زبان درازه، فقط زبون دراز.
سپس آوین کنار خیابان می ایستد تا تاکسی بگیرد و برود.
---
آوین از حمام بیرون آمده و با حول بدن عضله ای و خوش فرم خودش را با حوله خشک میکند، موهای بلندش را تکان میدهد.
...
آوین داخل اتاق مخفی کار خود روبروی تخته اطلاعات ایستاده و با نگاه خاصی بررسی میکند که صدای زنگ خانه به گوشش میرسد، او فکر میکند که آیلین و تیمش آمدن برای همین سریع از اتاقش خارج میشود و در را باز میکند ولی بجای آیلین با یکی از آشنایان قدیمی روبرو میشود.
مردی با نقاب خروس به همراه چند نفر که با تفنگ آوین را هدف گرفتن جلوی در ایستاده.
مرد نقاب دار: قود قود قودااااا
آوین: چی میگی این خروس نیم ثانیه ای
یکی از افراد مرد نقاب دار میاد و با گوشی ترجمه حرف رئیسش را نشان میدهد: سلام سلام رفیق قدیمی
آوین: علیک سلام منگل قدیمی(و می خندد)
با دستور مرد نقاب دار آوین را سوار یه ون مشکی با طرح و برچسب خروس میکنند و می برند!

پایانِ پارت اول

چند نکته: دوستان عزیز خوشحال میشم که نظرات مفید و سازندتون رو برام بنویسید.
⚠️هرگونه کپی برداری غیرقانونی و حرام میباشد، پس لطفا ایده ها و طرح بقیه رو کپی نکنین، خودتون با خلاقیت و فکر خودتون بنویسید، با تشکر!
من سعی کردم که روایت این داستان تلفیقی سوم شخص و اول شخص باشه، حالا در هر پارت متفاوت هست به هرحال سعی کردم که یه چیز جدید باشه، هم قصه ش هم اتفاقاتش🍻‼️

[نسخه اولیه]