به نام خداوند جان و خرد.
مجموعه داستان های کوتاه طنز آقای نقطه..
این قسمت: خاله رعنا! سن: 36، قد: 158، شغل: فضولی، وضعیت رابطه: مجرد، سلامت جسمی: دارد، سلامت روحی: یکم دارد، سلامت ذهنی: منفی صفر، شعور: بیست درصد از کل در صد اخلاقش، اخلاق: 0٪، وضعیت مالی: یه خونه نقلی داره، یه ماشین پرشیا که اجاره ش داده، مقداری طلا، عاشق پول نقد و حساب بانکی نداره، سی میلیون خود را در گوشه گوشه خانه پنهان کرده، برای دریافت بقیه اطلاعات به سایت «خاله ها» مراجعه نکنید چون وجود نداره همچین سایتی.
•''•
یه صبح آفتابی، در محلهی سوت و کور ما، خاله رعنا با یه انرژی عجیب بیدار شد. از اونایی که انگار خواب دیده فردا قراره دنیا تموم شه و باید امروز همهچیو دربارهی همه بدونه.
سریع لباسش رو پوشید، جلوی آینه لبخند تمرین کرد و رفت سمت خونهی همسایه جدید:
یه دختر تنها که تازه اومده بود، اسمش هم «نیلوفر» بود.
رعنا خانوم در زد.
ـ «سلام عزیزم، همسایه جدیدی؟ وای چه بوی خوبی میای، عطرته؟ یا این غذاس؟ یا شوهرت؟ اصلاً شوهرت هست؟ نیست؟ نامزد داری؟ نداری؟ چطور آخه؟!»
نیلوفر لبخند تلخی زد:
ـ «اِ… نه مجردم…»
رعنا پرید وسط حرفش:
ـ «ای وای، مجرد؟ تو این سن؟ یعنی چی عزیزم؟ مشکلی داری؟ مثلاً تو انتخاب سختگیری؟ یا خانوادت گیر میدن؟ یا از مردا خاطره بد داری؟!»
نیلوفر که داشت کمکم به این نتیجه میرسید که زنگ بزنه فوراً به پلیس، گفت:
ـ «میبخشین، من الان یه قراری دارم، باید برم.»
رعنا گفت:
ـ «قرار؟ با کی؟ پسر خوبیه؟ کی معرفیش کرد؟ ماشین داره؟ شغلش چیه؟ چند سالشه؟ وای الان کجا میرین؟ میخوای منم بیام نظر بدم؟!»
سریع درو بست و نفس راحتی کشید.
سه روز بعد، رعنا خانوم جلوی در نیلوفر وایستاده بود، با یه بسته کوچیک.
ـ «این شیرینیه، واسه چی؟ حدس بزن!»
ـ «نمیدونم.»
ـ «نامزد کردی؟»
ـ «نه!»
ـ «حاملهای؟!»
ـ «نه!»
ـ «آهااااا! پس مامانت مرده!»
ـ «نه!»
ـ «پس چرا امروز دو بار عطسه کردی؟»
نیلوفر لبخند زد.
رفت داخل، درو بست. بعد یه کاغذ چاپشده چسبوند پشت در:
«فضولی مثل کِرم توی سیبه. اولش خندهداره، ولی تهش میفهمی سیبِ زندگی رو پوسونده.»
از اون روز به بعد، رعنا خانوم فقط با گلدونها حرف میزد.
و هر روز بهشون میگفت:
ـ «شما لااقل جوابمو میدین… نه مث اون نیلوفرِ بیادب…»
در آخر:
آدم اگه تو زندگی خودش کنجکاو باشه، شاید پیشرفت کنه. ولی اگه تو زندگی بقیه کنجکاو باشه، فقط دافعه(pp) تولید میکنه!
