داشتم جلوی آیینه آرایش می کردم.
اخم کرد و گفت : لازم نیست انقدر نگران ظاهرت باشی، زن رو باس پرستید، هر جور که باشه، اصن ذاتش جوریه که نمیشه دوسش نداشت! میگیری چی میگم؟
صبح ها که از خواب پا میشه و چشاش پُف داره ، باید بچسبونیش به خودت و نازش کنی، عین گوجه سبز روی درخت میمونه! مزش به اینه که نشُسته بُخوریش...
وقتی دید دارم از توی آیینه عاقل اندر سفیهانه نگاش میکنم، کلافه شد و گفت تو حالیت نیس،
باس مرد باشی تا بفهمی وقتی خسته و کوفته میای خونه و سرت رو میبری لای موهای خوش بو و نرمش، چه حسی داره...
یکم سکوت کرد...
میدونی لادن، مدرسه که بودم، بعد ازون حتی تا بیست و هفت هشت سالگی، تو مغزمون کرده بودن زن فقط واسه سکسه، زن گرفتن کار احمقاست و فقط خرج داره...
بچه بودیم. چه می دونستیم...
بزرگ تر که شدم ، فهمیدم "زن" انقدر ظرافت واسه کشف کردن داره که دیگه جایی واسه شهوت نمیذاره! وقتی بشناسیش، وقتی روحشو لمس کنی، دیگه فقط عشقه که میبرتت روی تخت خواب... گاهی وقتا که داری غذا دُرُس میکنی ، یا درس می خونی، دوس دارم فقط و فقط نگات کنم، تک تک حرکاتت برام زیباست!
وقتایی که عین دختر بچه ها داری شیطنت میکنی ، صدای خنده هات قلبم رو از جا میکـّنه!
اصن فسقلی تو چی میفهمی از حرفای من؟ هان؟ّ اومد گونه ام رو بوسید و گفت، من میرم ماشین رو از پارکینگ در بیارم...
