اگر نیمنگاهی به نقشهی کشورتان بیاندازید، در نقاط مختلف آن، دختران و پسرانی زندگی میکنند که در تلاش هستند با همهی بالا و پایینهای زندگی بسازند و گاهی هم عبارت کلیشهای «تبدیل تهدید به فرصت» را به واقعیت تبدیل میکنند؛ تا جایی که بعد از به نتیجه رسیدن این تلاشها، وقتی پای حرفهایشان مینشینی، متعجب از این تجارب، حس میکنید در حال گوش دادن به کتاب صوتی یک رمان پرفروش هستید تا واقعیت یک زندگی!
حالا یک سری از همین بچهها بزرگ شدهاند و درخت زحماتشان در حال میوه دادن است و حتی عدهای از آنها هم دیگر پیشکسوت محسوب میشوند و نهالهایی نیز در سکوت، در حال رشد هستند.
برنامهی رویان سراغ همین پیشکسوتها و جوانها رفته و آنان را به یک چای دعوت کرده. این چهرهها هم به برنامه میآیند، خوشوبش میکنند و از تجاربشان میگویند؛ تجاربی که گاهی از زبان یک ریشسفید بیرون میآید و رنگوبوی نصیحت میگیرد و البته گاهی هم رنگ گلایه از زمانه و شرایط و مشکلات را دارد.
گلایه از مسئولینی که باید هوای این دانشمندان را بیش از آنچه که هست داشته باشند و شرایط آنطور که میخواهند یا بهتر بگویم آنطور که باید، پیش نمیرود.
یکی موقعیت جغرافیایی زندگیاش و نبود امکانات مانعش بوده، یکی موقعیت مالی و کارکردن همراه با درس در سنین کودکی، یکی هم اتفاقات و شرایط سیاسی کشور؛ اما هرکدام به نحوی این موانع را کنار زدند؛ گاهی از آن پله ساختند و به اینجایی که ایستادهاند، رسیدند و بدون تعارف گاهی هم شکست خورده و مجدداً آغاز کردهاند.
ما در در هر قسمت رویان به همراه هر مهمان، ۵ نفر از اعضای خانواده، دوستان و همکارانش را دعوت میکنیم تا همراهمان باشند و در کنار مستند کوتاه معرفی آن فرد، بیشتر با وی آشنا شویم؛ البته گاهی هم از دستمان در میرود و پیازداغ تعریفها زیاد میشود!
مهمانانی هم بودهاند که مسئولیتهایی هرچند کم، داشتند. ما هم همراهان مهمانمان را خودمان از (به قول سازندگان برنامه) اصطلاحاً دهههشتادیها انتخاب کردیم و آوردیم که تا جایی که توانش را دارند، مهمان را به چالش کشیده و سوالاتشان را نیز از وی بپرسند.
یکی از این مهمانها دکتر سیدرضا بنیهاشمی، طراح و سازندهی واکسن رازی بود؛ دکتر بنیهاشمی آمد و از راهی که به اینجا ختم شد گفت و اینکه کی و چگونه رازی را طراحی کرد. همچنین از استنشاقی بودن دوز سوم این واکسن هم صحبت شد. ایدهای که شاید اصلا ما خبر نداشتیم؛ اما مهم بود.
در برنامه دیگر دکتر عبدالحسین شاهوردی، سرپرست فعلی پژوهشگاه رویان مهمان ما بود و درکنار پاسخگویی به سوالات همان جوانان دهه هشتادی، از همکاری با دکتر کاظمی آشتیانی در تأسیس رویان گفت؛ از شروع رویان در یک اتاق ۱۲متری تا جای گرفتن بین ۱۰ موسسهی برتر تحقیقاتی جهان...
همین هفته قبل هم میزبان دکتر سعید سهرابپور از اساتید و چهرههای مطرح شریفی بودیم که از دانشکده فنی دانشگاه تهران به دانشگاه برکلی رفته و سپس استاد شریف شده و ۱۳ سال سابقه ریاست بر شریف در دوران ریاست سه رئیسجمهور و پنج وزیر علوم را در کارنامه دارد و تجربه فعالیتهای مختلف علمی، تحقیقاتی و... را در عمر هشتاد و چند ساله خود داشته است.

در کنار این چهرهها که به عنوان دانشمند، سازنده، مخترع، مسئول یا هر چیز دیگری که اسمش را میگذارید مهمان رویان شدند؛ شنیدن صحبتها و نشستن پای خاطرات دانشمندان و شخصیتهایی که دیگر بین ما نیستند، وحتی سن ما جوانترها به بودنشان قد نمیدهد، ضروری بود.
تیم رویان، سراغ خاطرات و تجارب همین عزیزان هم رفت تا چیزی باقی نماند. از پدر علوم مختلف، که خیلیهاشان گمنام هستند گرفته، تا شهدای هستهای که حداقل اسمهایشان به گوشمان خورده.
گاهی هم کتابهایی در رویان معرفی میشود که ارزش خرید و خواندن دارند؛ البته که موضوعاتشان به موضوع برنامه بیربط نیست.
خلاصه ما در این ۵۰ دقیقه، شاهد یک تلاش به ثمر نشسته در یکی از حوزههای علمی هستیم؛ یا بهتر است بگویم شاهد کسانی که برای این موفقیت در کنار سختیها و چالشهای گذشته، تلاش کردند و فراز و فرود را چشیدند و بعضاً راهی سفر به دیار غربت شدند اما حالا با لذت گذشتهشان را تماشا میکنند.
شاید ما اول مسیری باشیم که هر یک از این مهمانان برنامه، آن را ساخته یا طی کردهاند؛ همین اصطلاحاً «بلدِ راه»ها!
و شاید هرکدام از این داستانها، مسیر زندگی ما باشد و الگویی برای کنار زدن موانع و رسیدن به آنچه میخواهیم...