اگر از کوآپییون نبوده باشید و پس از چند سال درس خواندن، ۱۰۰ واحد گذرانده باشید، احتمالا دارید این روزها به کارآموزی و چگونه گذراندن آن فکر میکنید. کارآموزی تلاش حداقلی دانشگاه برای عملیسازی دانشی است که در این چند سال فراگرفتهاید. در این یادداشت قصد دارم چالش های آن را شرح دهم تا شاید به شما کمک کند.
کارآموزی حاصل سه ضلعی دانشجو، دانشگاه و صنعت است و علت چالشهای آن ناشی از یکی از این سه ضلع میتواند باشد. مسائلی که عمدتا سوی دانشجو پیش میآید بیشتر از جنس دور زدن کارآموزی است. مثلا دانشجو با یک شرکت هماهنگ میکند تا صرفا فرم او را پر کنند و کارآموزی او رد شود و این منجر به عدم تحقق هدف کارآموزی می شود. پس از آن شرکت ها به عنوان عامل دیگر مشکلات، طرح و برنامه مشخص و مناسبی برای دانشجویان ندارند و نمیدانند از این دانشجو چگونه استفاده کنند تا هم او سری از صنعت در بیاورد و هم آنها یک نیروی نخبه بالقوه برای خود تربیت کنند. در نتیجه این بی برنامگی، دانشجو از صنعت زده شده و شرکت نیز (درصورت دادن حقوق و غذا) فقط هزینه بیخودی کرده است. اما در این میان امالمسائل از سمت دانشگاه است. دانشگاه پیش از روانه کردن دانشجو به صنعت او را آماده نمیکند و باعث سردرگمی دانشجو میشود. دانشجویان مجبورند تمام قوانین، آشنایی با شرکتها، فرآیند اداری و ... را با پرسوجو از دوستانشان متوجه شوند و دانشگاه و اساتید آنها را مطلع نمیکنند. از سوی دیگر برخی تایید محلهای کارآموزی سلیقهای است. یک گرایش مجبور میکند دانشجوها در همان گرایش کار کنند اما برخی اساتید اجازه فعالیت در سایر گرایشها را میدهند. در مورد نوع شرکت اگر به شرکت اساتید بروید کارتان ساده است. اما اگر بخواهید به شرکت دانشبنیان کوچک یا در مقابل جایی نظامی که حساسیت های خودشان را برای معرفی به دانشگاه دارند بروید، دانشگاه و برخی اساتید گاهی همراهی نمیکنند.
در پایان میشود این نکته را برای هرکس در نظر گرفت و به او گفت که آگاهی خود از فرآیند کارآموزی را زیاد کند و از مسئولین دانشگاه هم باید خواست این تلاش حداقلی خود را بیشتر و هدفمندتر انجام دهند تا اثرات بهتری از این موضوع ببینند.
مازیار گوهرکش