نقص و عیب یا کمی و کاستی، فقط برای انسان نیست؛ زمان‌های مختلفی هم ساختارها و فرایندها نواقص متعددی دارند که باید برای حل و رفع‌شان تلاش کرد.یا حداقل حین برخورد با آن‌ها، طوری مواجه شد که این نواقص و کاستی‌ها کمترین آسیبش را به ما بزند.دانشگاه هم یکی از همین ساختارها و روندهاست که در کنار چندین مزیت و نقطه قوتش، کاستی‌هایی هم دارد؛ یکی از مهم‌ترین موارد آن، منطبق نبودن بخشی از دروس و پژوهش‌ها و مقالات داخل آن با نیازهای صنعت است و حتی کتاب و منبع و روند و محتوای برخی دروس از چهار پنج دهه گذشته، تغییری نکرده‌اند!
تماس و ارتباط و هم‌بستگی زیادی هم بین کار و درس وجود ندارد و به جنبه عملی و کاری دروس، توجه چندانی نمی‌شود.از طرفی، برخی کاستی‌های رفتاری، اجتماعی، تعاملی و ارتباطی و شخصیتی که در خیلی از ما به چشم می‌خورد، در آینده بیشتر احساس می‌شوند و باید در همین دوران تحصیل، برایشان فکری کرد.
در این شرایط، بی‌راه نیست بگوییم یکی از مهم‌ترین فرصت‌ها در این شرایط، کارآموزی و کوآپ و هرجور حضور دانشجوها در دل کار است. چراکه می‌تواند این خلاءها را پر کرده و حتی بسیاری از نقاط قوت جدید را به دست آورد.
اما چیزی که بین خیلی از ما کمتر احساس می‌شود، توجه ویژه و درست به این پروسه و نکات ریز و درشت آن است؛ از بررسی دقیق شرکت‌ها و انتخاب بهترین‌شان و ارتباط مناسب در آن‌ها تا گزارش کار مناسب، ارتباط مستمر با استاد و در نهایت، جمع کردن تجربه‌های خوب از ۲۴۰ ساعت حضور در یک محیط واقعی.
کم‌توجهی‌هایی که حتی می‌تواند باعث تبدیل شدن این ارزش به ضد خودش تبدیل شود و هم حس و نگاه بدی از محیط کار در ما ایجاد کند، هم فرصت اصلاح بسیاری از مشکلات را از ما بگیرد. از طرفی هم تجربه و نگاه منفی زیادی در شرکت‌ها نسبت به این دوره ایجاد کند و مسیر دانشجویانی که در سال‌های بعد، راهی آن خواهند شد را سخت و کم‌فایده‌تر از چیزی که هست بکند.
قدر دانستن این بازه زمانی، شاید در نگاه اول شعار باشد اما کمی که عمیق‌تر به آن نگاه می‌کنیم، تبدیل به واقعیت جدا نشدنی و ضرورت اصلی این فرایند تابستانی می‌شود و گفتن یک‌بار و دو بار و سه‌باره‌اش بیشتر از هر وقت دیگری اهمیت پیدا می‌کند.
سید محمدامین سپیده‌دم | 1401 سیاست‌گذاری
