بررسی عملکرد کاروان ایران در مسابقات پاراآسیایی هانگژو

به طور کلی، اکثر افراد جامعه ما، با شنیدن کلمۀ «ورزش»، اول دربارۀ فوتبال، مسابقات و بازیکنهایش شروع به صحبت میکنند و یکسری هم به تحلیل بازیهای مختلف داخلی و خارجی مشغول میشوند؛ اما واضح است که تمام ورزش و ورزشکاران به فوتبال خلاصه نمیشوند.
اما اگر دربارۀ مسابقات مختلفی که رشتههای ورزشی گوناگون در آن شرکت میکنند بپرسیم، به احتمال بالا، با پاسخهایی مواجه خواهیم شد که مسابقات پارالمپیک، پاراآسیایی و دیگر رقابتهای مخصوص این دسته از ورزشکاران از قلم میافتد و چندان کسی به توان بالایی که این دسته از ورزشکاران از خود نشان میدهند پی نمیبرد. ورزشکارانی که اگرچه مسابقاتشان به اندازۀ مسابقات آسیایی یا المپیکی دیده نمیشود اما تجربه نشان داده با تمام قدرت در بازیها و مبارزهها حاضر میشوند و دست خالی برنمیگردند.
اخیراً، مسابقات پاراآسیایی را پشت سر گذاشتیم که از سال ۲۰۱۰ با شانزدهمین دورۀ مسابقات آسیایی گوانگژو چین برگزار شد و امسال هم میزبان، هانگژو بود.
ورزشکاران ایران، با ۱۳۱ مدال که شامل ۴۴ طلا، ۴۶ نقره و ۴۱ برنز میشود، برای اولین بار در طول تاریخ، در جایگاه دوم جدول مدالها قرار گرفتند. جالب است بدانید ژاپن با ۱۵۰مدال، به دلیل تعداد طلاهای کمتر، جایگاه سوم را به خود اختصاص داد! ایران هم البته نسبت به دورۀ قبل، به مدالهای کمتری رسید اما در ردهبندی، جایگاه بهتری را به دست آورد.
سال ۲۰۱۰، که اولین دور مسابقات پاراآسیایی برگزار شد، ایران مجموعا با ۸۰ مدال، در جایگاه چهارم ایستاد. دورۀ بعد؛ کاروان کشورمان با ۱۲۰مدال برگشت و باز هم در همان جایگاه جدول قرار گرفت. سال ۲۰۱۸، ۱۳۶ مدال کسب کردیم و میان ۴۲ کشور شرکتکننده، سوم شدیم و امسال در چهارمین دور این مسابقات، با ۵ مدال کمتر، یک جایگاه بالاتر رفته و دوم جدول قرار گرفتیم.
این در حالیست که تا روز پایانی، چین با ۵۲۱ مدال، بدون نگرانی اختلاف تعداد طلاها با دومین کشور، اولین جایگاه جدول را به خود اختصاص داد؛ ژاپن دوم و ایران در ردۀ سوم جدول مدالها قرار داشتند؛ اما در روز ششم، ورزشکاران ایرانی، ۵ طلا، ۷ نقره و ۴ برنز در رشتههای پارادوومیدانی، شطرنج، پاراوزنهبرداری، پرتاب نیزه، فوتبال نابینایان و پاراتیروکمان کسب و به دلیل طلای بیشتر، جای خود را در جدول با ژاپن عوض کردند.
روز چهارم این دوره از مسابقات، در بازیهای رشتۀ پرتاب نیزه اتفاق عجیب و جالبی افتاد. در این رقابت، عرفان رضایی به مدال طلا رسید و سعید افروز، مدال نقره را به خود اختصاص داد. این نتایج به طور رسمی اعلام شد و حتی بر روی سایت هم قرار گرفت اما کمیتۀ برگزاری بازیها، پس از ساعتی، با زدن برچسب «تجدید نظر شده»، نتیجه را تغییر داد! با این حساب، رنگ مدالهای این دو ورزشکار جابهجا شد؛ سعید افروز با ۱۰۶۸ امتیاز، به مقام نخست و طلا رسید؛ عرفان رضایی هم با ۱۰۵۷ امتیاز، مدال نقره به گردنش آویخت.
هاشمیه متقیان رکورد دیگری را در دوومیدانی ایجاد کرد و طلایی شد و مدال نقره هم به زینب مرادی رسید اما با اعتراض تیم چین نسبت به اینکه تیم ایران دیر وارد زمین شده، این مدالها از آنها گرفته شد.
بازیهای امسال اگرچه شاید لابهلای وقایع و اتفاقات فلسطین کمتر از همیشه مورد توجه قرار گرفت و حتی رکوردشکنی مدالهای تیمهای ایرانی چندان دیده نشد، اما افتخار بزرگی بود که شاید کمتر کسی انتظارش را داشت و توقع را از تیمهای جانبازان و معلولین ما برای رقابتهای بعدی بالاتر برد که امیدواریم این مسیر در سالهای آینده ادامه یابد.