سلام و عرض ادب و احترام
یکشنبه تقریبا در دو صحنهای که اتفاق افتاد حضور داشتم.
حقیر هم در صحنهای که دو طیف دانشجویان معترض و حزباللهی روبروی هم قرار گرفتند حضور داشتم و هم در صحنهای که نیروهای لباس شخصی جلوی در انرژی حضور داشتند بودم.
چون در این دو صحنه حضور داشتم با اصرار دوستان به روایت این دو صحنه از دید خودم میپردازم.
و اما درمورد روایت صحنه اول در شریف، یکشنبه تجمعی درون دانشگاه جلوی سردر دانشگاه صورت گرفت که قبل از تجمع، اینطور بهنظر میرسید که دانشجویان معترض، خواستار آزادی دانشجویان بازداشت شده هستند و میخواهند با اعتراض خودشان این را به گوش همه برسونند. که خب خواست همه دانشجویان هم بود که در روند کار تسریع بشه و دانشجوهایی که بیگناه هستند آزاد بشوند.
دقیق خاطرم نیست که افرادی که اونجا اعتراض میکردن در دقایق اول تجمع، چطور شعارهایی میدادند ولی رفته رفته و خیلی سریع، شعارها تیز و رکیک شد و شکل رادیکالی پیدا کرد.
دانشجویان حزب اللهی تا شعارها رکیک و تیز به سمت رهبری نرفته بود در مسجد حضور داشتند چون در اوایل تجمع معتقد بودند که دانشجویانی که جلوی سردر جمع شدند معترض به بازداشت دانشجویان هستند که خواسته منطقی است و همچنین عزادارند. لذا اوایل که شعارها علیه رهبری داده میشد هم آنها در مسجد حضور داشتند و میگفتند وارد نمیشویم.
شاید نیم ساعت بعد از اینکه شعارها خیلی رکیک و تند شد علیه رهبری و جمهوری اسلامی، دانشجویان حزباللهی ماندن در مسجد را صلاح ندانسته و با جمعیتی کمتر از طرف مقابل از سمت مسجد به جلوی سردر آمده و به دفاع پرداختند.
خود من وسط ایستاده بودم و دو جمعیت را تماشا میکردم. جمعیت طرف معترض یکسری اهانتهای عجیب و غریب و فحشهای بعضا رکیک جنسی را یکصدا شعار میدادند بطوری که صدا از بیرون دانشگاه هم شنیده میشد و بهجای مشت گره کرده، تقریبا اکثریت طرف معترض، انگشت وسطشان را به طرف مقابل نشان میدادند و شعارهای رکیک را تکرار میکردند.
بنده واقعا از آن شعارها متاثر شدم و به گریه افتادم و تعجب کرده بودم که چرا دانشجویان شریف باید اینطور شعارهایی بدهند و چرا باید دانشجویان معترض به مادر همدانشگاهیانشان که متفاوت فکر میکنند فحش رکیک جنسی بدهند.
به دکتر شمس اللهی نگاهی انداختم.
ایشان هم تعجب کرده بود و به اساتید و مسئولینی که آنجا حضور داشتند که نظارهگر و متعجب بودند، گفتند که «من میفهمم که یک فردی مخالف حکومت باشد و میفهمم که حتی چریک باشد و با حکومت مبارزه مسلحانه هم بکند ولی اینکه یک جمعیت ۳۰۰ نفری یکجا بایستند و همه باهم یکصدا فحش رکیک جنسی سر بدهند علیه طرف مقابل را من هضم نمیکنم.»( نقل به مضمون)
یا بهقول یکی از دوستان، براندازان سال ۵۷ هم برانداز بودند ولی این صحنه ها را خلق نکردند.
دانشجویان حزباللهی هم شعارهای دفاعی میدادند در دفاع از مقدسات و اعتقادی که داشتند. شعاری که از آن معنای مقابله با طرف مقابل برداشت شود سرداده نمیشد. ( به جز شعار "خامنهای کوثر است/ دشمن او ابتر است" که میشد از آن برداشت مقابله با طرف مقابل کرد.)
و بعد از دقایقی دو تجمع به زد و خورد و مشت و لگد کشیده شد و بطری و آت و آشغال پرت شد و بعد هم با حراست و یک عده دیگر، این دو تجمع جدا شدند.
بعد از این اتفاق اصلا بعید نمیدانستم که این ماجرا یک پروژهٔ در حال اجرایی بوده باشد و یک دست های پنهانی خواسته باشند که فضای دانشگاه را به سمت خشونت و رادیکالیزه بودن ببرند و شاید حتی اگر کشته هم میگرفتند خوشحال میشدند.
صحنه دوم حضور لباس شخصیها بود.
بعد از اینکه تجمع معترض رفت به سمت در انرژی خودم را به اونجا رساندم.
الان دارد این تصویر مخابره میشود که یکسری لباس شخصی بیرون دانشگاه ایستاده بودند و میخواستند همه اون جمعیت رو بزنند، در صورتیکه اینطور روایت کردن ناقصه بنظرم.
حداقل جلوی در انرژی که حاضر بودم رو عرض میکنم و پارکینگ رو اطلاعی ندارم که چه اتفاقی افتاد دقیقا.
اون شب چیزی که من فهمیدم هم از مشاهدات عینیام و هم از برخی مسئولین دانشگاه و هم از پرس و جو با حراست و بعضی دانشجوها، جلوی در انرژی این لباس شخصیها یک سری افراد لیدر و مظنون رو اعم از دانشجو و غیر دانشجو شناسایی و نشاندار کرده بودند و دستور داشتند که اونها رو بازداشت کنند برای گرفتن اطلاعات یا تحویل به دستگاه قضایی یا هر چیز دیگری و تا دستگیر نمیکردند نمیرفتند.
و خب من هم بعد از وضعی که در تجمع اول بین دانشجویان رخ داد معتقد بودم که باید ترمز لیدرهای خشونت و اهانت در دانشگاه کشیده میشد و اطلاعاتی مبنی بر سرپل بودن اینها گرفته میشد و اگر جرمی نکردند آزاد میشدند و یا کمیته انضباطی حرکت مقتضی در قبال آنها انجام میداد.
بگذریم.
لباس شخصیها بهصورت نامحسوس این افراد رو از وسط جمعیت میقاپیدند، چون جمعیت اونجا فکر میکرد که این عمل داره رندوم صورت میگیرد (که البته قبلا چند باری تجربه شده بود که گترهای و کور بازداشت کرده بودند و همان روز آزاد کردند) و چون یک تعدادی از دانشجوهای نشاندار شده هم باید بازداشت میشدند، بنابراین طبیعی بود که دوستان آنها و جمعیت دور اون فرد یا افرادی که دغدغه دانشجویان رو داشتند ولو حزباللهی با لباس شخصی درگیر میشدند و سعی در آزاد کردن اون فرد از دست لباس شخصی داشتند و مانع از بازداشت میشدند و باالطبع لباس شخصی هم با آنها درگیر میشد و بعضی از لباس شخصی ها هم خشونت بیش از اندازه به خرج میدادند.
خیلی دقیق خود درگیری ها را نمیتونم بنویسم چون تو خود درگیری نبودم و تکتکشان با جزئیات یادم نیست.
ولی نسبتا نزدیک بودم به محل درگیری و گاهی کنار در انرژی از سمت بیرون و گاهی جزو زنجیره افرادی بودم که بچه ها از وسط آنها عبور میکردند.
میدیدم که بعضی از بچهها رو برای بازداشت از وسط جمعیت میقاپیدند، اون دانشجو مقاومت میکرد، تعدادی از جمعیت دور اون فرد تلاش میکردن که اونو از دست لباس شخصی برهانند و با لباس شخصی درگیر میشدن که نبرش و طبعا لباس شخصی هم درگیر میشد که بعضی از آنها هم خشونت بیش از حد به خرج میدادن یعنی یا تیر پینت بال میزدن به آنهایی که خیلی تلاش برای آزاد کردن اون فرد میکردند (که از اطراف تیر میزدن) یا اگر جمع پیرامون اون فرد برای آزاد کردن اون فرد تلاش میکرد و با لباس شخصی گلاویز میشد، لباس شخصی هم با باتوم میزد که جمع دور اون فرد، دست از کمک کردن به اون فرد بکشد و پراکندهشان کند که بتواند فرد مورد نظر رو بازداشت کند که البته بعضیشان بیش اندازه جمع دور آن فرد رو میزدند!
برخورد سخت و زد و خورد با افرادی میشد که مانع از بازداشت اون افراد نشان دار میشدند و یک عدهای از جمیعت با آن نیرو درگیر میشدند که نباید آنها را ببرید و به زعم جمعیت اینها جرمی نکردند و با ما فرقی ندارند ولی به زعم لباس شخصی ها با یک «نه» قاطع مواجه میشدند!
و خب حتی اگه افرادی به این ممانعت مصر بودند هم ممکن بود بازداشت شوند و آنهایی که گلاویز میشدند که نباید فلانی را ببرید، تیر پینت بال یا کتک یا باتوم میخوردند. (ممکن بود کتک بدی هم بخورند)
اما مورد بعدی از دیدگاه ناظر دانشجو رو میخواهم عرض بکنم هم خطاب به مسئولین دانشگاه و هم خطاب به لباس شخصی ها که واقعا هم تا الان نفهمیدم از کدام نهاد یا گروه بودند. (بعضی میگفتند که دو گردان بسیج بیرون دانشگاه بودند. بعضی گفتند همه بودند. بعضی گفتند واجا بوده است.)
اگر افرادی را به عنوان لیدر و مظنون میخواهند دستگیر کنند نباید جلوی یک جمعیت ۳۰۰ نفری دانشگاهی یا داخل جمعیت این کار را بکنند چون بشدت اضطراب و هراس در جمعیت به وجود میآورد. مخصوصا وقتی افراد مظنون دانشجو باشند چون منجر به مقابله، زد و خورد و اهانت میشود. این تا حد خوبی نتیجه طبیعی اینگونه دستگیر کردن بین جمعیت دانشگاهی است هرچقدر هم که نیروی زبده و صبوری برای اینکار انتخاب کرده باشند.
حتی من هم که با پرس و جو از حراست و مسئولین دانشگاه فهمیده بودم که اینها میخواهند عدهای که نشان دار کرده بودند را ببرند هم بین جمعیت ترس و استرس زیادی گرفته بودم چه برسد به فردی که حالا خبر ندارند چه اتفاقی دارد میافتد و هدف آنها چیست.
باید همانطور که قبلا هم سابقه داشته، افرادی که به آنها مشکوک شدند یا مظنون هستند با ابلاغیه بیایند خودشان را تحویل دهند نه به این روش.
یا اگر خودشان را تحویل ندادهاند روش دیگری اتخاذ میشد و در جایی که خلوت بود این افراد بازداشت میشدند و تفهیم اتهام میشدند.
و واقعا نمیدانم این نیروها چه فکری کردند و بر چه مبنایی تصمیم گرفتند و چرا راه دیگری را برای دستگیری انتخاب نکردند و کدام فرمانده میدانی به این نتیجه رسیده بود که اینجا باید وارد شود و احساس تکلیف کرده بود.
احتمالا دانشگاه میتوانست قبل از این اتفاقات تدبیر لازم را بیاندیشد که مانع از به هم رسیدن و مخلوط شدن این نیروها با دانشجوهای معترض شود همانطور که الان میتواند دانشجویان را با فشار و چانه زنی خودش آزاد کند. میتوانست با هماهنگی لازم با مسئول آن بخش جلوی این اتفاق را بگیرد ولی پیش بینی لازم را نکرد.
و البته که قطعا میتوانست آنهایی که در دانشگاه تند میروند و آتش رادیکالیزه بودن را تند میکنند و تجمعات را به سمت اهانت و خشونت میبرند را هم به کمیته انضباطی بکشاند تا کار به بیرون نرسد و اگر هم کسی مشکوک یا مظنون است و کار اطلاعاتی لازم دارد با ابلاغیه خودش رو به اداره اطلاعات تحویل دهد یا اگر تحویل نداد بیرون از جمعیت بازداشت شود و نه به این شکل.