«شما همهچیز این مملکت هستید؛ شما ثروت واقعی کشورید. ثروت مملکت نفت نیست، مس نیست، بلکه مغزهای برجسته، خدمتگزار و فداکار است. من تنها یک آرزو در زندگی دارم: اگر روزی مُردَم، به آن عمل کنید. به مملکت خود خدمت کنید.» اینها سخنان دکتر محمدعلی مجتهدی بود، بنیانگذار دانشگاهی که در میانههای پاییز 44، در چندصدمتری میدان آزادی متولد شد؛ دانشگاهی که آن روزها «آریامهر» نام داشت و امروز، همه آن را به نام شریف میشناسند. شریف، بیش از نیمقرن پیش بهعنوان نخستین دانشگاه فنی و مهندسی ایران زاده شد و اکنون، با آغاز سال تحصیلی 04–05 و ورود به شصتمین سال فعالیت خود، این ستاره درخشان آموزش عالی ایران بار دیگر در آستانهی فصلی تازه از زندگی خویش ایستاده است.

شریف سالانه رویدادهایی مانند جشن فارغالتحصیلی و هفته پژوهش برگزار میکند؛ اما در سال ۸۳ به پیشنهاد دکتر سهرابپور، رئیس وقت دانشگاه، تصمیم گرفته شد که سال تحصیلی ۸۴–۸۵ بهعنوان «سال بزرگداشت چهلسالگی شریف» نامگذاری شود. در ۱۸دی۸۳، «ستاد بزرگداشت چهلسالگی شریف» تشکیل شد و از آغاز سال تحصیلی، حالوهوای دانشگاه رنگی تازه گرفت. تمامی برنامهها و رویدادهای سالانه دانشگاه در این سال با فضای متفاوت چهلسالگی برگزار شدند. دانشگاه به همین تغییرات بسنده نکرد. از مهمترین رویدادهای آن سال میتوان به ضرب سکه تمامنقره و انتشار تمبر یادبود، طراحی نشان ویژهی چهلسالگی، انتشار کتاب «باغ آینه» به پاس گرامیداشت یاد و خاطره تمامی شهدای شریف در چهلسال فعالیت دانشگاه و برگزاری مسابقات ورزشی چهلسالگی اشاره کرد. از دیگر اقدامات اثرگذار آن سال، که برای نخستینبار در تاریخ دانشگاه رقم خورد، درخواست تدفین شهدای گمنام در محوطه مسجد دانشگاه بود؛ اقدامی برای زنده نگه داشتن یاد قهرمانان ملی که با موافقت وزارت علوم و پیگیریهای ستاد بزرگداشت چهلسالگی شریف به ثمر نشست و سرانجام در ۱۲اسفند۸۴، شریف میزبان دو قهرمان خوشنامِ گمنام شد. بااینهمه، شاید یکی از بزرگترین دستاوردهای آن دوره، عزم و تلاش بیوقفهی دانشگاه برای گردآوری و ثبت اسناد تاریخی شریف بود؛ تلاشی که ثمرهاش چاپ مجموعه ارزشمند «شریف از آغاز تا کنون» بود؛ یار نویسنده در نگارش داستان بزرگداشتهای شریف. اثری که با نگاهی جامع، تاریخ شریف را از زبان روسا، استادان و چهرههای اثرگذار دانشگاه منعکس میکند. در کنار آن، ساعتها فیلم و گفتوگو از «تاریخ شفاهی دانشگاه» نیز به ثبت رسید تا شریف برای نسلهای آینده ماندگار بماند.

همه این تلاشها درنهایت در ۱۶اسفند۸۴ به ثمر نشست؛ روزی که مراسمی باشکوه در سالن جباری برگزار شد و شریف، چهلسالگی خود را به همراه اعضای خانوادهاش جشن گرفت. این مراسم با حضور رئیس وقت مجلس شورای اسلامی، جمعی از مسئولان کشوری، روسای پیشین دانشگاه، چهرههای ماندگار تاریخ دانشگاه، اساتید، کارکنان، خانوادههای شهدا، دانشجویان و فارغالتحصیلان برگزارشد. همچنین با بخشهایی ویژه، ازجمله اجرای سرود دانشگاه، تجلیل از چهرههای شاخص تاریخ شریف و مروری بر دستاوردهای چهاردهه پویایی و افتخار دانشگاه همراهبود. مراسم با استقبال کمنظیری روبهرو شد؛ بیش از ۴۰۰۰نفر در آن شرکت کردند که حدود ۲۵۰۰نفر در سالن جباری و باقی در فضای تالارها حضور داشتند. همچنین بیش از پنجاه خبرنگار از رسانههای رسمی کشور، رویداد را پوشش دادند. بیتردید سال تحصیلی ۸۴–۸۵ برای شریف سالی متفاوت و ماندگار بود؛ سالِ روایت، بازخوانی و ثبت تاریخ شریف.

با ورود به دههی نود و با پشتوانهی تجربه بزرگداشت چهلسالگی دانشگاه، در آستانهی پنجاه سالگی دانشگاه، دکتر روستاآزاد، رئیس وقت دانشگاه، دستور تشکیل «ستاد بزرگداشت پنجاهسالگی شریف» را صادر کرد و سال تحصیلی ۹۴–۹۵ به این مناسبت نامگذاری شد. از مهر 94، فضای دانشگاه بار دیگر رنگوبوی مرور تاریخ دانشگاه را به خود گرفت. برخی از برنامههای چهلسالگی، همچون ضرب سکه یادبود، برگزاری مسابقات ورزشی و جشنوارههای فرهنگی تکرار شد؛ اما در کنار آن، شریف میزبان رویدادهای تازهای ازجمله نشستهای میان استادان و دانشآموختگان، تقدیر از استادان پیشکسوت دانشکدهها، برگزاری همایش «نقش دانشگاه در دفاع مقدس»، طراحی سردیس شهدای فناوری، تولید نماهنگهای ویژه و شناسایی و ثبت «اولینها» در تاریخ دانشگاه نیز بود. از مهمترین دستاوردهای این دوره، تداوم مسیر مستندسازی تاریخ دانشگاه بود که با جدیت دنبال شد.
در این سال، از چند اثر تازه برای روایت دقیقتر تاریخ شریف همچون «روزگار شریف (مروری بر نیمقرن تلاش و پویایی)» رونمایی شد که ما را به سفری پرالتهاب در مسیر شکلگیری و فرازوفرودهای دانشگاه از زمان تأسیس تا بازگشایی در سال ۶۱ میبرد. «افلاکیان شریف» ما را به سفری در دل زندگی و یاد شهدای پرافتخار دانشگاه میبرد. «یادگاران شریف (جلد دوم)»، دایرهالمعارفی تصویری از دانشگاه که با ورقزدنش میتوان به عمق خاطرات شریف سفر کرد؛ آثاری که در کنار دیگر یادمانهای پنجاهسالگی، برگهای تازهای به تاریخ مکتوب شریف اضافه کردند. سرانجام در اردیبهشت۹۵، مراسم رسمی پنجاهسالگی شریف با حضور وزیر علوم، معاونان رئیسجمهور و جمعی از پیشکسوتان و نخبگان دانشگاه در سالن جباری برگزار شد؛ رویدادی باشکوه که در آن شریف بار دیگر درخشید و نیمقرن مسیر پرافتخار خود را مرور کرد.

شریف که روزی با هدف تربیت نیروی متخصص و متعهد برای خدمت به کشور پایهگذاری شد، امروز در شصتمین سال فعالیت خود با تشکیل «ستاد شصتسالگی شریف» قرار است تا بار دیگر گذشته پرافتخار خود را منعکس کند و بهسوی آینده قدم بردارد. شصتسالگی شریف تنها یادآور گذشته نیست؛ فرصتی است برای آنکه روایت کنیم چگونه این دانشگاه از دل خاک ایران برخاست تا به همان خاک خدمت کند. امروز ما وظیفه داریم آینده شریف را در همان مسیر تعهد، دانش و خدمت به میهن ادامه دهیم.