من شما را نمیشناسم، نمیدانم امروز دغدغهتان در دانشگاه چیست؟ اما ما در بهمن ۱۳۷۹ یعنی دقیقا در قرن قبل، تصمیم گرفتیم روزنامه شریف را برای بهبودِ ولو یک گام در جامعه دانشگاهیِ خودمان بسازیم. جامعهای که سه گروه در کنار هم زندگی و تلاش میکنند: اساتید، دانشجویان و کارکنان؛ سه گروهی که از هم کمخبر بودند و اخبار یکدیگر را نمیدانستند.
باور داشتیم اگر ابزار اطلاعرسانی ایجاد کنیم این یک گام را برداشتهایم. شبانهروز تلاش ما، اما مخالفانی در اساتید داشت که معتقد بودند از هدف اصلی خودمان که آموزش گرفتن است دور میشویم؛ اما موافقان سرسختی هم داشت که معتقد بودند دوره دانشجویی دوره تجربه کردن است و از روزنامه به عنوان ابزار اطلاعرسانی در دانشگاه بسیار راضی بودند.
در این دوران مثل همه دورانها اتفاقات صنفی، سیاسی و اجتماعی زیادی پرشتاب رخ میداد و ما تمرین میکردیم و البته گاهی هم اشتباه میکردیم.

امروز که به پشت سرم نگاه میکنم یک چیز از پشتِ سالهای گذشته برایم روشن است: دانشگاه برای دانشجو، دوران کوتاه و گذار است. در این دوران جز دانش اندوختن باید مهارت نرم یاد گرفت. مهارتهای نرم، آینده شما را میسازند و از دانش با مهارتهای نرم میتوانید استفاده کنید. تجربه گروههای دانشجویی یکی از بهترین روشهای یاد گرفتن مهارتهای نرم در دوران ما بود که انواع مختلفی هم داشتیم از ورزشی و فرهنگی تا سیاسی و اجتماعی.
فقط یادتان باشد برای دانشجو، دانشگاه دوران گذار است و طوری باید آن را طی کرد که پروندهاش را بشود در زمان خودش بست.
آن سال بچههای روزنامه شریف از گروههای دانشجویی آن زمان دور هم جمع شدند: نقطه سرخط، دانشگاهِ ما، گفتوگوی تمدنها، مجله مکانیک، رسانا و حتما چندین گروه دیگر که من امروز ممکن است فراموش کرده باشم اما منتورهای حرفهای هم داشتیم که نسل قبل دانشآموختگان شریف بودند و کار حرفهای مطبوعات و مدیریت میکردند؛ و دانشگاه هم، امکانات و بودجهای در اختیار ما گذاشت تا این تجربه شکل بگیرد.
از آن دوران برخی از ما هم تصمیم گرفتیم وارد کار مطبوعات به عنوان حرفه و کسبوکار شویم و برخی در مسیر دیگری گام برداشتند. من دوران کوتاهی بعد از آن در تحریریه مطبوعات کار کردم و بعد تصمیم گرفتم وارد کسبوکار مطبوعات شوم و بعد خیلی زود از کسبوکار مطبوعات به کسبوکار آنلاین که در حدود ۳۰ سالگی من در حال بزرگ شدن بود تغییر مسیر دادم و هر کجا در این سالها کار برایم سخت میشد، تجربه و دوستان آن سالها برایم کارساز بود و راه را هموارتر کرد.
من مسعود شاهمرادی هستم، ورودی ۷۷ فیزیک و اولین سردبیر روزنامه که دوست دارم شما را بشناسم و خوشحال میشوم از طریق روزنامه یا سایر مسیرها با هم در ارتباط بوده و به گفتوگو بپردازیم.
مسعود شاهمرادی؛
ورودی ۷۷ فیزیک؛
اولین سردبیر روزنامه