امروزه سبک زندگی ما در شرایطی قرار دارد که گویی آن را بر دور تند قرار دادهاند. عوامل مختلفی از جمله فضای مجازی باعث این اتفاق هستند که ممکن است بسته به شرایط، این سرعت مفید یا مضر باشد. گاه پیش میآید که برای انجام یک فعالیت، رسیدن به جلسهای مهم، مجلس شادی، عزا یا حتی رسیدن به کلاسهای دانشگاه، عجله داریم. از طرفی احساس گرسنگی، برای هر کسی و در هر جایگاهی، مسئلهای مهم و حیاتی به شمار میآید. در این هنگام، یکی از سریعترین، راحتترین و گاهی مقرونبهصرفهترین گزینه، خرید یک ساندویچ است. به مناسبت روز جهانی ساندویچ، سراغ تاریخچه و داستان شکلگیری این اثر هنری رفتهایم.

قدمت
این سبک از غذا، حدود ۲۵۰ سال پیش اختراع شده است و تاکنون دارای طرفداران بسیاری است. قدیمیترین سابقۀ مکتوبی که از ساندویچ وجود دارد به سال ۱۷۶۲ برمیگردد و در شهر کنت انگلستان به مناسبت ۲۵۰ساله شدن این غذای خوشمزه و سرگرمکننده جشن هم گرفتهاند. در خبرگزاریهای این شهر آمده بوده که به مناسبت ۲۵۰ سالگی اختراع ساندویچ یا ساختهشدن اتفاقی ساندویچ که حالا دیگر یکی از مشهورترین خوراکیها در جهان است، جشنی در شهری بندری به همین نام در ایالت کنت بریتانیا برگزار شود. پس از گذشت این همه سال همچنان جذابیت ساندویچ از بین نرفته و بهعنوان یک خوراکی بشری از مرزهای کشور انگلیس فراتر رفته و در تمام دنیا شناخته شده است. هزاران و میلیونها واحد فروش اغذیه در دنیا به ارائه این شکل از خوراکی با دستور تهیههای بسیار گوناگون به مردم میپردازند.
تاریخچه شکلگیری
بر خلاف اسم ظاهری و پسوند «یچ» که ممکن است ما را یاد کشورهای حوزه یوگسلاوی بیندازد، این غذا از دل شهری به همین نام در کشور انگلستان بیرون آمده است. پادشاهان شهر ساندویچ، در بین مردم به «ارل» شهرت داشتند. «جان مونتاگو ارل چهارم»، حاکم وقت این شهر، طبق گفتهها علاقۀ بسیار زیادی به بازی داشت. تاحدیکه برای عدم توقف بازی خود، دستور میداد تا گوشتی را بین دو نان برای او بیاورند تا همزمان که با یک دست بازی میکند، با یک دست هم غذا بخورد. زمانی که مردم این را شنیدند آنها نیز غذای خود را اینگونه سفارش دادند و چون منشأ این غذا شهر ساندویچ بود، به نام ساندویچ شهرت یافت.
اختلاف بین علما
این که نام ساندویچ بعد از جان مونتاگو به وجود آمد، مشهود است، اما راجع به این که اولین ساندویچ چگونه به وجود آمد و مخلفات داخلی آن چه بوده بحثهای بسیاری وجود دارد. شایعهای وجود دارد که در کتاب تور به لندن دربارۀ استفاده ساندویچی که ترکیب آن نان و گوشت بوده توسط «پیرجین گرسلی» که شخصیتی اسطورهای در بازی قمار با کارت بوده صحبت به میان آمده است. گفته میشود این شخص که لرد ساندویچ نام گرفت قهرمانی بود که تمام وقت خود را صرف کارت بازی و قمار میکرد. پیرجین گرسلی در حین بازی وقتی گرسنه میشد از خدمهاش میخواست گوشت را درون نان قرار دهند تا بخورد. این نوع غذاخوردن که جنبۀ سرگرمی در بین بازی را داشت کمکم در بین دوستان قماربازش رواج پیدا کرد و این بود که ساندویچ به وجود آمد.
انواع مختلف
با وجود این دست اطلاعات، خوردن نان و پنیر هم در اوایل به همین شکل بوده؛ اما نام ساندویچ را به خود نگرفته بود. وقتی یک محصول وارد سرزمینی میشود، با توجه به فرهنگ و سلایق مردم آن خطه، دچار تغییراتی باب میل افراد و گاه، نوآورانه میشود. ساندویچ هم از این قضیه مستثنی نیست و امروزه با شکل و طعمهای متفاوت، دست ما را در انتخاب باز میگذارد. همچنین، این خوراکی، در حال حاضر، اغذیۀ مورد علاقه بیش از ۸۰ درصد از مردم زمین را شامل میشود.