با سقوط آزاد رتبه شریف در نظام رتبهبندی شانگهای چه باید کرد؟
جدیدترین نتایج نظام رتبهبندی دانشگاهی شانگهای، اواخر تابستان منتشر شد و این موسسه، رتبههای جدید دانشگاههای جهان را منتشر کرد که متاسفانه شریف اگرچه در رتبهبندی 2024 نظام QS رشد داشت، اما در شانگهای نسبت به سال قبل سقوط محسوسی کرده بود.
شریف امسال در بین رتبههای ۷۰۱ تا ۸۰۰ دانشگاههای جهان قرار گرفت و این در حالیست که پارسال بین دانشگاههای ۶۰۱ تا ۷۰۰ قرار داشتیم و در ۲۰۲۱ هم بین ۵۰۱ تا ۶۰۰ بودیم و این یعنی هر سال حدود ۱۰۰ پله در حال سقوط هستیم و امتیازهای کمتری را در این نظام معتبر کسب میکنیم.
از سوی دیگر هم دانشگاههای هاروارد، استنفورد، MIT، کمبریج و برکلی پنج دانشگاه برتر امسال جهان در این رتبهبندی بودهاند.
نگاهی به معیارهای شانگهای نشان میدهد امتیازات شریف نسبت به سال گذشته در اکثر موارد تغییرات زیادی نداشته اما در دو مورد زیر افت داشتیم و باعث سقوط رتبه شده که بهتر است مسئولین و اساتید دانشگاه برایش دست به کار شوند:
۱. تعداد مقالات ما در مجلات Nature و Science که امتیاز جداگانه دارد، در بازه زمانی مد نظر موسسه شانگهای صفر یا کمتر از سایر دانشگاهها بوده و نسبت به بازه زمانی منتهی به سال قبل افت کرده است.
۲. تعداد مدال بینالمللی هم که یکی دیگر از امتیازات دانشگاه به حساب میآید، در سالهای اخیر صفر بوده و آخرین آنها، مدال فیلدز
مریم میرزاخانی است که تا ده سال بعد از کسب مدال برای شریف امتیاز آور است اما باتوجه به روند نزولی امتیاز هر مدال با فاصله گرفتن از سال اهدای آن، هر سال امتیازش کمتر و به زودی صفر خواهد شد.
رتبههای تفکیکی هر حوزه فعالیت دانشگاه که نحوه محاسبه متفاوتی با رتبه کلی دارند هم از این قرار است:
مهندسی عمران: ۷۶ - ۱۰۰/ مهندسی مکانیک: ۱۰۱ - ۱۵۰/ منابع آبی: ۱۵۱ - ۲۰۰/ مواد و متالورژی: ۱۵۱ - ۲۰۰/ مهندسی برق: ۲۰۱ - ۳۰۰/ مهندسی مخابرات: ۲۰۱ - ۳۰۰/ علوم و فناوری ابزارآلات: ۲۰۱ - ۳۰۰/ مهندسی شیمی: ۲۰۱ - ۳۰۰/ مهندسی انرژی: ۲۰۱ - ۳۰۰/ مهندسی کامپیوتر: ۴۰۱ - ۵۰۰
با این حساب اگر میخواهیم نتایج خوبی را در این رتبهبندی کسب کنیم، تمرکز ویژه روی مقالات و مدالهای بینالملیی در کنار حفظ و ارتقاء سایر پارامترها میتواند کمک شایانی در این موضوع به ما کرده و ترمز سقوط آزاد رتبه شریف در شانگهای را بکشد.
