
در فرانسه بیش از یکماه است که وضعیت قرنطینه اعلام و اجرا شده و برای بیرون رفتن از خانه باید فرم مخصوصی را تکمیل کرد. البته فقط در چند مورد خاص مثل خرید، ورزش به صورت انفرادی و رفتن به مراکز درمانی میتوان از خانه خارج شد و غیر از مراکز درمانی برای باقی موارد بیشتر از یکساعت حق بیرون بودن از خانه را ندارید، چرا که در فرم ذکرشده ساعت و تاریخ و آدرس را باید وارد کنید. همچنین بیرونرفتنتان باید محدود به شعاع یک کیلومتری منزلتان باشد. پلیس هم روی این قوانین نظارت دارد و بار اول ۱۵۰ یورو و در دفعات بعدی ۱۵۰۰ یورو متخلفان را جریمه میکند.
مردم فرانسه اوایل شیوع کرونا و قبل از اعمال قرنطینه مسائل بهداشتی را زیاد رعایت نمیکردند و زندگی عادی داشتند، حتی در حملونقل عمومی فقط من دستکش و ماسک داشتم و برای بقیه این موضوع عجیب بود و یکی دو نفر هم مسخرهام کردند و گفتند اینجا که چین نیست. ولی بعد از قرنطینه مردم هم مراعاتشان خیلی بیشتر شد، مثلا بزرگراهی که نزدیک خانه من است، در حالت عادی همیشه ترافیک دارد ولی الآن هیچ ماشینی داخلش نیست یا مثلا وقتی برای رفتن به مرکز خرید سوار اتوبوس میشوم، معمولا فقط من هستم و راننده، در حالی که در شرایط عادی بیست نفری همیشه بودند.
در مراکزی که معمولا صف مردم تشکیل میشود، روی زمین علامتگذاری شده تا فاصله اجتماعی بین افراد رعایت شود. همه مغازهها و شرکتها بسته است و مردم دورکاری میکنند و چون بازدهی دورکاری پایین است و شرکتها وضع درآمدی خوبی ندارند، دولت قرار است تا مدتی از آنها مالیات نگیرد. کلاسهای دانشگاهها هم به صورت مجازی تشکیل میشود و دانشجوهای فرانسوی را به شهر محل زندگیشان فرستادهاند.
حدود یک ماه و نیم پیش که از ایران به فرانسه آمدم، علائمی شبیه به کرونا داشتم. آن زمان در فرانسه خبر خاصی نبود و فقط ترسش بین مردم وجود داشت. در حالی که نه کارت بیمه همراهم بود و نه مدرک شناسایی، فقط یا یک کارت دانشجویی که اعتبار خاصی هم ندارد به بیمارستان رفتم. شرایطم را توضیح دادم و کادر درمانی بلافاصله من را به اتاق ایزوله منتقل کردند، در حالی که در شرایط عادی بدون مدرک شناسایی و کارت بیمه اصلا کارت را راه نمیاندازند. شش هفت ساعتی آنجا بودم و پرستارها مرتب میآمدند و تبم را اندازه میگرفتند و آزمایش انجام میدادند و خیلی مسائل بهداشتی و ایمنی را جدی در نظر داشتند، حتی برای گرفتن تصویر سیتیاسکن، دور آن دستگاه بزرگ را کاور پوشاندند و به اتاق ایزوله آورند و من را از آن خارج نکردند. آخرش هم هیچ پولی نگرفتند و بعدش ایمیل زدند که مدرک شناسایی و کارت بیمه را برایشان بفرستم.
بعدا که وضعیت شدیدتر شد، مثل بقیه جاها امکانات بهداشتی مانند ماسک و ژل و ... کمیاب و حتی نایاب شد. حدود یک ماه پیش هم تعداد زیادی از پزشکان فرانسوی به دولت نامه زدند و شکایت کردند که امکانات درمانی و بهداشتی ما در مواجه با کرونا کم است.
یکسری از سایتهای فیلم و کتاب و سرگرمی و ... خدماتشان را برای این ایام رایگان کردند. اپراتور موبایل هم پیام داده که اگر تمایل داری، فلان شماره را بفرست تا روی قبض موبایلت ۵ یورو اضافه شود و این مبلغ در راه مقابله با کرونا به مصرف برسد.