شورای صنفی دانشجویان را به نوعی میتوان نهادی متشکل از نمایندگان دانشجویی دانست که برای احقاق حقوق دانشجویان و بهتر شدن شرایط رفاهی، آموزشی و صنفی آنها میجنگند.
این جنگ گاهی با بیانیههای تندوتیز ظاهر میشود و گاهی هم با جلسات مختلف و با سلاح سخن جریان پیدا میکند.
به جهت ساختاری هم طبق آییننامه و شیوهنامۀ اجرایی این شورا، هر نهاد و بخشی از دانشگاه از دانشکدهها گرفته تا خوابگاهها، دارای شورای صنفی متناسب با جمعیت خود است که زیر نظر معاونت دانشجویی دانشگاه فعالیت کرده و حکم انتصابات خود را هم از این معاونت دریافت میکند؛ از طرفی جمعهای هر واحد هم با رأیگیری، یکی از اعضای خود را به عنوان دبیر شورا انتخاب کرده و وی تا پایان دوره، وظیفۀ مدیریت و امضای مکاتبات را بر عهده خواهد داشت و در نهایت اعضای شورای واحدها با رعایت شرایطی خاص و رایگیری، شورای صنفی کل یا شورای صنفی دانشگاه را تشکیل میدهند.
تمام وظایف صنفی را شاید نتوان در یکجا نوشت اما در یکدستهبندی میتوان امور تغذیه، خوابگاهها، وامهای دانشجویی و نحوۀ توزیع و تخصیص آنها، امکانات بهداشتی و درمانی، امور آموزشی و امکانات ورزشی از وظایفیست که میتوانند در مجموعۀ وظایف شورای صنفی به آنها پرداخته شوند.
شورای صنفی را احتمالاً بتوان ویژه دانشجویانی دانست که برای تحقق اهداف خود و اطرافیان دست از تلاش برنمیدارند و مشکلات و سختیهای مختلفی را هم که در مسیر پیشرفت محیط اطراف سراغشان میآید تاب میآورند. دانشجویانی که میخواهند در نگاه به مسیر گذشتۀ خود، کارهای مهم، هر چند کوچک را ببینند و در حد توانشان هم برای مسیر بهبود شرایط گام بردارند.
این نهاد را از طرفی میتوان پلی میان مسئولین دانشگاه و دانشجویان دانست که میتواند با انعکاس نظرات و وضعیت دانشجویان نقش موثری در تصمیمگیریهای دانشگاه و وضعیت دانشجویان داشته باشد.
البته این نکته را هم نباید فراموش کرد که اعضای شورا هر از گاهی در میان مخالفتهای سرسخت مسئولین و لابلای آییننامههایی که جانی برای بدنۀ فعالیت دانشجویی نگذاشتهاند، در قوانین و حقوق جستوجو میکنند تا شاید راهی برای تنفس آزاد دانشجویان بیابند. آییننامههایی که از خود شورای صنفی هم صرفنظر نکرده و با تمام قوا تمام آنچه از دست این نهاد مهم برای بدنۀ بیجان دانشجو بر میآمده را در سالهای اخیر دربرگرفته و تحت تاثیر قرار داده است.
با تمام آنچه از شورای صنفی باقی مانده و با تمام آنچه از دست این نهاد برای روشن کردن مسیر آیندۀ دانشکدهها و دانشگاه بر میآید احتمالاً میتوان گفت که این وظیفۀ اصلی دانشجویان است که در برابر بیعدالتیها و بیقانونیها سکوت نکرده و برای روشن نگه داشتن تنها محلی که میتوانند با آن برای حقوق خود مبارزه کنند، اقدام کنند و اولین راه و نقطه آن هم انتخاباتیست که به زودی در دانشگاه برگزار خواهد شد.
به امید آنکه دورۀ بعدی این شورا با افزایش آگاهی دانشجویان نسبت به حقوق خود و اتحاد با آنها بتواند تغییرات مهمی در وضعیت فعلی دانشگاه ایجاد کرده و کاستیهای موجود را در حد توان جبران کنند.