
تا به اینجا از یک روند دربارهی مفاهیم ظهور شروع کردیم. (این روند) از انتها شروع میشد و به ابتدا میرسید. این روند را توضیح دهید؟
پاسخ یکی از حاضرین:« (تا به اینجا گفتیم) شروع مسیر انتظار- که پروژهای الهی است برای هدایت بشر و لازمهی آن درک مسیر است- وقتی اتفاق میافتد که ما به تمام پیامبران و کتبی که همراهشان آوردند، ایمان بیاوریم. شروع این مسیر حضرت آدم و حوا هستند.
ما چهارنوع انسان داریم:
۱-انسان کامل و متقی که درجه اعظم آن خود پیامبر هستند.
۲-انسان مکتوب که همان کتبی هستند که همراه پیامبران فرستاده شدند؛ برای نمونه قرآن.
۳-انسانکبیر
۴-انسان صغیر
در واقع (باید) تمام انسانها ارادهشان برای تشکیل و تحقق حکومت حق یکپارچه شود.»
سوال یکی از حاضرین: «تحقق ارادهها کمی گنگ است و نتیجهای که گرفتهایم ناقص به نظر میرسد. (اینکه هدف حکومت حق است و برای تحقق این حکومت به ارادهها نیاز داریم). »
پاسخ استاد:
«آنقدر تصویر آنچه که قرآن درباره ظهور میگوید با تصویری که ما درباره ظهور داریم متفاوت است، که اصلا جمعکردن ( این دو تصویر ) خودش مکافاتی است. در ابتدای کار آدم فکر نمیکرد به این صورت باشد. آمدن امام زمان وابسته به موضوعی در ارادهی ما باشد.
ظهور امام همیشه حواله به ارادهی خدا داده میشد. خدا هروقت بخواهد امام زمان میآید و ما وظیفهمان دعاست تا خدا بخواهد. اصلا بحث تشکیل اراده و پیش بردن کار و فعالیت اجتماعی نبود که از دیدگاه درست خیلی متفاوت است.خود درک این مفاهیم، یک کار مهم است که تا اینجا به نظر من تا ۸۰ درصد پیش رفتیم. حالا اینکه این تبدیل به یک سناریوی یکخطی عملیاتی تبدیل بشود که بعضی به آن هوش اجتماعی میگویند...
یعنی یک الگوریتم ذهنی است که در موقعیتها فعال میشود. مثلا شما فرض کنید الان زلزله میآید در آموزشهای مربوط به زلزله کاملا به شما گفته شده که پیش از زلزله باید چه کار بکنید مثلا یک کوله پشتی که داخلش چراغ قوه آب معندی وسایل پانسمان پتو مسافرتی فراهم باشد. وقت زلزله به شما گفته شده که در کدام مکانهای ساختمانها بایستید کجا نایستید. آموزش زلزله در دوره ما در مدارس تمرین میشد. نمیدانم الان مانور زلزله برگزار میشود یا نه و بعد از اینکه زلزله آمده و خانهها تخریب شدند میخواهیم چه کار کنیم. ببینید این یک الگوریتم است که قبل، حین و بعد از زلزله را برای شما توضیح میدهد. توضیح میدهد که زلزله چیست آوار داریم شما چه کار میتوانید بکنید چه کارهایی را بسپارید به نیروهای امدادی چه کارهایی را شما میتوانید انجام دهید.
به عنوان یک مثال دیگر فرض کنید در خیابان راه میروید و یک آقا یا خانم مسن زمین میخورد. شما باید چه کار کنید. اینکه تکانش بدهید یا ندهید، اگر نفس نمیکشد چطور احیا کنید چطور به قفسه سینه فشار بیارید که دندهها نشکند. در خیابان کسی سکته کرده بود تقریبا هم تمام کرده بود اما یکی از رفقای ما آنقدر احیا کرده بود احیا شده بود اما دندهها هم شکسته بود. ببینید اینها یک الگوریتم است که در مقابل یک موقعیت طراحی میشود و بعد آنقدر تکرار میشود که شما میدانید وقتی اتفاقی افتاد باید چه کرد و معمولا آنقدر این را باید تکرار کرد که در پس ذهن انسان بنشیند چون معمولا اتفاق که افتاد معمولا یک تکانه عاطفی سنگین دارد. مثلا نیروهای حلال احمر در ده هشتاد پروتکلهای بسیار واضحی داشتند و به صورت خوشهای هر کس به ۱۰ نفر پایینتر از خودش وصل بود و برآورد شده بود که این طور میشود ظرف ۲ ساعت ۴۰ هزار نفر را در هر شاخه فراخوان کنند. فراخوان میزدند و به همه میگفتند وقتی به این شماره زنگ زدند شما چه کار میکنید مثلا این وسایل را برمیدارید احتمالا اعزام دارید موقعیت شماره ۳. این لوازم را بردارید بروید در مرکز فلان واکسن بزنید و سر ساعت ۳ پایگاه فلان باشید. زمان زلزله بم من خودم عضو آن بودم. ببینید به این میگویند هوش اجتماعی.
به اینها میگویند هوش اجتماعی، الگوریتمهای مشخص.
شما بعد از شنیدن این حرفها باید دربارهی پدیدههای اجتماعی دربارهی ظهور مثل زلزله اینها را باید بدانید.
قبل از ظهور، حین ظهور و بعد از ظهور چه اتفاقهایی میافتد.
ما به اشتباه فکر میکنیم الان برای ما مقداری قبل از ظهور است و حین ظهور، بعد از ظهور انشالله خود حضرت میآیند و کار را پیش میبرند، آن موقع دیگر راهبر وجود دارد و راهبر هدایت میکند از آن جهت نیاز نداریم خیلی[چیزی بدانیم. ]
مهمتر از حین ظهور این است که شما قبل ظهور نمیدانید باید چهکار کنید، درواقع شما نمیدانید سهم شما در رخ دادن اتفاقی بهنام ظهور چیست.
یک چیزی را باید بدانید که پدیدهی ظهور مستقیما به ارادهی الهی ربط دارد، ما در احادیثمان داریم که اگر خداوند بخواهد، یعنی ارادهی خدا تعلق بگیرد، ظرف یک روز تمام مقدمات ظهور را فراهم میکند، این روایت خیلی پدیدهی عجیب غریبی است.مطلب این است: شما چقدر با ارادهی الهی همراه میشوید. . . در واقع شما نمیدانید چطور با ارادهی الهی همراه بشوید، این را اصلا نمیدانید، شما آماده باشید یا نباشید ظهور اتفاق میافتد، قسمت مهم قضیه این است که شما که قرار است آماده باشید در آن لحظه چه سطحی از آمادگی را دارید؟ بله اتفاق تلخی است. . . دربارهی مرگ هم همینطوراست، دربارهی مرگ مگر شما را آماده میکنند؟
خداوند که خیلی کارش ساده است، خداوند رسما در قرآن از سنت استبدال حرفزده است، یعنی اگر شما سختتان است که ارادهی من را پیش ببرید، یک قوم دیگر را میآورم که ارادهی من را پیش میبرد، خیلی صریح خداوند در قرآن از فرایند استبدال صحبت کرده است، که به قوم برگزیدهی خودش که یهود بودند این حرف را زدهاست. خلاصه اگر شما پیش نمیبرید من یک عدهی دیگری را میآورم که پیش ببرند، اصلا دست من بسته نیست. خداوند مسبّب الاسباب است، به تعبیری در فلسفهی اسلامی میگویند «إنّه تعالی إذا أراد أمراً هیّأ أسبابه»، چون عالم نظام سببی مسبّبی است و این حدیث که «أبَى اللّه ُ أن یُجرِیَ الأشیاءَ إلاّ بِأسبابٍ»، خدا در این عالم ابا دارد که چیزی جریان پیدا کند مگر در نظام سببی مسببی. روایات خیلی زیادی داریم، مثلا موسی رفت پیش خدا گفت: من را شفا بده خدا گفت: دوا بخور. . . نظام سببی مسببی در این عالم حاکم است ولی چه میشود؟ «إنّه تعالی إذا أراد أمراً هیّأ أسبابه» خدا اراده کند چیزی اتفاق بیفتد اسبابش را فراهم میکند و این فراهم کردن اسباب برای خدا در یک روز هم میتواند اتفاق بیفتد، اصلا فکر نکنید که دستش بسته است.
تویی که خودت را برای آن لحظه آماده میکنی یا نه. . .
تویی که لحظهی مرگت میرسد برای مرگ آماده شدی یا نه. . .
تویی که لحظهی ظهور میرسد و برای ظهور خودت را آماده کردهای یا نه. . .
و الا خدا کار خودش را پیش میبرد.
مطلب مهم این است که آیا آمادهاید؟ و باید همین را بگویید که چکار میخواهید بکنید؟ به این نکته از بحث که میرسیم، بعد از اینکه همه اینها را یاد گرفتیم، فهمیدیم که ظهور اتفاقی در یک قدم مانده به آخر عالم هست، جهشی در همان مسیری که انبیا طی میکردند.
مسیری که انبیا طی میکردند چه بود؟ این بود که تمام استعدادهای انسان را بالفعل کنند و چون با جامعه انسانی سر و کار داشتند باید راهبری جامعه اسلامی را به دست میگرفتند، از جمله لوازم به دست گرفتن راهبری جامعه اسلامی، حکومت، حاکمیت، توان اغنا و تبیین و. . . است و برای اینکه حضرت حجت بیایند دوباره باید همینها فراهم شود. باید اراده انسانها او را بخواهد و البته که اراده انسانها او را میخواهد اما اراده انسانها در مقابل جبهه استکبار پراکنده است.
هنوز اراده انسانها، از ظلم رنج میبرد اما رهبر نمیخواهد. زمانی رهبر میخواهد که جبهه انسانی در جهان تشکیل شود آن وقت رهبر آن جبهه کیست؟ آن وقت خود آن جبهه طلب میکند.
چیزهایی که در ادعیه میخوانیم میگوییم پراکندگی ما را جبران کن، وَ كَثْرَةَ عَدُوِّنَا وَ قِلَّةَ عَدَدِنَا... جبهه استکبار پر از امکانات است اصلا خصوصیتش این است که تمام امکانات عالم را به سمت خودش کشیده است.
جبهه مستضعفین معمولا امکانات خاصی ندارد. منطق جبهه مستضعفین فقط این است که خون بر شمشیر پیروز است و واقعا هم این قدرت رو دارد و خون بر شمشیر پیروز است.
قدرت جبهه مستضعفین در این است و کار شما باید این باشد که مستضعفین را پیروز کنید. الآن نگاه کنید در قضیه فلسطین، حرفهای مختلفی بوده. دورههای مختلف مذاکرات صلح را داشتند.خاطرم هست یاسر عرفات کمی بعد از انقلاب بود. در مادرید، کمپ دیوید و در جاهای دیگر بحثهای مختلف صلح پیش اومد و رفتند و مذاکره کردند.
نتیجه چه شد؟ نتیجهای ندارد اما شما مستضعفان جهان را میبینید که وقتی اسرائیل به آنها حمله میکند، زور میگوید، وقتی میخواهد ۲۸ خانواده فلسطینی را از منطقه جراح بیرون کنه آن چنان قدرتی از خودش نشان میدهد که در این قدرت هم خیلی ضربه میبیند. کلا ۲۰ تا ۲۵ اسرائیلی در مقابل ۲۴۰ نفر زن و بچه کشته شدند.
اما او باز احساس اختلال قدرت میکند، ببینید جبهه مستضعفین را این طوری تقویت میکنید. باید چه کار کنید؟ از اینجا اگر میخواهید ببینید چه کار کنید باید بدانید مسیر حرکت به سوی اهداف انبیا یک خط واقعی انسانیست. یعنی داستان نیست، واقعیت بوده شما از داستان حضرت موسی که ببینید حضرت موسی بوده و پیروانش فرعون بوده و پیروانش و همه طیف آدمهای با تفاوت، بیتفاوت، پیروان جدی موسی آدمهایی که به موسی شک میکردند آدمهایی که به موسی میگفتند ما اینجا نشستیم تو با خدای خودت برو فلسطین را فتح کن بعد بیا.همه اینها بودند. الان این خط واقعی کجاست؟ وقتی ما داریم از مستضعفین صحبت میکنیم از که داریم صحبت میکنیم؟ از آن طرف اعضای جبهه استکبار کجا هستند؟ اینجاست که شما با مسئله انقلاب اسلامی پیوند جدیای میخورید.
یعنی چیزی به اسم انقلاب اسلامی وجود دارد که این انقلاب امیر میخواهد اگر یادتان باشد من گفتم هر حرکتی امیر میخواهد. به چیزی نیاز دارد به اسم رهبر انقلاب اسلامی.
شما باید درباره این پدیده که یک پدیده خارجی هست خیلی جدی بدانید؛ خیلی جدی حرف بزنید؛ خیلی جدی کار کنید؛ معنی ندارد با پدیده ظهور یا جبهه جهانی مستضعفین برخورد مفهومی داشته باشید.
ما الان داریم درباره جبهه جهانی مستضعفین کار میکنیم خب نسبتت با فلسطین چیست؟
ما چه کمکی کردیم که خط مستضعفین جهان در جلوی خط مستکبرین جهان بهیه نتیجهای برسد؟ اینها مهم است وقتی که میآیید درآان یک خطیشیه خطیها این جا تولید میشه که همین الان جبههای که میخواهد همه اینها را کنار هم قرار بدهد رهبری و واقعیتی دارد، جزئیاتی دارد. . . آن رهبر دارد حرف میزند شما نمیتوانی بگویی من دارم برای فضای ظهور آماده میشوم و پیش میروم اما به این رهبر کاری ندارم
زمان ما کارتونی پخش میشد به اسم علی کوچولو یکی از قسمتهایش این بود که پدر علی کوچولو رفته بود جبهه و علی کوچولو بود و مامانش.
علی کوچولو نشسته بود و داشت لب حوض فکر میکرد میگفت: که من چطور میتوانم به مادرم کمک کنم؟ و بعد مادرش صدایش کرد گفت: برو نان بخر. علی کوچولو خیلی در فکر بود گفت: مامان الآن میآیم. دوباره داشت فکر میکرد که چطو ر میشود کمک کرد.
دوباره مادرش گفت علی برو نان بخر. گفت الان میآبم مادر جان. گاهی ما سیستممان نسبت به واقعیتی که وجود دارد این است. شما خیلی خوب دارید به قضیه میپردازید و واقعیت قضیه که آن بیرون است جا مانده است.لذا در منظر حضرت امام یک نکته مهم هست مبنی بر این که مسئله بر پا داشتن دین، یعنی شما چیزی میشناسید به اسم دین و دستورات و حرفهایی دارد.
یعنی آن قضیه دارد پیش میرود شما نشستید دارید فکر میکنید روز عاشورا اتفاق جالبی که میافتد این است که یکی از افرادی که از سپاه یزید فرار کرده چون حضرت گفتند بروید که حداقل هل من ناصر من را نشنوید.
این آقا به جای اینکه به امام کمک کند فرار کرده، گفت رفتم رسیدم به یک تپهای دیدم یک عده روی ان تپه نشستند و دارند زاری میکنند و در سرشان میزنند گفتم دارید چکار میکنید گفتند ما داریم دعا میکنیم که حسین بن علی(ع) در این جنگ پیروز بشود.گفتم: آقا حسین بن علی (ع) را کشتند داری روی سرت میزنیگریه میکنی که این قضیه ختم به خیر شود؟ به چه دردی میخورد؟ لذا حضرت امام مقوله اقامه را مطرح کردند، اصلا یکی از تفاوتهای اسلام امریکایی و اسلامی که حضرت امام میگفتند مقوله اقامه دین است.
یعنی آیا کمک به برپا شدن اینی که میگویی میکنی یا نه؟ اصلا مسئله اساسی در مورد دین، اقامه است. ولو شما ممکن است به دشمنان خدا فحش دهید.داستان سفیر کبیر انگلیس معروفه که در ایران میخواست جایی برود خودش بود مترجمش بود و درشکهای هم خواستند و سوار شد که برود، درشکه چی آذری زبان بود، شروع کرد، به ترکی فحش دادن به این سفیر، به مترجمش گفت: این چه میگوید گفت: دارد در مورد بستگان درجه یک شما حرف میزند و فحشهای خیلی بدی میدهد. بعد سفیر سرش را تکان داد و گفت: اشکال ندارد تا موقعی که من را به مقصدم میرساند حتی به من فحش هم بدهد.اصلا در عالم قدرت این مطرح است که شما او را به مقصودش میرسانی یا نه.در عالم قدرت این مطرح است که شما او را به مقصدش میرسانی یا خیر. ولو اینکه به او فحش بدهی.
ولی الان در جمهوری اسلامی، فرض کنید وزیر میاید میگوید چرا اصلاحطلبها حذف شدهاند؟
چون دوگانه اصلاح طلب و اصولگرا یکعده را پای صندوق میآورد.
میگویند آنها را برداشتید حذف کردید ولی آخرش هم به نفع ماست.
لذا مطلب مهم است شما چه میکنید؟ آیا قدرت لازم برای اقامه دین را فراهم میکنید یا نه؟
اگر فراهم کردید، در مسیر الهی دارید حرکت میکنید.
اگر هم فراهم نمیکنید، وقتی که قرآن میخوانید، به درد نمیخورد. چون عملا تقویت نکردن جبهه حق به تقویت کردن جبهه غیر حق میانجامد. شما الان کدام طرف هستی؟
در مقام عمل هم نمیدانم نداریم.
در مقام نظر وقتی کسی برای کمک جلوی شما را میگیرد سه نوع برخورد داریم: ۱)کمکش میکنید. ۲)کمکش نمیکنید. ۳)شک دارید کمکش بکنید یا نه.
در مقام عمل دو برخورد بیشتر وجود ندارد: ۱)کمکش میکنید. ۲)کمکش نمیکنید
وقتی کمکش نمیکنید یا شک دارید که کمک بکنید یا نه، یا یقینا کمکش نمیکنید.
در عمل این دو با یکدیگر مخلوط میشوند. در مقام عمل بله یا نه داریم بله از سر شک یا بله از سر یقین. یا نه از سر شک یا نه از سر یقین. تکلیف خود را مشخص کن. بدان که چه باید بکنی، به راحتی نمیتوان این کار را پیش برد.
همه قضایای ظهور و. . . یک واقعیت خارجی دارد که همان جریان انسانی است که حرکت میکند و این جریان انسانی رهبر دارد.
رهبری که برای آن تعیین تکلیف میکند. اگر شما به اولویتهای آن رهبرتوجه نمیکنید، اگر در مسیر تقویت آن جریان حرکت نمیکنید، شما (در حال تقویت جبهه باطلید) همینجاست که قضیه مهم میشود.
و همینجاست که امام علی (ع) میگوید: کسی که نمیتواند این عَلم را بردارد مگر اهل سمع و صبر و العلم.
چرا اینجا مهم است؟ چون تا اینجای کار یک فضای نظری دارید که فضای خیلی عادیای هم است. از اینجا به بعد با هزار تا چیز مواجه میشوید.
مقلا فرض کنید یک بچه کوچک به شما دادهاند تا با هم به بیرون بروید. میروید. بچه بیرون بستنی میخواهد.
حالت عادی(نظری) این است که شما برای او بستنی میخرید. حالت عملیاتی هزار تا مسئله پیش خواهد آمد. کروناست از کجا بستنی بخرم؟ بستنی برای او مفید است یا نه؟
حتی ملاحضات تعارضها خیلی پیش میآید. این نکتهای است که باید توجهکرد.
تعارض مثل چی؟ مثلا فرض کنید برادر کوچک شما از جیب شما پول برداشتهاست. چندنوع برخورد داریم. یک برخورد این است که تهدید کنید و بگویید: کار اشتباهیکردی. حال پولم را پسبده.
یا نه اصلا به او بگویم؟ نگویم؟
رفتار کنم که بفهمد من متوجه شدم و نگویم؟ یا کلا نفهمد.
مثلا ژانوالژان شمعدانیها را برمیدارد، از طرفی اینها اموال کلیساست. از طرفی تصمیم میگیرد کشیش کلیسا تصمیم میگیرد اموال را پس نگیرد تا ژانوالژان را تکانی بدهد.
نتیجه چه میشود؟
شما حاضرید آدمها را به خاطر برداشتن اموال کلیسا ببخشید؟
هزار جور تعارض اینجا پیش میآید.
تازه این ابتدای کار است. بگذریم از اینکه در فضای نظری شما تصویر واضحی از عصر ظهور نداشتی و. . . اگر آن را کاملا فهمیدی و خواستی به فضای عملی بیایی، یکسان کردن ارادههای مستضعفین جهان و تشکیل جبهه (حق) کلی حرف دارد. شما میخواهی در این مرحله او را کمک کنی.
در همین تاریخ جمهوری اسلامی افرادی را داشتهایم که زمانی که آمریکا به صدام حمله کرد، در جنگ خلیج فارس گفتند ما الان باید به کمک عراق برویم، چرا که درست است صدام دشمن ما بوده ولی آمریکا الان دشمن اوست و دشمن دشمن ما(عراق)دوست ماست.
قاعده هم به نظر قاعدهی درستی است. همان زمان آقا گفتند: نه. جنگ دو ظالم است ما دخالت نمیکنیم. ما در این جنگ بیطرفیم. چرا اینکار را کردند؟ چکار باید بکنیم؟
این همان نکته مهمی است که شما باید با آن درگیر شوید. لذا در این جلسه من علاوه بر سوالات نظری که باید پاسخ بدهیم. الان یک سوال مهمتر دارم: بالاخره آخرسر میخواهید برای ظهور چهکار کنید؟
الان در این دنیایی که جمهوری اسلامی داریم فلسطین داریم. اصلا تا حالا چهکردهاید؟ یازده روز در فلسطین جنگ بوده برای آن چه کردید؟
بماند که ما گاهی حتی دعا هم نکردیم. یعنی گاهی حداقلها را هم نداریم. تازه اینها حداقلی است به درد نمیخورد. بیشتر از آن چه کردهایم؟
برای پیروزی فلسطین چه کار توانستیم بکنیم؟ چه حرکتی داشتیم که آن جبهه تقویت شود؟
این نکته مهمی است.
اصلا کار رسانهای شما چقدر تأثیرگذار بودهاست؟ چقدر روی اسرائیل تاثیر داشته؟
یک نفر پرسید اگر کسی سگی را ببیند چه بکند؟
پاسخ داد اگر سگ دید، آیه «. . . وَكَلْبُهُمْ بَاسِطٌ ذِرَاعَیْهِ بِالْوَصِیدِ. . . » (آیهایست که در مورد سگ اصحاب کهف است که دستهایش را باز کرده بود و وسط راه غار نشسته بود) آن آیه را بخواند، سگ میرود. بهلول این قضیه را شنید که یکی دارد میگوید، میگفت آقا احتیاطا یک چوبی هم همراهت باشد یک چماقی، بعضی از سگها هستند خیلی عربیشان خوب نیست، عربی نمیفهمند. .!
خب؟ یعنی آخرش میخواهید چه کار کنید؟ ببینید، آخرش شما کاری که میخواهید بکنید باید اسرائیل را در یک هدفگذاری مشخص تضعیف کند، باید قدرت او را صلب کند. خب شما چه کار میکنید؟ آها. .! ببینید از این جا خلی از حرفها شروع میشود،
یادتان هست گفتم که اصلا کار فرآیند ظهور فردی نیست جمعی است؟ بعد اصلا از این جا به بعد دیگر از این بحثها شروع میشود؛ اسرائیل چظور قوی شده؟ چطور ضعیف میشود؟ آیا مثلا میگویم فقط پول و سلاح است؟ اگر غیر از پول و سلاح است، غیر از پول و سلاح چیست؟ اگر فقط پول و سلاح است، در رابطه با پول و سلاح من چه کار میتوانم بکنم مثلا؟ اصلا چطور پولم را برسانم به آنجا؟ ببینید رفقایی بودند که میگفتند ما چطوری میتوانیم کمک نقدی بکنیم به غزه؟ من به آنها گفتم یک خیریهای هست که تقریبا آن میتوانست پول نقدی برساند، خیریهای بود در انگلیس و آن از طریق یکسری از کانالها میتوانست. خب ما حتی دنبال این هم نمیرویم لذا کاملا ناامید هستیم. بر اساس این نکته واقعیتش اجازه دهید که از شما بخواهم یک تکلیف جدید بنویسید خب؟ تکلیف جدید چه باشد؟ (ببخشید چون تا رویشان فکر نکیند در نمیآید، یعنی باید بروید با اینها کلنجار بروید. ) ببینید، جمهوری اسلامی برای کمک به ظهور در راستای دانشگاه معنی دارد، در راستای زندگی اجتماعی معنی دارد، در راستای سبک زندگی معنی دارد، شما چه کار میخواهید بکنید و اساسا اصلیترین کارها اینجا چه هستند؟ مثلا آیا تشکیل یک هستهی تخصصی خیلی مهم است؟ مثلا فرض بفرمایید بیاییم راجع به یکی از مسائل تخصصی داخل کشور یا حتی مثلا یک مسئلهی بین الملل کار بکنیم آیا این خیلی مهم است یا مثلا یک حرکت سیاسی مهمتر است؟ یا.. یا...یا... یا؟ خب؟ فراموش نکنید الان که وارد یک جنبهی عملی شدید شما از این جنبهی عملی چه میخواهید؟ فرایند ظهوری که یاد گرفتید را میخواهید، چطور مستضعفین جهان جمع بشوند را میخواهید بدانید، موضوعاتهای این طوری را میخواهید. . . خب؟ چطوری میتوانیم این جا این را نهاییاش بکنیم؟ میدانم که از این جا به بعد اتفاقا جلوی یک دریایی از ابهام و تاریکی قرار میگیرید...اصلا یک سوال بپرسم، توی این انتخابات به کدام کاندیدا رای بدهید به نظرتان ظهور را تقویت کردید؟ آقای رئیسی؟ آقای رضایی؟ آقای جلیلی؟ ببینید آخرش شما باید به یکی رای بدهید دیگر بین که نداریم. رئیسی یا جلیلی؟ بعد چرا مثلا آقای زاکانی یا آقای قاضیزاده نه؟ خب؟ مثلا رئیسی یا جلیلی بیایند قرار هست چه گلی به سرما بزنند که بقیهشان نمیزنند؟ این را به عنوان تکلیف دفعه بعدتان بیاورید که «کدام کاندیدا به نظرتان فضای ظهور را بهتر فراهم میکند؟ » برنامههای نامزدهای انتخاباتی را ببینید تا بفهمید کدامیک رئیسجمهور کارآمدتری است، از این زاویه به آن فکر کنید.طبیعتا راجع به آن بحث هم میکنید. من هم گزینه آخری ندارم. و گزینه آخر هم معرفی نخواهم کرد چون باب اینجور فکر برای من مهم است نه اینکه شما گزینه( آخری داشته باشید)
شما کلی حرف راجع به ظهور شنیدید، اینکه میگویم بروید در فضای عملی بحث کنید(برای همین است).
آخرش بر مبنای تمامی حرفها بخواهید کاری بکنید نمیتوانید. مثلا میگویم در دانشگاه تشکلی به نام کانون مهدویت میثاق چه کارویژهای دارد و باید چهکار بکند؟
میدانید؟ این همه حرف شنیدید و کلی هم من برای شما تصویر گذاشتم.
شما میدانید چه میتواند باشد؟
سهشنبههای مهدوی یعنی چه؟ آیا کمکی میکند؟ یا باید کار دیگری بکنید؟
همان سهشنبهها را دست کم نگیرید! ولی بیشتر از آن چهکار باید بکنید؟
اینکه میگویم در کارهایتان بحث نظری (نکنید)نمیخواهم باب بحث نظری را ببندم ولی بعد تمامی اینها شما کلی بحث عملی دارید و آنجا تازه میتوانید کنشگر باشید، فعال باشید و فعالیت بکنید که بتوانید بین مبانی نظری و اینها گرهای بزنید. این تمرینی است که به کدام کاندیدا رای بدهید؟ یک هفته به آن واقعا فکر کنید. واقعا فکر کنید.
هفته آینده انشالله درمورد همین مسئله، برمبنای ظهور (میخوایم ظهور نزدیک بشه): به کدام کاندیدا باید رای بدهیم؟
این به شما کمکم کمک میکند وارد این بحث بشوید.
مثلا همین سوال: رای ندادن برای ظهور بهتر است یا رای دادن؟ واقعا کدام بهتر است؟
الان یکعده میگویند باید جمهوری اسلامی را تنبیه کرد. که به یک نتیجهای برسد. واقعا باید جمهوری اسلامی را تنبیه کرد؟ چهکار کنیم؟ با چه ملاکی؟
دقیقا میخواهید به کدام کاندیدا رای بدهید؟ از این زاویه به این دلایل، (جبهه حق تقویت میشود. . )رای میدهم.
گفتوگوی محتوای و روشی با هم
شما هر چقدر در طرح مذهبی تقویت بشوید، در فضای عملی نتوانید آن هوش اجتماعی و الگوریتم را برای خود ترسیم کنید، باز هم فرقی نمیکند. کمکم احساس میکنید این حرفها کاربردی نیست. چون نمیتواند حرکت اجتماعی شما را ویرایش بزند.
سوال یکی از حاضرین: اطلاعاتی از حین ظهور و اتفاقاتی که میافتد میدانیم. طبق روایات ضعیف و قوی. با توجه به آنها در احادیث ظهور میبینیم در این زمان باید چنین تکنولوژی باشد که انسانها آگاه بشوند از قرآن یا ظهور امام زمان(عج)
یک مثال دیگر این بود مبنی بر اینکه سلاحها از کار میافتد و من براساس رشته تحقیقی کردم نتیجه آن این بود سلاحهایی در آینده ساخته میشود که کل سیستمهای برقی و الکترونیکی را از کار میاندازد. الان هم بیشتر سلاحها برقی شدهاند. صنایع دفاعی، پهپادها و. . اینها همه از کار میافتند.
یا مثالی که خود زدید که مکه باید خالی شود تا ظهور اتفاق بیافتد و. . .
راهحلیکه به ذهن من میرسد این است که جبهه حق را در زمینههای لجستیکی (دفاعی) قوی کنم. هم در دانشگاه و تحصیل من مرتبط است و هم راهی است که من پیشنهاد میکنم چون عملی است. ولی در کنار آن من ابهام دارم که بین بقیه کارهایی که میتوانم انجام بدم، کدامکار بهتر است و من بهتر از پس آن برمیآیم؟ مثلا برای حمایت و تشکیل یک تشکل عظیم جهانی برای دفاع از حق نیاز به هزینه زیاد است. یک کار دیگر این است که من بروم فرد تاجری، ثروتمندی بشوم و از این راه کمک کنم. راههای دیگری نیز هست که همه هم کمککننده است. من نمیتوانم همه آنها بروم. چاره چیست؟ کدام موثرتر است؟
پاسخ استاد: این همان چیزهای مهمی است که شما باید به آن فکر کنید. این از آن سوالاتی است که باعث میشود بحث ظهور به زندگی شما وارد شود.مثلا شما میگویید من چیزی را فهمیدهام. و مداوم برای آن رسیدگی خلق میکنم ولی بر اساس آن چیزی که فهمیدهام الان باید رشته من چه باشد؟مثلا شما تا کنون راجعبه جهتگیری تخصصی شنیدهاید؟جهتگیری تخصصی خودش کار دارد. چطور میتوان به این سوالها پاسخ داد؟ در فاز عملیاتی.
بیشتر از اینکه به جنبههای شخصی بپردازیم(از این جهت مهم است که)به شما کمک میکند. اگر از جنبههای اجتماعی شروع بکنید و بعد به جنبههای شخصی برسید بیشتر آورده دارید.
چون ببینید شما میخواهید مجهولی را حل بکنید و برای حل آن مجهول، نیاز به یکسری معلوماتی دارید تا آن را حل کنید و مجهول را بیابید. چطور معلومات را به دست میآوریم؟زمینه اجتماعی به شما کمک میکند تا معلومات بیشتری داشتهباشید برای تصمیمات. وارد یکسری از این گفتوگوها بشوید.
نکته دیگر این که من مانعی با این بحث ندارم که بشینیم راجع به جهتگیری تخصصی و. . . صحبت کنیم اما جهت اصلی بحث را حفظ کنیم. ما مسئلهمان مسئله ظهور است.
میشود راجع به زندگی دانشجویی، کار و. . . حرف زد ولی مسئله ما مسئله ظهور است. بگذارید آن را حفظ کنیم.. این زاویه را حفظ کنید و بعد ببینید این زاویه چه خلق میکند. ممکن است از زوایای دیگر هم تحلیلها و اطلاعات و مدلهای دیگری برای تصمیمهای برایتان به وجود بیاید. از این زاویه چه بدست میآید؟ این چیزی است که شما باید به دست بیاورید و راجع به آن فکر کنید. تا جلسهی بعد روی این مطلبی که گفتم فکر کنید این که به کدام کاندیدا و چرا رای میدهید. یکی از حاضرین در کلاس میگویند ربطی به ظهور ندارد. خب بنشینید و به ربطهایش فکر کنید و کار را پیش ببرید. این از آن چیزهای مهمی است که کمک خواهد کرد بین حرفهایی که میشنوید و چیزهایی که میبینید و کارهایی که میخواهید انجام دهید بتوانید جمع کنید و بتوانید زندگیتان را اداره کنید. این چیز مهمی است، این که این لایهها چطور اداره میشوند. هفته آینده بر مبنای همین پیش برویم. میخواهیم در این بحث به خیلی نکات برسیم: نکات روشی و نکات محتوایی. که به نظرتان کدام کاندیدا به درد جریان ظهور میخورد.
سوال یکی از حاضرین: در بحثهایی که داشتیم، بحثهای تئوری، گفتید چرا امام زمان ظهور نمیکنند؟ که بیایند در بین مردم، گفتید دو حالت است: یکی اینکه وقتی ظهور کنند باید بجگند که شرایطش مهیا نیست و کشته میشوند. حالت دوم این که بیایند و مثل امامان قبلی تقیه کنند و چون در احادیث داریم که امام زمان با طاغوت بیعت نمیکنند پس این هم منتفی است و برای همین امام زمان ظهور نمیکنند. اما مسئله من این است که ما الان چیزی به اسم حکومت جمهوری اسلامی ایران داریم و فرض کنید امام زمان بیایند داخل این حکومت و ایران، وقتی بیایند ایران که یک کشور مذهبی شیعه است چرا باید. . . (پاسخ حاج آقا) دایره حرکت امام زمان یک کشور نیست، عالم است. حضرت در راستای عالم میجنگند و تا این محقق نشود حضرت ظهور نمیکنند. ادامه سوال یکی از حضار: خب الان بین افراد مذهبی و متدین دیدگاههای پراکنده داریم. پاسخ استاد: شما فکر میکنید حضرت بیایند، این مشکل حل میشود؟ مگر الان آقای خامنهای نیست؟ ادامه سوال یکی از حضار: خیلی فرق دارد وقتی یک شخص معصوم باشند. پاسخ: هدف معصوم بودن است؟ اگر امام زمان هم بیایند. . . حضرت میآیند و خیلی از (به ظاهر) طرفداران خود را میکشند. در روایات آمده خیلی از کسانی که (ضرب قدامه بالسیف) جلوی حضرت شمشیر میزدند در روی حضرت میایستند. ادامه سوال یکی از حضار: خیلیها از این جملهی شما استفاده میکنند و میگویند شما که میگویید جمهوری اسلامی در راستای ظهور است، ما از کجا بدانیم اینها همانهایی نیستند که حضرت میآیند و اینها را ساقط میکنند؟ پاسخ استاد: از کجا معلوم خود کسی که این حرف را میزند در راستای این حرف نیست؟ ادامه سوال یکی از حضار: این باعث یک ندانم گرایی میشود
پاسخ استاد: مدلی از کنشگری در فضای اجتماعی وجود دارد که ما بالاخره چیزی داریم به اسم محکمات دین، متشابهات دین را با محکمات دین میسنجیم، اگر برای شما قرآن مثل سوره اعراف، سوره مومنون و سورههای دیگر را خواندم، اگر واقعا پیامبران میآمدند و میرفتند، حکومت تشکیل میدادند. درگیر میشدند و فلان میشدند، بعد شما باید به کسی که طبق سیره پیامبران میرود شک کنید یا آن که نمیرود؟
پای محکمات دین وسط هست
ادامه سوال یکی از حضار: بله درست است اما باز اینجا شبهه دیگری را مطرح میکنند. ما میگوییم بله آنها دارند بر اساس محکمات دین جلو میروند میآیند و این سوال را مطرح میکنند که مثلا در بحث مسائل سیاسی که اتفاق میافتد، نظر رهبری یا نظر خود نظام اینها جز محکمات دین نیست و حتی خود متدینین هم مخالفت میکنند یا در بحث اغتشاشات یا بر خوردهایی که شد در قضیه ۹۶یا ۹۸ و غیره
میگویند محکمات دین میگوید شما خون نریزید و حق کسی را پایمال نکنید اما این حکومتی که شما میگویید در راستای ظهور هست دارد مخالف این میرود.پاسخ استاد: نه اینجا دیگر بحث خیلی مصداقی میشود و از ساحت قواعد جدا میشود و شما باید بیایید در مصداقها ما صحبت کنیم که مثلا من یک سوال دارم آنجا دیگر خیلی مصداقی میشود که آنها معتقد هستند فلان کار خلاف محکمات هست. . . اولین سوالی که من دارم این هست آن چیزی که امام میگوید: تضعیف نظام جمهوری اسلامی حرام است چرا؟ چون اگه نظام نباشد دیگر چیزی نیست.امام و آقای خامنهای این را میفرماید
میگویند اگر دین حاکم بود چیزهایی هست اگر نبود دیگر هیچ چیزی نیست
رای ندادن تضعیف هست چون میگویی من نظام را قبول ندارم
آن بحث را اگر که بخواهید ببرید جلو چون خیلی پر دامنه هم هست، در مورد هر رفتاری میشود این را مطرح کرد
مثلا چرا شورای نگهبان این گونه هست
مثلا تعدادی از رهبر انتقاد میکنند
اینجا تضعیف جایگاه ایشان حرام است
چرا چون مثلا شما ممکن است به ۲۰درصد رفتارهای پدرتان انتقاد داشته باشید اما اگر آمدید و کلا گرفتید پدر اصلا در خانواده لازم نیست و اینگونه بر خورد کردید و حرف پدر را از سکه انداختید
اینها دیگر در بحث مردم سالاری باید بیاید و یادتان هست من یکجا گفتم شما تصویرهایتان از ریشه اشتباه است این از کجا معلوم از تصویر هست
اگه کسی از حکومت دینی در زمان غیبت تصویر داشته باشد میفهمد که این کاملا باید همین جور انتخاب بشود
این درست است اتفاقا
آن جمله آقا که از زبان امام فرمودند مردم سالاری و وجوب آرا مردمی را از حاق اندیشه دینی میتوان فهمید
و این واقعا معلوم میشود که آقا واقعا از آنجا فهمیده بود
دقت کردید، همین سوالهایی که الان دارید میپرسید، همینها هست که در فضای عملیات و در فضای اقامه میآید خیلی متفاوت میشود
از کجا معلوم که این باشد، ان باشد و. . .؟
اینطور میشود
و بعد اینجا نشست و فکری کرد و اندیشه تولید کرد و کار را پیش برد
حالا اجمالا بگویم که وجوب آرا مردمی برای انتخاب رئیس جمهور کاملا دینی است.
سوال یکی از حضار: اگر در یک دوره فرد اصلحی به عنوان کاندید انتخاب نشده بود چه؟
پاسخ استاد: یادتان میآید حدیث از امام علی (علیه السلام ) خوانده بودم؟
لابُدَّ للنّاسِ مِن امِیرٍ بَرٍ اَو فاجِرٍ دیدید در این حالت هم باید رای بدید. .
اگر لازم شدامیر فاجر بر بیامیری ارزش دارد
یعنی حتی اگر ۷ تا نامرد فاجر داشتیم باید میگشتید و فردی که به اهداف الهی نزدیکتر است پیدا میکردید.
چون جامعه بدون امیر نمیشود. این منطق امام علی است.
برای هفته ـآینده این تمرین را انجام دهید.
کدام نامزد برای تحقق ظهور بهتر است؟