نویسنده:مریم محمدی
ورودی 98کارشناسی مواد

محرم رسیده است. ماه خون و غم و ماتم! به ماه سیاهیِ عَلَم ارباب رسیدهایم...
محرم ولی نه فقط اشک و آه و شور است! که فهم و بصیرت و شعور نیز هست! محرم جمع بین «آه و یافتنِ راه» و «شور و شعور» است... یککلام :محرم، آیینۀ تمامنمای بشر و بشریت است!
عاشورا و این جریان عظیم تاریخی، سیاسی، مذهبی، فکری و پرعبرت را اگر به آن زمان و آن جغرافیا و آن فرهنگ، محدود کنیم؛ خطا کردهایم! که «کل یوم عاشورا و کل ارض کربلا»!
اگر این ماجرای باشکوه و چندبُعدی را به یک بعد خلاصه کنیم؛ آن را از شکوه حقیقی خود پایین آوردهایم!
و اگر عاشورا و حرکت حسینی (ع) را به تنها و پیکرها تقلیل دهیم و آن را جنبش و تپش و تحرک « قلوب و انفس» ندانیم؛ اشتباه رفتهایم!
و نهایتا اگر پیوند ناگسستنیِ منجیباوری (و به طور خاص، مهدویت) را با این «آیینۀ تمامنما» فهم نکنیم؛ در کشف بینش در مقولۀ مهدویت، دچار خطاهای بسیاری خواهیم شد.
عاشورا را مقدمۀ ظهور دانستن و شناخت عوامل تاریخی، فرهنگی و مذهبیای که موجب شد چنین ظلم گستردهای صورتگیرد؛ میتواند ما را در درک مقولۀ ظهور یاری کند.
در آنجا که مردم جامعهی آن زمان، درک دقیقی از مسئله "ولی" و امام نداشته و منافع شخصی را به هدف امام ترجیح میدهند؛ و آنجا که آمادگی برای درک ولایت امام را صرفا در نامهنوشتن میبینند و همچنان در "خودمحوری" فرورفتهاند و "اماممحوری" را رها کردهاند؛ و در نمونههای بسیار دیگری، عبرتهای زیادی برای جامعهی منتظر امام عصر (عج) میباشد.
به امید آنکه با تفکر و تعمق در جریان باعظمت عاشورا؛ راههای تعجیل فرج مولایمان را واضحتر بشناسیم و در راستای نزدیکشدن به آنها قدم برداریم. انشاءالله.