--

هر روز مانند حیات پس از مرگ، یک زندگی جدید است. هر روز آموزگار مهربانی به ما یک برگۀ آزمون میدهد، روز بعد دوباره با یک برگۀ جدید از در میآید و به ما امید میدهد که میتوانیم پاسخهای نادرست پیشین خود را در این برگه تصحیح کنیم و اگر موفق شویم خطاهای پیشین را نادیده می گیرد.
«پس تو را هر لحظه مرگ و رجعتیست مصطفی فرمود دنیا ساعتیست»
همۀ ما در معرض تحولات جسم و جان هستیم. با این حال حیات پویای معنوی برخی کمی هیجانانگیزتر است. آدم دوست دارد برایش دست به قلم برد و مسیری از تحول در برابر خود و دیگران بگشاید. نوشتههای زیر داستان تحول یکی از هم دانشگاهیانمان است که به دلیل تقیه در میان آشنایان و درخواست خودشان از ذکر نام و مشخصات چشمپوشی کردهایم.
«تحول یعنی یک نقطۀ عطف در زندگی، انگار که مسیر عادی پیش رو غلط است و باید جهت را عوض کرد. شاید بتوان گفت مهمترین تحول در زندگی من تغییر مذهبی بود که با آن به دنیا آمدهام، فکر کردن به داستان اصلی مذهب، اینکه فرق بین افراد معتقد به یک مذهب یا غیر معتقد به آن چیست، در من شور و هیجان زیادی ایجاد کرد. قبل از ورود به دانشگاه در یک سکوت خبری به سر میبردم. به ما میگفتند که ماجراهای بعد از رحلت پیامبر(ص) پر از فتنه است و نباید ذهن خود را با آن مشوّش کنیم؛ تا این که یک شب که مصادف با شهادت حضرت زهرا(س) بود، در اتاقمان در خوابگاه در مورد نحوه شهادت حضرت زهرا (س) بحث شد . تحول از وقتی اتفاق افتاد که در 20 سالگی به غربت حضرت زهرا(س) پی بردم و با واقعیت زندگی ایشان آشنا شدم. سپس با کمک یکی از اساتید مرکز معارف، تحقیق در مورد مذهب خود و تشیع را آغاز کردم. البته هم زمان توسط یک نفر به وهابیت دعوت شدم و این مسائل را با هم پیش میبردم. با کتابی در مورد امام حسین(ع) و عاشورا شروع کردم. سپس مباحث پایهای شبهات را مطالعه کرده و با افراد زیادی بحث کردم. هر کس باید متناسب با جنس دغدغههای خود از یک عالم برای معرفی سیر مطالعاتی کمک بگیرد. در این میان با کتابهای شبهای پیشاور، آنگاه هدایت شدم، طرح کلی اندیشۀ اسلامی، انسان 250 ساله، کتابهای شهید دیالمه، کتابهای شهید مطهری و شهید بهشتی ارتباط خوبی برقرار کردم. این تحول، تدریجی بود و دو سال قبل از تغییر رسمی مذهب مانند شیعهها نماز میخواندم. نقطۀ شروع تحول از «محبت» به معصومین(ع) شروع شد تا اینکه در مراسم اربعین با «ولایت» آشنا شدم. امام زمان(عج) هم در انتهای این قضیۀ ولایت بود که تحولات پس از آن را برایم رقم زد و البته هنوز هم این تحول ادامه دارد. شیعه، مذهبی پر محتواست و رویارویی من با آن، سعادت بزرگی بود. توفیق در مسیر تحول مقولۀ مهمی است، اما برخی ویژگیهای درونی در داستان تحولم تاثیرگذار بود؛ از کودکی حق طلب تربیت شدم و یاد گرفتم که پای اشتباه خود بایستم و هزینۀ آن را هم بدهم، از یکنواختی بدم می آید، دوست دارم امروزم با فردا متفاوت باشد و تجربۀ معلومات جدید که منجر به رشدم میشود را داشته باشم.
حال که خداوند به من توفیق تحولاتی پر از زیبایی داده است، سعی میکنم در مسیر تحول دیگران هم تلاش کنم. البته نه آن طور که لزوما شبیه من شوند؛ تحول همۀ انسانها با هم یکی نیست؛ من صرفا تلاش میکنم کمک کنم سوار چرخی شوند که بتواند دل انسان را تکان دهد و مسیر را نورانی کند».
ذات حضرت حق از شدت ظهور و نزدیکی، پنهان است و انسانی که اسرار حق را در نیافته و او را شهود نکرده است، مانند خمرهای است که درونش پر از آب است و لبش خشک است. ای کاش تحولی از جنس چشیدن گوارایی ذات حضرت حق نصیب همۀ ما شود.
(از تفسیر ابیات مثنوی معنوی در ابتدا و انتهای متن استفاده شده است.)