نویسنده: میلاد صمیمی فر

اَلا یا اَهلَ العالَم اَنَا الاِمام القائِم. آگاه باشید ای جهانیان که منم امام قائم،
اَلا یا اَهلَ العالَم اَنَا الصَّمصامُ المُنتَقِم. آگاه باشید ای اهل عالم که منم شمشیر انتقام گیرنده،
اَلا یا اَهلَ العالَم اِنَّ جَدِی الحُسَین قَتَلُوهُ عَطشاناً. بیدار باشید ای اهل جهان که جدّ من حسین را تشنه کام کشتند،
الا یا اَهلَ العالَم اِنَّ جَدِی الحُسَین طَرَحُوهُ عُریاناً. بیدار باشید ای اهل عالم که جدّ من حسین را روی خاک افکندند،
اَلا یا اَهلَ العالَم اِنَّ جَدِی الحُسَین سَحَقُوهُ عُدواناً. آگاه باشید ای جهانیان که حقّ جدّ من حسین را از روی کینهتوزی پایمال کردند.
اینها ندای آسمانی حضرت قائم به هنگام ظهور است. به جملات دقت کنیم. در چهار ندا ایشان به جد بزرگوارشان امام حسین اشاره میکنند. آری ایشان خود را با امام حسین به همه میشناسد. لازمهی این چیست؟ مگر نه این که مردم باید حسینی (ع) که قائم در مورد آن سخن میگوید، پیش از ظهور حضرت بشناسند؟ یکی از نتایج پیادهروی اربعین همین است، این لشکر عظیم برای پیادهروی چه کسی میروند؟ حسین کیست؟ این سوالی است که جهانیان با مشاهدهی این مراسم بزرگ از خود میپرسند. عجیب نیست که حتی برخی از رسانههای خود غربیها هم از این مراسم به «بزرگترین مراسم مذهبی جهان» یاد کنند [1].انجیل متی ظهور موعود را این گونه توصیف میکند: «آنگاه علامت پسر انسان در آسمان پدید گردد و در آن وقت جمیع طوایف زمین سینهزنی کنند و پسر انسان را ببینند که بر ابرهای آسمان با قوّت و جلال میآید.[2].» این کتاب یکی از علائم ظهور را عزاداری همهی امتهای زمین دانستهاست. آیا این پیادهروی را نمیتوان یکی از مصادیق این آیه دانست؟ هر ساله از سراسر جهان همه به این پیادهروی میآیند، از هر مسلکی، مسلمان، مسیحی، کلیمی و …. آری برای مظلومیت پسر انسان میآیند.به امید آن روز که انتقام مظلومیت حسین (ع) گرفته شود.
[1] روزنامه ایندیپندنت انگلیسی
[2] انجیل متّی: فصل 24 بند 30م …