
من از جایی شروع کردم که خیلیها تجربهاش کردن؛ یک سازمان سنتی که نگاهش به مارکتینگ هنوز تبلیغات چاپی و روشهای قدیمی بود. محک برای من تبدیل شد به فرصتی که از صفر یک دپارتمان دیجیتال مارکتینگ بسازم؛ سیستمی که هنوز هم بعد از چند سال پابرجاست و بخش کلیدی محک شده. اونجا فهمیدم تغییر، اگر درست هدایت بشه، موندگار میشه.
اما رویای بزرگتری داشتم: مهاجرت. ترکیبی از هیجان و ترس، اما با این باور که تجربههایی بیرون از ایران وجود داره که هیچوقت اینجا به دست نمیاد.
اولین ایستگاه، همکاری با استرالیا بود و یک پارتنر رسمی مایکروسافت. بعدش پروژههای متنوع در اروپا—از هلند و ایتالیا تا آلمان. نقطه عطف مسیرم کانادا بود؛ جایی که بهصورت جدی وارد دنیای Digital Transformation شدم و تمرکزم رفت سمت AI Marketing. اونجا بود که از نزدیک دیدم چطور هوش مصنوعی میتونه ساختار مارکتینگ رو متحول کنه.
آخرین ایستگاه، دبی بود. جایی که یاد گرفتم مارکتینگ جهانی یعنی شناخت عمیق فرهنگ آدمها. نمیشه همه رو با یک پیام واحد خطاب کرد؛ چیزی که برای یک مخاطب هندی جواب میده، لزوماً برای عرب یا روسی جواب نمیده. زبان شاید انگلیسی باشه، اما ذهنیتها هنوز تو فرهنگ خودشونه. این یکی از ارزشمندترین insightهایی بود که از تجربههای بینالمللی گرفتم.
کنار این پروژهها، همکاری با تیمهای بینالمللی باعث شد با ابزارها و تکنولوژیهایی کار کنم که اون موقع در ایران حتی اسمشون کمتر شنیده میشد. ابزارهای AI، مارکتینگ اتومیشن پیشرفته و متدولوژیهایی که امروز بخشی از روزمره کاری من هستن.
واقعیت اینه: اگر در ایران مونده بودم، شاید هیچوقت این تجربهها رو به دست نمیآوردم.
این تازه شروع داستانه... پست بعدی میخوام بیشتر از تجربه مهاجرتم و چالشهاش بنویسم.