
گرما و آلودگی هوای شهرم نسبت مستقیم دارد با میزان شعله بخاری اتاقم. هرگاه این مارهای ضحاک زبانه کشیدند به شیشه سرد بخاری، هوا گرم شد و آلودگی دوچندان. همین عید گذشته بود که وقتی به دلیل گرمای هوا، این دیو را نه در دماوند بلکه در گوشهای از زیرزمینِ خانه، به بند کشیدم و مارهایش زبان به کام گرفتند و در خاموشی فرو اندر؛ سیل کشور را برداشت!
چند روزی بود که هوس گرمای تب آلود آغوش مادربزرگم را در سر داشتم. از آنجا که مادربزرگ در گور سرد خفته بود و گور نیز مانند تختم یک نفره بود و امکان همنشینی دو نفره در این منزلِ نه چندان جدید مادربزرگ فراهم نبود؛ مارهای ضحاکِ ماردوشِ اتاقم را با بخارِ مغزِ جانورانِ میلیونها سال پیش تغذیه کردم و آنها نیز به رسم ادب و شکرگزاری، زبانهایشان را از بیخ درآوردند و به سقف اتاق ساییدند و اتاق گرمای مطبوع آغوش فخرالسادات را به خود گرفت.
چنان در لذت گرمای اتاق و خاطرات کودکی فرو رفتم که فراموش کردم هوای شهرم به تبع شعلههای بخاری، آلوده شده! تا اینکه از اخبار، جسته و گریخته شنیدم هردم مرگ همشهریانم به دلیل آلودگی هوا حتمیست. راه تغذیه مارها را کم کردم و آنها نیز بی بنیه و بیرمق گشته و زبان کوتاه کردند. امروز شاهد بارندگی بودم و مسئولان گفتند: باران به داد مردم شهر رسید و وعده هوای پاکیزه دادند.
آنها نمیدانند منشأ تغییرات اقلیمی در اتاق من و در دستان من است نه سوء مدیریت آنها!