
آیتالله هاشمیرفسنجانی آمد به نیم طبقه شخصیام و گفت: عجب بارانی! گفتم: نمینشینید؟ نشست و ادامه داد چقدر کتاب داری! گفتم: آخرین بار سال ۸۷ بود که با سفر شما به عربستان، میان دولت ایران و عربستان صلح برقرار شد و تنشها از میان رفت؛ خبر از حمله به تاسیسات نفتی عربستان دارید؟ گفت: همه را میدانم. گفتم: برخی از روشنفکران میگویند کار تندروهای آمریکاست برای جلوگیری از مذاکرات احتمالی! بلند خندید و گفت: توهم توطئه بین جوانان ما بیداد میکند. گفتم پس چه بوده؟ گفت: کار خودمان؛ در درست ترین زمان و موقعیت ممکن، درست ترین کار را انجام دادیم. گفتم: چای میخورید؟ هل دارد و دارچین. گفت: سالهاست نمیتوانم چیزی بخورم. گفتم: خواندن چه؟ میتوانید؟ گفت: آن را میتوانم. کتاب استبداد شرقی اثر ویتفوگل را به دستش دادم. گفت: کمی کتابها را کنار بگذار و شوهر کن! گفتم: آن هم به وقتش. جنگی نخواهد شد؟ گفت: وقتی گفتم درست ترین کار در درست ترین زمان، یعنی جنگی نخواهد شد و اگر چنین نمیکردیم شاید جنگ هم میشد! ادامه داد: درخت انار چه شکوفه داده! من بروم. گفتم: باران است. گفت: بهتر. رفتن با قطرههای باران راحت تر است...