ویرگول
ورودثبت نام
شهرزاد قصه‌گو
شهرزاد قصه‌گومن شهرزاد هستم. قصه گفتن را خوب بلدم. فیلم می‌سازم، عکس می‌گیرم و هزار و یک شب روایت می‌کنم. در حاشیه کوه الوند، همدان، محله‌ی جوادیه بزرگ شدم. الان ساکن شهری کوهستانی در قلب غرب وحشی هستم.
شهرزاد قصه‌گو
شهرزاد قصه‌گو
خواندن ۲ دقیقه·۵ سال پیش

شب چهارصد و یازدهم یا اعتیاد

اعتیاد است اعتیاد است اعتیاد. میل به دریافت نوتیفیکشن، لایک، کامنت، ایمیل، پیام و بشمار برو جلو. مطلبی می‌خواندم که چطور ما، عادت می‌کنیم به دریافت دوز مشخصی از توجه مجازی و این که چطور هورمون‌های شادی‌آور(اصطلاح علمی نیست، می‌دانم، نقل به مضمون)، در بدنمان ترشح می‌شود و ما عشق می‌کنیم.

چه کسی مرا دید در زمین بازی؟ چه کسی هنرنمایی من، معلق زدنم، بامزگی‌ام و قشنگی‌ام را در این گستره‌ی توجه‌طلبی تامین کرد؟

ما عادت می‌کنیم. به توجه گرفتن. مثل هر شکل دیگری از اعتیاد، نیازمان، دوزمان برای شادی و هیجان، با هر بار مصرف بیشتر می‌شود.

دوستی داشتم که خودش را اینستاگرام اینفلوئنسر می‌نامید. هیکل ورزشکاری درجه یک، بدن قوی و سلامتی که برای هر کسی حسادت برانگیز است. ساکن اتریش بود و سال قبل همدیگر را در عرو‌سی‌ای در جکسونویل برای اولین بار دیدیم. برای من ورزشکار آماتور، که تازه سه ماه است وزنه‌ی پنج کیلویی را کرده‌ام ده کیلو، تماشای ویدیوهای وزنه زدنش حیرت ‌آور بود. دسته‌جمعی، هیات دختران ساقدوش/رفقای مجرد عروسی، داشتیم آماده می‌شدیم برویم بیرون. دوست ورزشکارمان دمغ بود. در یک روز صد فالوور از دست داده بود. علی‌رغم این که پنجاه‌هزار نفر فالوور داشت. اعتقاد داشت که این کاهش بخاطر تغییر سایز بخشی از بدنش هست. توجه پنجاه‌هزار نفره بس‌اش نبود و جای خالی آن صد نفر آزارش می‌داد.

دست‌ها می‌سایم، تا دمی از این قالب توجه‌طلبی دربیایم. سال گذشته، همین روزها، مدتی فتیله‌ی مجازی را پایین کشیدم و بدون اینستاگرام و فیسبوک، گذران کردم. شما که خوبید، خودم را عرض می‌کنم. فاصله‌ی بین پست گذاشتن/توجه گرفتن و هرزه‌ی توجه‌طلب شدن خیلی کم است، خیلی.

وقتی شکل اغراق‌شده‌ی این رفتار را، در آدم‌هایی مثل تتلو، ریحانه پارسا و سایر بازیگران این گردون می‌بینیم، سریع می‌توانیم تشخیص بدهیم کجای کار غلط است. آما، نشانه گرفتن رفتارهای مشابه در خودمان، خیلی جرات می‌خواهد. خیلی.

می‌دانی، واگذار کردن احساس هیجان، شادی، یا حتی رضایت، به هر عامل خارجی‌ای جز خودمان، اشتباه است اشتباه است اشتباه.

عوامل خارجی غیرقابل کنترل‌اند، فاکتورهای زیادی می‌تواند متاثرشان کند و در نتیجه، مثل سپردن یک پر به جریان آب و امیدواری رسیدن‌اش به خشکی دیگر باشد.

چه می‌شود کرد؟ بگویم تعادل؟ نسخه‌ی چه بپیچم که تا به حال نشنیده‌ایم. تامام حکمت‌ها را گفته‌اند و ما وسیله‌ایم برای اسکی مجدد بر آن‌ها و جمله‌بندی نو.

برویم برای تعادل؟ تقارن؟ تقابل؟

برویم برای جمع کردن شکرگزاری آن‌چه محشر است، به جز توجه دیگران.

هزار و یک شبشهرزاد قصه گو
۵
۰
شهرزاد قصه‌گو
شهرزاد قصه‌گو
من شهرزاد هستم. قصه گفتن را خوب بلدم. فیلم می‌سازم، عکس می‌گیرم و هزار و یک شب روایت می‌کنم. در حاشیه کوه الوند، همدان، محله‌ی جوادیه بزرگ شدم. الان ساکن شهری کوهستانی در قلب غرب وحشی هستم.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید