ویرگول
ورودثبت نام
شهرزاد قصه‌گو
شهرزاد قصه‌گومن شهرزاد هستم. قصه گفتن را خوب بلدم. فیلم می‌سازم، عکس می‌گیرم و هزار و یک شب روایت می‌کنم. در حاشیه کوه الوند، همدان، محله‌ی جوادیه بزرگ شدم. الان ساکن شهری کوهستانی در قلب غرب وحشی هستم.
شهرزاد قصه‌گو
شهرزاد قصه‌گو
خواندن ۲ دقیقه·۵ سال پیش

شب چهارصد و‌ پنجاه و دوم یا جنس با دوام

این عکس رندوم‌، توضیحی است که برای طراح پوسترم فرستادم که ببین، رفیق! یه دست بزرگ این شکلی بیاد تو قاب، یه موبایل دستش، آدمه وسط تصویر.

اینجوری! حالا فرض کن صورت من، نه! بازیگر دختره. به جای کوله هم اون پسره رو بذار!

دوچرخه‌‌ی لوگو هم بکن شبیه این!

هه! دورکاری کردین تو زندگی‌تون؟ گرافیست بااستعداد و درجه یکی که باهاش پنج سالیه کار می‌کنم، تهرونه. هنوز اونقدر با هم حال می‌کنیم که اون آخر شبش، من وسط روزم، با هم قرار تلفنی بذاریم و سعی کنیم میونه‌ی راه، با هم خلق کنیم.

نشسته بودم توی اتاق، با موهای آبشاری، ماتیک نصفه و شلوارک نرمی که باهاش می‌شه راحت نوشت و چرخید.

می‌دونستم یه چیزی یادم رفته. یه چیزی توی روز کم بود.

ماجرا چیه؟ من یک اشتباه تاکتیکی در ایمیل فرستادن به بازیگرها کردم، از سر تنبلی! متنی که واسشون آماده کرده بودم رو در یک ایمیل نوشتم، با تعویض اسم روی همون فوروارد می‌کردم. اتفاقی که افتاد اینه که به جای ایمیل‌های مجزا، تموم ایمیل‌ها عین نخ گوریدن بهم. من قرار ساعت ۲:۳۰ رو با یکی از بازیگرها از قلم انداخته بودم. وقتی داشتم خرم دور خودم می‌چرخیدم، یه ایمیل گرفتم، شری، من دارم میام دانشگاه، با کمی تاخیر. ساعت ۲:۳۱.

من کجام؟ وسط اتاق خواب و کله آبشاری و ماتیک و فلان.

چجوری شلوار رو کشیدم سرم، کردیت کارت رو ورداشتم و پریدم تو ماشین. ایمیل زدم زنگم بزن.

حالا، این دقیقن اون زمانیه که از قبل با گرافیستم در ایران قرار گذاشتم. درسته؟ ایمیل و پیام و تلفن و قرار رو بهانه‌ی جاپارک سخت دانشگاه، جابجا کردم به استارباکسی در میانه‌ی راه، که وقت بخرم و برسم. اون وسط به گرافیستم زنگ زدم و اوضاع رو توضیح دادم و تغییرات اولیه رو گفتم. بوم! رسیدم.

گپ و گفت. رفتم سر اصل مطلب. گفتم ببین خواهر. تو کاندید خفنی هستی. این قصه، این تایمینگ کار، اینم کارهای من که لابد چکشون کردی. بیا سه‌شنبه تست بده، ولی خب، بگو ببینم اوکی‌ای یه سکانس خودارضایی داشته باشیم، ولی بدنت رو نبینیم؟

گفت ردیفه احتمالن. همو بغل کردیم و برگشتم تو ماشین و به گرافیستم زنگ زدم و باقی بیل مارکتینگ رو زدیم. همه‌ی اینا رو گفتم برسم به این درس‌هایی که این هفته گرفتم

  1. ایمیل‌هات رو قشنگ و‌ تمیز بنویس و بفرست. عجله کار شیطونه!
  2. آدم‌های کم‌تجربه‌تر، حوصله و مهر بیشتری در کار می‌طلبتد.
  3. هر روز ممکنه انگیزه نداشته نباشیم، ولی وقتی کار، ورزش، مدیتیشن، هر چی که نیازش داریم، بشه عادت، روزهای کم‌انگیزه هم خودش رو‌ می‌چرخونه.
  4. هر روز یه ریزه برو جلو، جلوتر.
  5. تداوم، هنر اصلیه!
  6. کاراکتری که لازم نداری بنداز دور، یا با یه کاراکتر دیگه ترکیبش کن!

کیت، استاد پیش‌تولید، امروز گفت چهارشنبه‌ها سختشه از پیژامه‌اش در بیاد دانشگاه! زبونم اومد بچرخه، من یکی تا وقتی تو پیژامه‌م، نمی‌تونم کار کنم! اولین چیز باهاس عوضش کنم. زبون به کام گرفتم نگفتم. وقتی از پشت میز پاشد، حامله به نظرم اومد. خوشحالم واسه یه زن حامله نسخه نبافتم اول روز پیژامه بپوشه بهتره!

حالا، درس آخر،

یه دقه زبون به دهن بگیر ببین دنیا دست کیه!

هزار و یک شبشهرزاد قصه گو
۸
۰
شهرزاد قصه‌گو
شهرزاد قصه‌گو
من شهرزاد هستم. قصه گفتن را خوب بلدم. فیلم می‌سازم، عکس می‌گیرم و هزار و یک شب روایت می‌کنم. در حاشیه کوه الوند، همدان، محله‌ی جوادیه بزرگ شدم. الان ساکن شهری کوهستانی در قلب غرب وحشی هستم.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید